ଦେଵଦାରୁଵନଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମହାକାଲଵନଂ ଗତଃ ପୂଜଯାମାସ ଵିଧିଵତ୍ପରମେଣ ସମାଧିନା
ସେ ଦେବଦାରୁବନକୁ ଛାଡି, ମହାକାଳବନକୁ ଗଲେ ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୟାନରେ ଥାଇ ପୂଜା କଲେ।
ତତ୍ର ଵାଣୀ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଲିଂଗମଧ୍ଯାଦ୍ଵରାନନେ ପୁତ୍ରାଣାଂ ନୃପଵିପ୍ରାଣାମଦୃଷ୍ଟଂ ତତ୍ର କାରଣମ୍
ସେଠାରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ଉପଜିଲା; ଏଠି ରାଜାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବାର କାରଣ ଖୋଲାସା ହେଲା।
ଵିପାକେନ ସ୍ଵକୀଯେନ ଗତା ଵୈଵସ୍ଵତଂ ପୁରମ୍ 5.2.66.
ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ ବୈବସ୍ବତ ନାଗରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅନେନ ଶୁଦ୍ଧଭାଵେନ ତୁଷ୍ଟୋଽହଂ ନୃପସତ୍ତମ
ତୁମର ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତିଭାବ ଦେଖି, ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ସଂସାରସାଗରେ ଘୋରେ ମା ଭଵେନ୍ମମ ଜନ୍ମ ଚ
ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ମୋର ଆଉ ଜନ୍ମ ହେଉ ନାହିଁ।
ଅକ୍ଷଯାଂ ଦେହି ମେ କୀର୍ତ୍ତିଂ ନାମ୍ନା ମେ ଵିଶ୍ରୁତୋ ଭୁଵି
ମୋତେ ଅକ୍ଷୟ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ମୋ ନାମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳୁ।
ଵଦଂତୁ ତ୍ରିଦଶାଃ ସର୍ଵେ ଏଷ ମେ ଦୁର୍ଲଭୋ ଵରଃ ତେଷାଂ ଵିଯୋଗୋ ମା ଭୂଯାତ୍ପୁତ୍ରତୋ ଧନତୋଽପି ଵା
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହି କଥା କହନ୍ତୁ—ଏହି ମୋର ଦୁର୍ଲଭ ବର: ପୁଅ କିମ୍ବା ଧନ ହରାଇ ମୋର ପ୍ରିୟମାନେ ଦେଖା ହେଉ ନାହିଁ।
ନ ସଂସାରଭଯଂ ତେଷାଂ ଦସ୍ଯୁତୋ ନୈଵ ରାଜତଃ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଂସାରର ଭୟ, ଚୋର କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଶିଵମସ୍ତୁ ସଦା ତେଷାଂ ଯେଷାଂ ତ୍ଵଂ ଦର୍ଶନଂ ଗତଃ
ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଶୁଭ ହେଉ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥାଭିଷେକୈସ୍ତୁ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ନରୈଃ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,
ତାଵତ୍ପତଂତି ସଂସାରେ ଘୋରେ ଦୁଃଖଶତାକୁଲେ
ସେତେ ଦିନ ସେମାନେ ଏହି ଭୟଙ୍କର, ଦୁଃଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ି ରହନ୍ତି।
ଯଦା ପାପକ୍ଷଯଃ ପୁଂସାଂ ତଦା ତେ ଦର୍ଶନଂ ଭଵେତ୍
ଯେବେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପାପ ଶେଷ ହୁଏ, ସେବେ ସେମାନେ ତୁମର ଦର୍ଶନ ପାଆନ୍ତି।
ଏଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତେନ ଲିଂଗେନ ପାର୍ଵତି 5.2.66.
ଏଭଳି କହି, ପାର୍ବତୀ ସେ ଲିଙ୍ଗ ସହିତ, 'ଏହିପରି ହେବ' ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲେ।
ତସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ଲଯଂ ପ୍ରାପ୍ତେ ନୃପେ ଜଲ୍ପେ ଵରାନନେ ଭୁକ୍ତିଦୋ ମୁକ୍ତିଦଶ୍ଚୈଵ ସଦାଭୀଷ୍ଟକରଃ ସ୍ମୃତଃ
ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଜଲ୍ପ ସେ ଲିଙ୍ଗରେ ଲୟ ପାଇଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ସେଠି ସଦା ଭୋଗ, ମୋକ୍ଷ ଓ ଆଶାପୂରଣ ଦେଇଥାଏ ବୋଲି ମନ୍ୟା ଯାଏ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵନ୍ତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଙ୍ଗମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଜଲ୍ପେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଷଦଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଅଠାଠିଆଁ ହଜାର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡର ଚଉରାଶି ଲିଙ୍ଗ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅଂଶରେ ଜଲ୍ପେଶ୍ୱର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଛଉଷଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ସପ୍ତଷଷ୍ଟିକସଂଖ୍ଯାକଂ କେଦାରେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକମ୍
ଏଠାରେ ସତୁଷଠି ଗଣନା ମଧ୍ୟରେ 'କେଦାରେଶ୍ୱର' ନାମକ ଗୋଟିଏ ଅଛି।
ସୃଷ୍ଟିକାଲେ ପୁରା ଦେଵି ଦେଵା ଵ୍ଯାପ୍ତା ହିମେନ ହି
ସୃଷ୍ଟିର ସମୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ଦେବତାମାନେ ବରଫରେ ଢାକିଯାଇଥିଲେ।
ହିମାଦ୍ରିଣାର୍ଦିତାଃ ସର୍ଵେ ଵଯଂ ଦେଵ ଜଗତ୍ପତେ
ହେ ଜଗତ୍ପତି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ହିମାଲୟର କଷ୍ଟରେ ପଡିଥିଲୁ।
ଦେଵାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରିଯେ
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ମଧୁର ଭାବରେ କହିଲେ।
ନାହଂ ଯାତୁଂ ସମର୍ଥୋଽସ୍ମି ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯୋଦିତମ୍ ମହାଦେଵ ମୃତେ ଦେଵା ଗତିରନ୍ଯା ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ମୁଁ ଯିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ—ଏହି କଥା ସତ୍ୟ। ମହାଦେବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେବତାମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ।
ସ ଏଵ ଶରଣଂ ଦେଵଃ ସର୍ଵେଷାଂ ନୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେଇ ଦେବତା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ହେବେ।
କୃତା ବୁଦ୍ଧିର୍ଵିଚିତ୍ରା ଚ ହିମାଦ୍ରିଶ୍ଚ ମଯା କୃତଃ
ମୋ ମନରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବନା ଆସିଲା, ଏବଂ ମୁଁ ହିମାଲୟକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲି।
ହିମାଚଲସ୍ଯ ତସ୍ଯୈଵ ଶାସ୍ତା ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସେଇ ହିମାଚଳର ଅଧିପତି ସ୍ୱୟଂ ଦେବ ମହେଶ୍ୱର।
ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଦେଵଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ଦୃଷ୍ଟୋହଂ ପୂଜିତସ୍ତୈସ୍ତୁ ସ୍ତୁତୋଽହଂ ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତଵୈଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ମହେଶ୍ୱର ବସିଛନ୍ତି—ସେଠାରେ ମୁଁ ଦେଖାଯାଇଥିଲି, ସେମାନେ ମୋତେ ପୂଜା କଲେ, ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୁତିରେ ମୋତେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ମଯା ସଂମାନିତା ଦେଵାଶ୍ଚତୁଵକ୍ତ୍ରଃ ପ୍ରପୂଜିତଃ 5.2.67.୧
ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲି, ଏବଂ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜା କଲି।
କିଂ କାର୍ଯଂ ତ୍ରିଦଶୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧମାଗତୋଽସି ପିତାମହ
ହେ ପିତାମହ, ଆପଣ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏଠାରେ କାହିଁକି ଆସିଛନ୍ତି?
ହିମାଚଲଂ ସମାହୂଯ ମର୍ଯାଦା ଚ କୃତା ମଯା
ମୁଁ ହିମାଚଳକୁ ଡାକିଛି, ଏବଂ ତାହାର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛି।
ଦେଵାନାଂ ଵିଷଯାଶ୍ଚୈଵ ଗଂଧର୍ଵାଣାଂ ତଥୈଵ ଚ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି।
ଵିଦ୍ଯାଧରାଣାଂ କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ପୃଥକ୍ପୃଥଙ୍ନିଵେଶିତାଃ
ବିଦ୍ୟାଧରମାନଙ୍କ ଖେଳ ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଞ୍ଚଳ ଦିଆଯାଇଛି।