ଅକାର୍ଯଂ କାରିତୋ ଯେନ ବଲାଦହମନିଂଦିତେ
ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ଜବରଦସ୍ତି ଅନୁଚିତ କାମ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷିନୀ ।
ମହାକାଲଵନେ ପୁଣ୍ଯେ ଲିଂଗଂ ରୂପପ୍ରଦାଯକମ୍
ପବିତ୍ର ମହାକାଳ ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ରୂପ ଦେଇଥାଏ ।
ତତ୍ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵରା ଯୁକ୍ତା ସହ ଭର୍ତ୍ରା ନୃପେଣ ହି
ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ତାଠାରେ ଯାଅ, ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ସା ତଦା କନ୍ଯା ସହ ଭର୍ତ୍ରା ଗତା ପ୍ରିଯେ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ କନ୍ୟା ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଯାଇଲେ, ପ୍ରିୟ ।
ଦଦର୍ଶ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସ ଚ ରାଜା ନରୋତ୍ତମଃ ଦିଵ୍ଯଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନା ଦିଵ୍ଯାଲଂକାରଭୂଷିତା ।। 5.2.62.
ଏବଂ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ପୋଷାକ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ ଦେଖିଲେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତିରେ ।
ସ ଚ ରାଜା ତଥା ଜାତଃ କଂଦର୍ପସଦୃଶାକୃତିଃ
ସେ ରାଜା ଏଭଳି ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଆକୃତି କାମଦେବ ସମାନ ହେଇଗଲା ।
ଅତୋ ଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଦେଵୋ ରୂପେଶ୍ଵରଃ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ଏହି କାରଣରୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ରୂପେଶ୍ୱର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି।
ସ ଚ ରାଜା ସ୍ଵକଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ସସ୍ଯାଦିସଂଯୁତମ୍
ସେ ରାଜା ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ପୁନଃ ପାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଧାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫସଲ ପ୍ରଚୁର ଥିଲା।
ରାଜ୍ଯଂ କୃତ୍ଵା ଗତଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଭାର୍ଯଯା ସହ ପାର୍ଵତି
ପାର୍ବତୀ, ସେ ରାଜା ରାଜ୍ୟର ଶାସନ କରି ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
ଵିମାନେନ ସୁଦୀପ୍ତେନ ଵଂଦ୍ଯମାନୋ ଦିଵାଲଯେ
ସେ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିରରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ରଥରେ ବସି ବିଦାୟ ନେଲେ।
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ଵିଶାଲାକ୍ଷି ଦେଵଂ ରୂପେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପାର୍ବତୀ, ଯେମାନେ ଦେବତା ରୂପେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି,
ସଦା ରୂପକରଂ ଲିଂଗଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗ ଯେଉଁଠି ସଦା ରୂପ ଦେଖାଯାଏ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଫଳ ଦେଇଥାଏ,
ଯେଽର୍ଚଯଂତି ନରା ନିତ୍ଯଂ ଦେଵଂ ରୂପେଶ୍ଵରଂ ପରମ୍
ଯେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ରୂପେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ସ ଏଵ ସୁକୃତୀ ଲୋକେ କୁଲଂ ତେନାପ୍ଯଲଂକୃତମ୍
ସେ ଲୋକରେ ଏକା ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ତାଙ୍କ ଗୋତ୍ର ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୁଏ।
ଯଃ ପୂଜଯତି ଦେଵେଶଂ ପ୍ରସଂଗାଦପି ପାର୍ଵତି 5.2.62.
ପାର୍ବତୀ, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେବେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ମହାନ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ ।। ରୂପେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଧନୁଃସାହସ୍ରକଂ ୭ବ୍
ଦେବୀ, ଏହି ଦେବତା ରୂପେଶ୍ୱରଙ୍କର ପ୍ରଭାବ, ପାପ ନାଶ କରିଥିବା, ଏକ ହଜାର ଧନୁଷ ଶକ୍ତି ସମାନ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତି ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଂଚମ ଆଵନ୍ତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଂଗମାହାତ୍ମ୍ଯେ ରୂପେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡର ଚଉରାଶି ଲିଙ୍ଗର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିବର୍ଣ୍ନନ ନାମକ ଶତିଷ୍ଠି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ।
ତ୍ରିଷଷ୍ଟିସଂଖ୍ଯକଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଦର୍ଶନାତ୍ପାପନାଶନମ୍
ତିରିଷଠି ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ, ଦର୍ଶନ କରିଲେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ।
ଵିଦୂରଥୋନାମ ନୃପଃ ଖ୍ଯାତକୀର୍ତ୍ତିରଭୂଦ୍ଭୁଵି
ପୃଥିବୀରେ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ବିଦୂରଥ, ତାଙ୍କର କୀର୍ତି ବହୁତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା।
ଏକଦା ତୁ ଵନଂ ଯାତୋ ମୃଗଯାଂ ସ ଵିଦୂରଥଃ
ଏକ ଦିନ ବିଦୂରଥ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଶିକାର କରିବାକୁ ଗଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିଂତଯାମାସ କିମେତଦିତି ପାର୍ଥିଵଃ
ସେ ଦେଖି ଚିନ୍ତା କରିଲେ, 'ଏହା କଣ?'
ଚିଂତଯନ୍ନିଵ ତତ୍ରାସୌ ଦଦର୍ଶ ଵିଜନେ ଵନେ
ଏପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ଏକାକି ଜଙ୍ଗଲରେ ଦେଖିଲେ—
ସ ତଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ନୃପତିଃ କିମେତଦିତି ଭୋ ଦ୍ଵିଜ
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ଏହା କଣ, ମହାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ?'
କୁଜଂଭୋନାମ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଭିନତ୍ତି ଵସୁଧାମିମାମ୍
'କୁଜମ୍ଭ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଭାଙ୍ଗୁଛି।'
ତମଜିତ୍ଵା କଥଂ ରାଜ୍ଯଂ ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ଵସୁଧାଧିପ
ତୁମେ ତାକୁ ହରାଇନଥିଲେ, ଏ ଭୂମିର ରାଜା, କିପରି ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ କରିପାରିବ?
ଉପଦ୍ରୁତାସ୍ତଥା ଦେଶା ଧ୍ଵସ୍ତାଶ୍ଚୈଵ ତଥାଶ୍ରମାଃ
ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଏଭଳି ଦୁଃଖ ଦେଇଛି, ଆଶ୍ରମମାନେ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଇଛି।
ଯଦି ତ୍ଵଂ ଘାତଯସ୍ଯେନଂ ପାତାଲାଂତରଗୋଚରମ୍ 5.2.63.
ଯଦି ତୁମେ ସେଇଁ ଅଧୋଭୂମିରେ ଲୁଚିଥିବାକୁ ମାରିଦେଉଛ, —
ଇତି ଵିପ୍ର ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମଂତ୍ରଯାମାସ ପାର୍ଥିଵଃ
ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଭିତରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ତଂ ମଂତ୍ରଂ କ୍ରିଯମାଣଂ ତୁ ସୂନୁଭ୍ଯାଂ ସହ ମଂତ୍ରିଭିଃ
ସେ ଉପାୟଟି ସେ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତତଃ କତିପଯାହେ ତୁ ତାଂ କନ୍ଯାଂ ଜଲଜେକ୍ଷଣାମ୍
ତାପରେ କିଛି ଦିନ ପରେ, ସେ ପଦ୍ମନୟନୀ କନ୍ୟା—