ଭ୍ରାତୃଭିର୍ଭ୍ରାତରଃ ସର୍ଵେ ନିହତା ରାଜ୍ଯକାରଣାତ୍
ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ନିଜ ଭାଇଙ୍କ ହାତରେ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଇତି ମଂତ୍ରିଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ରାଜା ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ
ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ଭରିଯାଇଲେ।
ଅତୁଷ୍ଟାଃ ପୃଥଗୈଶ୍ଵର୍ଯଂ କଥଂ କୃତ୍ସ୍ନା ଭଵିଷ୍ଯତି ।।5.2.66.
ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଶାସନ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକତା କିପରି ହେବ?
ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଭ୍ରାତା ସୁବାହୁଶ୍ଚ ଦ୍ଵିତୀଯଃ ଶତ୍ରୁମର୍ଦନଃ
ଠାରୁ ବଡ଼ ଭାଇ ଥିଲେ ସୁବାହୁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଥିଲେ ଶତ୍ରୁମର୍ଦ୍ଦନ।
କନିଷ୍ଠଜ୍ଯେଷ୍ଠତା କେଯଂ ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରାର୍ଥଯତାଂ ନୃଣାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ରାଜ୍ୟ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼-ଛୋଟ କଣ ଅର୍ଥ ରଖେ?
ତଥେତି ଚ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତେ ଵିକ୍ରାଂତେନ ମହୀଭୃତା
ତେବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
ଅଥର୍ଵଣେନ ମଂତ୍ରେଣ ପୁରୋଧାଃ ପ୍ରଚକାର ହ
ପୁରୋହିତ ଅଥର୍ବ ବିଦ୍ୟାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଅଥ କୃତ୍ଯା ସମୁତ୍ପନ୍ନା ପଶ୍ଚାତ୍କୃତ୍ଯାଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ତାପରେ ଏକ ମାୟାବୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଏବଂ ପରେ ଚାରିଟି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଦେଲା।
ତତଃ ସମସ୍ତଲୋକସ୍ଯ ଵିସ୍ମଯଶ୍ଚାଭଵନ୍ମହାନ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲା।
ତତଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ନିଧନଂ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଜଲ୍ପକୋ ନୃପଃ
ତାପରେ, ପୁଅମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଶୁଣି, ସେ ଅଧିକ କଥା କହୁଥିବା ରାଜା—
ତେନାପି କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଵଶିଷ୍ଠେନ ମହାତ୍ମନା
ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ମହାତ୍ମା ବଶିଷ୍ଠ ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ।
ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତ୍ଵମାତ୍ଯପୁତ୍ରୈଶ୍ଚ ମୃତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣପଂଚକମ୍
ତୁମେ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ପାଞ୍ଚଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି।
ମତ୍ତୋଽନ୍ଯଃ କଃ ପାପରତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହାନ୍ଭୁଵି 5.2.66.
ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଏତେ ଦୁଷ୍ଟ କିଏ ହେବ?
ତତସ୍ତେ ନ ଵିନଶ୍ଯେଯୁର୍ମମ ପୁତ୍ରପୁରୋହିତାଃ
ତେଣୁ, ମୋ ପୁଅମାନେ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଇନଥାନ୍ତେ।
କାରଣତ୍ଵଂ ଗତୋ ଯୋଽହଂ ଵିନାଶସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍ ନାଶଂ ଯଯୁର୍ନ ଦୁଷ୍ଟାସ୍ତେ ଦୁଷ୍ଟୋଽହଂ ନାଶକାରଣେ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେର ନଶ୍ଟର କାରଣ ହେଲି, ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେନି; ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟ, କାରଣ ମୁଁ ନଶ୍ଟର ମୂଳ।
ଇତ୍ଥମୁଦ୍ଵିଗ୍ନହୃଦଯଃ ସ ଜଲ୍ପଃ ପୃଥିଵୀପତିଃ
ଏଭଳି ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହୃଦୟ ସହିତ, ସେ କଥାବାତ୍ତା କରୁଥିବା ଭୂମିପତି—
ରାଜୋଵାଚ ଭଗଵନ୍ବ୍ରୂହି ମେ ତୀର୍ଥମଵିଯୋଗକରଂ ସଦା
ରାଜା କହିଲେ, ହେ ପୂଜ୍ୟ, ମୋତେ ସେଉଁଠି ଏମିତି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବତାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଯାଇଲେ ସଦା ସମସ୍ତ ବିୟୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜଲ୍ପସ୍ଯ ପୃଥିଵୀପତେଃ
ଜଲ୍ପଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପୃଥିବୀର ଏଇ ରାଜାଙ୍କର ଉଦ୍ବେଗ ଜାଣି,
ଗଚ୍ଛ ଜଲ୍ପ ମମାଦେଶାନ୍ମହାକାଲଵନୋତ୍ତମମ୍ ତତ୍ର ଲିଂଗମନାଦ୍ଯଂ ଚ କୁକ୍କୁଟେଶ୍ଵରପଶ୍ଚିମେ
ମୋ ଆଦେଶରେ ତୁମେ ମହାକାଳବନରେ ଯାଅ, ସେଠାରେ କୁକ୍କୁଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଆଦି ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ତଦାରାଧଯ ରାଜେଂଦ୍ର ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯାଶ୍ରମେ ସ୍ଥିତଃ
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ରୁହି, ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କର।
ଦେଵଦାରୁଵନଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମହାକାଲଵନଂ ଗତଃ ପୂଜଯାମାସ ଵିଧିଵତ୍ପରମେଣ ସମାଧିନା
ସେ ଦେବଦାରୁବନକୁ ଛାଡି, ମହାକାଳବନକୁ ଗଲେ ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୟାନରେ ଥାଇ ପୂଜା କଲେ।
ତତ୍ର ଵାଣୀ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଲିଂଗମଧ୍ଯାଦ୍ଵରାନନେ ପୁତ୍ରାଣାଂ ନୃପଵିପ୍ରାଣାମଦୃଷ୍ଟଂ ତତ୍ର କାରଣମ୍
ସେଠାରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ଉପଜିଲା; ଏଠି ରାଜାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବାର କାରଣ ଖୋଲାସା ହେଲା।
ଵିପାକେନ ସ୍ଵକୀଯେନ ଗତା ଵୈଵସ୍ଵତଂ ପୁରମ୍ 5.2.66.
ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ ବୈବସ୍ବତ ନାଗରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅନେନ ଶୁଦ୍ଧଭାଵେନ ତୁଷ୍ଟୋଽହଂ ନୃପସତ୍ତମ
ତୁମର ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତିଭାବ ଦେଖି, ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ସଂସାରସାଗରେ ଘୋରେ ମା ଭଵେନ୍ମମ ଜନ୍ମ ଚ
ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ମୋର ଆଉ ଜନ୍ମ ହେଉ ନାହିଁ।
ଅକ୍ଷଯାଂ ଦେହି ମେ କୀର୍ତ୍ତିଂ ନାମ୍ନା ମେ ଵିଶ୍ରୁତୋ ଭୁଵି
ମୋତେ ଅକ୍ଷୟ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ମୋ ନାମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳୁ।
ଵଦଂତୁ ତ୍ରିଦଶାଃ ସର୍ଵେ ଏଷ ମେ ଦୁର୍ଲଭୋ ଵରଃ ତେଷାଂ ଵିଯୋଗୋ ମା ଭୂଯାତ୍ପୁତ୍ରତୋ ଧନତୋଽପି ଵା
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହି କଥା କହନ୍ତୁ—ଏହି ମୋର ଦୁର୍ଲଭ ବର: ପୁଅ କିମ୍ବା ଧନ ହରାଇ ମୋର ପ୍ରିୟମାନେ ଦେଖା ହେଉ ନାହିଁ।
ନ ସଂସାରଭଯଂ ତେଷାଂ ଦସ୍ଯୁତୋ ନୈଵ ରାଜତଃ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଂସାରର ଭୟ, ଚୋର କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଶିଵମସ୍ତୁ ସଦା ତେଷାଂ ଯେଷାଂ ତ୍ଵଂ ଦର୍ଶନଂ ଗତଃ
ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଶୁଭ ହେଉ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥାଭିଷେକୈସ୍ତୁ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ନରୈଃ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,