ସା କନ୍ଯା ପିତରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହ୍ରିଯା ନୋପଜଗାମ ତମ୍
ସେ କନ୍ୟା ତାଙ୍କ ପିତାକୁ ଦେଖିଲେ, ଲଜ୍ଜାରେ ତାଙ୍କୁ ନିକଟେ ଯିବିନାହିଁ ।
ଉଵାଚ ପରମଂ କୁଦ୍ଧସ୍ତାଂ କନ୍ଯାଂ କାମମୋହିତାମ୍
ପିତା ଅତି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଇଚ୍ଛାରେ ମତିଭ୍ରଷ୍ଟ କନ୍ୟାକୁ କହିଲେ ।
ସ୍ଵଯଂ ସ୍ଵଯଂଵରୋ ମୋହାତ୍ତସ୍ମାତ୍କୃଷ୍ଣା ଭଵିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ଭ୍ରମରେ ନିଜେ ବର ପସନ୍ଦ କରିଛ, ଏହି ଦୋଷରେ ତୁମେ କଳା ହେବ ।
ଅଯଂ ତେ ନୃପତିର୍ଭର୍ତ୍ତା ଦୁଷ୍ଟରୂପୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ରାଜା ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ହେବେ, ତାଙ୍କର ରୂପ ଅସୁନ୍ଦର ହେବ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ତତ୍କ୍ଷଣାଜ୍ଜାତା ସା କନ୍ଯା ରୂପଵର୍ଜିତା 5.2.62.
ଏଭଳି କହିବା ସହିତ, ସେ କନ୍ୟା ତୁରନ୍ତ ରୂପହୀନ ହେଇଗଲେ ।
ଅଥ ପ୍ରସାଦଯାମାସ ସା କନ୍ଯା ପିତରଂ ତଦା
ତାପରେ ସେ କନ୍ୟା ତାଙ୍କ ପିତାକୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ।
ଅଜ୍ଞାନାଚ୍ଚ କୃତଂ ପାପଂ ତାତ ତ୍ଵଂ କ୍ଷଂତୁମର୍ହସି
ପିତା, ଅଜ୍ଞାନରେ ଏହି ଅପରାଧ ହୋଇଛି; ଆପଣ ମୋତେ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ ।
ନ ଚାହଂ ପ୍ରାର୍ଥିତା ତେନ ମଯାସୌ ପ୍ରାର୍ଥିତୋ ନୃପଃ
ସେ ମୋତେ ଚାହିଲେ ନାହିଁ; ମୁଁ ଏହି ରାଜାକୁ ଚାହିଲି ।
ଇତି ତସ୍ଯା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଵିପ୍ରୋଽତିକୃପାନ୍ଵିତଃ
ତାଙ୍କର ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅତି କୃପାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ।
ନୈଵ ଵାଗନୃତଂ ପୁତ୍ରି ଯାଵଦଦ୍ଯ ସ୍ମରାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ଯେପରି ମନେ କରେ, କେବେ ମୁଁ ଝୁଠ କଥା କହିନାହିଁ, ପୁତ୍ରୀ ।
ଅକାର୍ଯଂ କାରିତୋ ଯେନ ବଲାଦହମନିଂଦିତେ
ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ଜବରଦସ୍ତି ଅନୁଚିତ କାମ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷିନୀ ।
ମହାକାଲଵନେ ପୁଣ୍ଯେ ଲିଂଗଂ ରୂପପ୍ରଦାଯକମ୍
ପବିତ୍ର ମହାକାଳ ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ରୂପ ଦେଇଥାଏ ।
ତତ୍ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵରା ଯୁକ୍ତା ସହ ଭର୍ତ୍ରା ନୃପେଣ ହି
ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ତାଠାରେ ଯାଅ, ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ସା ତଦା କନ୍ଯା ସହ ଭର୍ତ୍ରା ଗତା ପ୍ରିଯେ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ କନ୍ୟା ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଯାଇଲେ, ପ୍ରିୟ ।
ଦଦର୍ଶ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସ ଚ ରାଜା ନରୋତ୍ତମଃ ଦିଵ୍ଯଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନା ଦିଵ୍ଯାଲଂକାରଭୂଷିତା ।। 5.2.62.
ଏବଂ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ପୋଷାକ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ ଦେଖିଲେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତିରେ ।
ସ ଚ ରାଜା ତଥା ଜାତଃ କଂଦର୍ପସଦୃଶାକୃତିଃ
ସେ ରାଜା ଏଭଳି ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଆକୃତି କାମଦେବ ସମାନ ହେଇଗଲା ।
ଅତୋ ଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଦେଵୋ ରୂପେଶ୍ଵରଃ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ଏହି କାରଣରୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ରୂପେଶ୍ୱର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି।
ସ ଚ ରାଜା ସ୍ଵକଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ସସ୍ଯାଦିସଂଯୁତମ୍
ସେ ରାଜା ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ପୁନଃ ପାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଧାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫସଲ ପ୍ରଚୁର ଥିଲା।
ରାଜ୍ଯଂ କୃତ୍ଵା ଗତଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଭାର୍ଯଯା ସହ ପାର୍ଵତି
ପାର୍ବତୀ, ସେ ରାଜା ରାଜ୍ୟର ଶାସନ କରି ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
ଵିମାନେନ ସୁଦୀପ୍ତେନ ଵଂଦ୍ଯମାନୋ ଦିଵାଲଯେ
ସେ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିରରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ରଥରେ ବସି ବିଦାୟ ନେଲେ।
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ଵିଶାଲାକ୍ଷି ଦେଵଂ ରୂପେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପାର୍ବତୀ, ଯେମାନେ ଦେବତା ରୂପେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି,
ସଦା ରୂପକରଂ ଲିଂଗଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗ ଯେଉଁଠି ସଦା ରୂପ ଦେଖାଯାଏ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଫଳ ଦେଇଥାଏ,
ଯେଽର୍ଚଯଂତି ନରା ନିତ୍ଯଂ ଦେଵଂ ରୂପେଶ୍ଵରଂ ପରମ୍
ଯେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ରୂପେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ସ ଏଵ ସୁକୃତୀ ଲୋକେ କୁଲଂ ତେନାପ୍ଯଲଂକୃତମ୍
ସେ ଲୋକରେ ଏକା ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ତାଙ୍କ ଗୋତ୍ର ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୁଏ।
ଯଃ ପୂଜଯତି ଦେଵେଶଂ ପ୍ରସଂଗାଦପି ପାର୍ଵତି 5.2.62.
ପାର୍ବତୀ, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେବେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ମହାନ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ ।। ରୂପେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଧନୁଃସାହସ୍ରକଂ ୭ବ୍
ଦେବୀ, ଏହି ଦେବତା ରୂପେଶ୍ୱରଙ୍କର ପ୍ରଭାବ, ପାପ ନାଶ କରିଥିବା, ଏକ ହଜାର ଧନୁଷ ଶକ୍ତି ସମାନ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତି ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଂଚମ ଆଵନ୍ତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଂଗମାହାତ୍ମ୍ଯେ ରୂପେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡର ଚଉରାଶି ଲିଙ୍ଗର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିବର୍ଣ୍ନନ ନାମକ ଶତିଷ୍ଠି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ।
ତ୍ରିଷଷ୍ଟିସଂଖ୍ଯକଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଦର୍ଶନାତ୍ପାପନାଶନମ୍
ତିରିଷଠି ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ, ଦର୍ଶନ କରିଲେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ।
ଵିଦୂରଥୋନାମ ନୃପଃ ଖ୍ଯାତକୀର୍ତ୍ତିରଭୂଦ୍ଭୁଵି
ପୃଥିବୀରେ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ବିଦୂରଥ, ତାଙ୍କର କୀର୍ତି ବହୁତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା।
ଏକଦା ତୁ ଵନଂ ଯାତୋ ମୃଗଯାଂ ସ ଵିଦୂରଥଃ
ଏକ ଦିନ ବିଦୂରଥ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଶିକାର କରିବାକୁ ଗଲେ।