ଆଜନ୍ମନୋ ଜଗନ୍ନାଥ କଦା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନମ୍ ଦୀଯମାନଂ ତ୍ଵଯାଭୀଷ୍ଟଂ ଖ୍ଯାତଂ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରଂ କ୍ଷିତୌ
'ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଜନ୍ମରୁ ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲି କେବେ ତୁମେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଭାବେ ମୋତେ ଦେଖିବି, ଏବଂ ଭୂମିରେ ଖ୍ୟାତ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର ଭାବେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବ।'
ନୃପସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଲିଂଗେନୋକ୍ତଂ ଵରାନନେ
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଲିଙ୍ଗ କହିଲା, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ପରଂ ରୂପଂ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃଷ୍ଣୋଽହଂ ଲିଂଗତାଂ ଗତଃ
'ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ମୁଁ କୃଷ୍ଣ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି।'
ନ ଚୈତେ ମାଂ ଵିଜାନଂତି ପରମାର୍ଥେନ ପାର୍ଥିଵ
'ହେ ରାଜା, ଏମାନେ ସତ୍ୟରେ ମୋତେ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଚିହ୍ନି ପାରୁନାହାନ୍ତି।'
ଏତଦେଵ ହି ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ତ୍ରିଦଶାସ୍ତ୍ଵମୀ
ଏହି ଅଟୁଟ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ନିରନ୍ତର ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ଅନେକଜନ୍ମସଂଶୁଦ୍ଧା ଯୋଗିନୋ ମଦନୁଗ୍ରହାତ୍ 5.2.59.
ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଯୋଗୀମାନେ ମୋର କୃପାରେ ଏହି ଲାଭ ପାଆନ୍ତି।
ଏଵଂ ହି ବୁଵତସ୍ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିଃ ପ୍ରାପ୍ତା ନୃପେଣ ହି
ଏଭଳି କରିବା ସମୟରେ ରାଜା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଫଳତା ଅର୍ଜନ କଲେ।
ଅତୋ ଦେଵି ସୁଵିଖ୍ଯାତଂ ଲିଂଗଂ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରଂ ପରମ୍
ଏହିପରି ଦେବୀ, ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲିଙ୍ଗକୁ 'ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର' ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ, ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ଅଂଜନଂ ପାଦଲେପଂ ଚ ପାଦୁକାସିଦ୍ଧିରେଵ ଚ
ଅଞ୍ଜନ, ପାଦରେ ଲେପ ଓ ପାଦୁକାର ସିଦ୍ଧି,
ଦିଵ୍ଯୌଷଧୈଶ୍ଚ ଯା ସିଦ୍ଧିର୍ମଂତ୍ରସ୍ପର୍ଶୋଦ୍ଭଵା ଚ ଯା
ଦିବ୍ୟ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ଯେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ରର ସ୍ପର୍ଶରୁ ଯେ ସିଦ୍ଧି ଆସେ,
ଧର୍ମାର୍ଥକାମ ସିଦ୍ଧିଶ୍ଚ ମୋକ୍ଷସିଦ୍ଧିରନୁତ୍ତମା
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମର ସଫଳତା ଓ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ମୋକ୍ଷ ସିଦ୍ଧି,
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ପାପ ନାଶକ ପ୍ରଭାବ ବିବରଣ କରିଛି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଂଡେ ଚତୁରଶୀତି ଲିଙ୍ଗମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମୈକୋନଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀ ଖଣ୍ଡର ଚଉରାଶି ଲିଙ୍ଗ ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟ' ନାମକ ଉନଷଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଵିଦ୍ଧି ପାପହରଂ ଦେଵି ସମୀହିତକରଂ ସଦା
ଦେବୀ, ଏହା ସଦା ପାପ ନାଶ କରେ ଓ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ଏହି କଥା ଜାଣ।
ସୁଗତିର୍ନାମ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରୋ ବଭୂଵ ଦ୍ଵାପରେ ଯୁଗେ
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ 'ସୁଗତି' ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ମତଂଗସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋଽଭୂଦ୍ବାଲ୍ଯାଦ୍ଦାରୁଣତାଂ ଗତଃ ଦଣ୍ଡକାଷ୍ଠେନ ସହସା ତାଡଯାମାସ ଚାପଲାତ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ 'ମତଙ୍ଗ' ଛୁଆଁଠୁ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ହୋଇଗଲା; ଦୁଷ୍ଟୁମିରେ ହଠାତ୍ ଦଣ୍ଡକାଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲା।
ତଂ ତୁ ତୀଵ୍ରାହତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗର୍ଦଭୀ ପୁତ୍ରଗୃଦ୍ଧିନୀ
ତାକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଆଘାତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶା କରୁଥିବା ଗର୍ଦ୍ଧଭୀ,
ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଦାରୁଣଂ ନାସ୍ତି ମୈତ୍ରୋ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଚ୍ଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନେ କେବେ ଦୁଷ୍ଟ ନୁହଁନ୍ତି; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସଦା ମିତ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ସ୍ଵକୀଯାଂ ଭଜତେ ଚାଥ ପ୍ରକୃତିଂ ମାନଵଃ ସଦା
ତଥାପି ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ନିଜ ପ୍ରକୃତିକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ଦଂଡକାଷ୍ଠଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ରାସଭୀଂ ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ
ସେ ଦଣ୍ଡକାଷ୍ଠକୁ ଛାଡି ଗର୍ଦ୍ଧଭୀକୁ କଥା କହିଲା।
କଥଂ ମାଂ ଵେତ୍ସି ଚଂଡାଲଂ ଯାଯାଵରକୁଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ତୁମେ କିପରି ମୋତେ ଚଣ୍ଡାଳ ଭାବରେ ଜାଣିଲା, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଯାୟାବର କୁଳରେ ଜନ୍ମିଛି?
ତତସ୍ତ୍ଵମସି ଚାଂଡାଲୋ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯଂ ତେନ ତେ ଗତମ୍
ତେଣୁ ତୁମେ ଚଣ୍ଡାଳ ହେଲା; ଏହି କାରଣରେ ତୁମର ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ନଷ୍ଟ ହେଲା।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ମତଂଗସ୍ତୁ ପିତରଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ 5.2.60.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ମତଙ୍ଗ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗର୍ଦଭ୍ଯା କଥିତଂ ସମ୍ଯକ୍ତସ୍ମାତ୍ତପ୍ସ୍ଯେ ମହତ୍ତପଃ
ଗର୍ଦ୍ଧଭୀଏ ଠିକ୍ କହିଛନ୍ତି; ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ ଭାରି କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିବି।
ସ ଗତ୍ଵା ଚ ତତୋଽରଣ୍ଯମତପ୍ଯତ ମହତ୍ତପଃ
ସେ ତାପରେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇ, ଭାରି କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତଂ ତଥା ତପସା ଯୁକ୍ତମୁଵାଚ ହରିଵାହନଃ ଵରଂ ଦଦାମି ତେଽହଂ ତଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଯଦିଚ୍ଛସି
ସେ ଏଭଳି ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିବାବେଳେ, ଚକ୍ରଧାରୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି; ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ତାହା ଚୟନ କର।'
ଦେହି ମେ ଶାଶ୍ଵତଂ ଶକ୍ର ଵର ଏଷ ଵୃତୋ ମଯା
'ହେ ଶକ୍ର, ମୋତେ ଚିରକାଳୀନ ପଦବି ଦିଅ—ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମୁଁ ଚୟନ କରିଛି।'
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ତମୁଵାଚ ପୁରଂଦରଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପୁରନ୍ଦର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନାଶମେଷ୍ଯସି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ତଦୁପାରମ ମା ଚିରମ୍
'ହେ ଦୁଷ୍ଟମନା, ତୁମେ ନଶ୍ଟ ହେବ; ଏହିଠାରେ ତୁମେ ତପସ୍ୟା ବନ୍ଦ କର।'
ଏଵମୁକ୍ତୋ ମତଂଗସ୍ତୁ ସଂଶିତାତ୍ମା ଯତ ଵ୍ରତଃ
ଏଭଳି କହାଯିବା ପରେ, ମତଙ୍ଗ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ।