ଶାରଦାଭ୍ରସମାଭାସଂ ମଧ୍ଯେକାଲଂ ଯଥା ଘନମ୍
ସେ ଶରଦ୍ ଋତୁର ମେଘମାଳା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଗାଢ଼ ଛାୟା ପରି।
ଅଯଂ ସ ଦାନଵଗିରିଵଜ୍ରୋ ହି ମଧୁସୂଦନଃ
ଏହିଯେ ସେଇ ମଧୁସୂଦନ, ଦାନବ ପାହାଡ଼ ପାଇଁ ବଜ୍ରପାତ ସମ।
ଦୈତ୍ଯସୀମଂତିନୀକାଂତପତ୍ରଵଲ୍ଲୀପ୍ରଭଂଜକଃ
ସେ ଦୈତ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଗର୍ବର କୋମଳ ଲତାକୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା।
ଗତଶଂକଃ ସ୍ଵପିତ୍ଯେକଃ ସର୍ଵଦା କୁଟିଲାଶଯଃ 5.2.65.
ଭୟରହିତ ହୋଇ, ସେ ଏକାକି ଶୁଏ, ସଦା କୁଟିଳ ଭାବ ଧାରଣ କରି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ହି ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ପୁଲୋମାତିରୁଷାନ୍ଵିତଃ ଦଦର୍ଶ ନାଭିକମଲେ ଚିନ୍ତଯାନଂ ପୁନଃପୁନଃ
ଏପରି କହି, ଦୈତ୍ୟମାନ୍ୟ ପୁଲୋମନ୍ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇ, ତାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନାଭିର ପଦ୍ମରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଅଥ ଵ୍ଯାକୁଲତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦଦ୍ଭୁତମ୍
ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ।
ଅଥ ବୋଧଂ ଗତଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ କୈଟଭାରିର୍ମହାବଲଃ
ତାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୈଟଭଘାତୀ ଶୀଘ୍ର ସଚେତନ ହେଲେ।
ଅଜେଯଃ ସଂଗରେ ଧୀରୋ ବ୍ରହ୍ମାଣମିଦମ ବ୍ରଵୀତ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅସୌ ଲବ୍ଧଵରୋ ଦୈତ୍ଯଃ ସହସା ମାଂ ଵିଜେଷ୍ଯତି
ସେଇ ଦୈତ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, ହଠାତ୍ ମୋତେ ଜିତିଯିବ।
ତସ୍ମାଦ୍ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵରାଯୁକ୍ତୋ ମହାକାଲଵନେ ଶୁଭେ
ସେହିପାଇଁ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ଶୁଭ ମହାକାଳବନକୁ ଯାଅ।
ଉତ୍ତରେ ଚ୍ଯଵନେଶସ୍ଯ ଶିଵଶକ୍ତିସମନ୍ଵିତମ୍
ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଆଶ୍ରମର ଉତ୍ତରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶିବ ଓ ଶକ୍ତିର ଶକ୍ତି ଅଛି,
କୁଣ୍ଡେଶ୍ଵରକରସ୍ପର୍ଶକାରି ଵାରି ନିରଂତରମ୍
ଯେଉଁଠାରେ କୁଣ୍ଡେଶ୍ୱରଙ୍କର ହାତର ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ଜଳ ସଦା ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ଏଭଳି ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପିତା ବ୍ରହ୍ମା
ସ୍ତୁତିଂ ଚକାର ସହସା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ପିତାମହଃ 5.2.65.
ସେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦେଖି, ତୁରନ୍ତ ସ୍ତୁତି କରିଲେ।
ନମୋଽଵିଷହ୍ଯଵୀର୍ଯାଯ ନମୋ ଵିଶ୍ଵକ୍ରିଯାତ୍ମନେ
ଅଜୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ପିଂଗକପର୍ଦ୍ଦାଯ ନମଃ ଖଂଡେଂଦୁଧାରିଣେ
ପିଙ୍ଗଳ କେଶଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଵଂଦେ ତ୍ଵାଂ ଭୂତଭର୍ତ୍ତାରଂ ସଦା ଶତ୍ରୁଵିନାଶନମ୍
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସଦା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରନ୍ତି।
ଵନ୍ଦେ ତ୍ଵାଂ ତ୍ରିଦଶାଧ୍ଯକ୍ଷଂ ଵିଶ୍ଵାଧ୍ଯକ୍ଷଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାୟକ, ମହାଶ୍ୱର।
ଵଂଦେ ତ୍ଵାଂ ସର୍ଵଦା ଦେଵଂ ଦୈତ୍ଯସଂଘାତନାଶନମ୍
ମୁଁ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ହେ ଦେବ, ଦାନବମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ନଶ୍ୱନ କରୁଥିବା।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତଃ ସ ଭଗଵାଁଲ୍ଲିଂଗରୂପୀ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଏଭଳି ସ୍ତୁତି ପାଇ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଥିବା ଭଗବାନ ମହେଶ୍ୱର ଖୁସି ହେଲେ।
କିଂ ତେଽଭୀଷ୍ଟଂ କରୋମ୍ଯଦ୍ଯ କିଂ ଦଦାମି ପିତାମହ
"ତୁମେ ଆଜି କ'ଣ ଆଶା କରୁଛ? କ'ଣ ଦେବି, ହେ ପିତାମହ?"
ଇତି ଲିଂଗଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ତଦା
ଏଭଳି ଲିଙ୍ଗଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ:
ଜଲଂ ଗୃହାଣ ଵାଣୀଶ ଶସ୍ତ୍ରଜଂ ଶତ୍ରୁଵାରଣମ୍
"ଏହି ପାଣି ନିଅ, ହେ ବାଣୀଙ୍କର ନାଥ, ଶସ୍ତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଶତ୍ରୁ ରୋଧ କରିବା ପାଇଁ।"
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସତ୍ଵରୋ ବ୍ରହ୍ମା ଗତୋ ଯତ୍ର ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ 5.2.65.
ଏଭଳି କହାଯିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତୁରନ୍ତ ଯେଉଁଠାରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ସ ପୁଲୋମା ମହାନାସୀତ୍ସ୍ଵାରୋଚିଷେଂଽତରେ ମନୌ
ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ସେଠାରେ ପୁଲୋମା ଏକ ମହାନ ପ୍ରାଣୀ ଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ତଲ୍ଲିଂଗଂ ନାମ ଚକ୍ରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ ତସ୍ମାଦ୍ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ଵରୋନାମ ଖ୍ଯାତିଂ ଲୋକେଷୁ ଯାସ୍ଯତି
ସେଠାରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ ଏକ ନାମ ଦେଲେ; ତେଣୁ ଏହା ଲୋକମାନେ 'ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର' ଭାବେ ଜଣାଯିବ।
ଯେ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ନରା ଭକ୍ତ୍ଯା ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ଯେମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି,
ଯସ୍ତୁ ପଶ୍ଯେତ୍ପ୍ରସଂଗେନ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ଯେଉଁଠି ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖେ,
ଯଃ ପୁଷ୍କରଂ ନରୋ ଗତ୍ଵା ତପୋ ଵର୍ଷଶତଂ ଚରେତ୍
କିମ୍ବା ଯେଉଁ ମଣିଷ ପୁଷ୍କରକୁ ଯାଇ, ଶତ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରେ,
ପଂଚପାତକସଂଯୁକ୍ତୋ ଯୋ ମର୍ତ୍ତ୍ଯୋ ଦୁଷ୍ଟମାନସଃ
ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ଲୋକ ପଞ୍ଚ ମହାପାପରେ ବନ୍ଧା, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥାଏ,