ଦଶଦିକ୍ଷୁ ପ୍ରଵୃତ୍ତୋଽଯଂ ସମୃଦ୍ଧୋ ହଵ୍ଯଵାହନଃ
ଦଶଦିଗରେ ଏହି ଦହୁଁଥିବା ଅଗ୍ନି ବ୍ୟାପି ଯାଇଥିଲା।
ଇତି ତେଷାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣୋକ୍ତଂ ଵରାନନେ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ଚ ଵସ୍ତଚ୍ଚ କାଂକ୍ଷିତଂ ଯତ୍ସୁରୋତ୍ତମାଃ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଆମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛୁ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମମାଂତିକମୁପାଗତାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତୁମେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ।
ଆଦିତ୍ଯତନଯେନୈଵ ରେଵଂତେନ ମହେଶ୍ଵର ତେଜସା ମହତା ଚୈଵ ଵିକ୍ରମେଣ ବଲେନ ଚ
ହେ ମହେଶ୍ୱର, ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ପୁଅ ରେବନ୍ତ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ତେଜ, ପ୍ରଭାବ, ଶକ୍ତି ଓ ସାହସ ଦ୍ୱାରା—
ଅସାଧ୍ଯଃ କିଲ ସୋଽସ୍ମାକଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଦେଵସତ୍ତମ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ସେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜୟ ଅଟୁଟ।
ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପଦ୍ଯାମହେ ସର୍ଵେ ଭଯାର୍ତ୍ତାଃ ଶରଣାର୍ଥିନଃ
ଭୟରେ ଆତୁର ହୋଇ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମ ପାଖରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛୁ।
ମଯା ସ୍ମୃତଃ ସୂର୍ଯପୁତ୍ରୋ ରେଵଂତସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୁଅ ରେବନ୍ତଙ୍କୁ ମନେ କଲି, ସେ ସେଇ ମହୁର୍ତ୍ତରେ ଦେଖାଦେଲେ।
କିଂ ମଯା ଦେଵ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ବ୍ରୂହି ସର୍ଵମଶେଷତଃ 5.2.56.
ହେ ଦେବ, ମୋତେ କଣ କରିବାକୁ ଉଚିତ? ସବୁକଥା ସଠିକ୍ ଭାବେ କୁହ।
ସ୍ନେହାଦାଚୁଂବିତୋ ମୂର୍ଧ୍ନି ପରିଷ୍ଵକ୍ତଃ ପୁନଃପୁନଃ
ସ୍ନେହରେ ମୁଣ୍ଡରେ ଚୁମ୍ବନ ଦେଇ, ପୁନିପୁନି ଆଲିଙ୍ଗନ କରାଯାଇଥିଲା।
ପରିତୁଷ୍ଟୋସ୍ମି ତେ କାମଂ ଯଥେଷ୍ଟଂ କାମମାପ୍ନୁହି
ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ତାହା ପାଇଯା।
ମମାଭୀଷ୍ଟଂ ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଵିଦ୍ଯତେ ପୃଥିଵୀତଲେ ତତ୍ର ଦାସ୍ଯାମି ତେ ସ୍ଥାନଂ ତତ୍ର କୀର୍ତ୍ତିର୍ଭଵିପ୍ଯତି
ମୋର ଇଚ୍ଛିତ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ଅଛି; ସେଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ଥାନ ଦେବି, ଏବଂ ସେଠାରେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ବିକାଶ ପାଇବ।
ପୂର୍ଵେ କଂଟେଶ୍ଵରସ୍ଯାପି ସ୍ଥାନଂ ପରମଦୁର୍ଲ୍ଭମ୍
ପୂର୍ବରୁ କଣ୍ଟେଶ୍ୱରଙ୍କର ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ ଥିଲା।
ସର୍ଵଦା ତ୍ରିଦଶୈଃ ପୂଜ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମେ ସଦା ଦେବତାମାନେଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ ହେବ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଶ୍ଵଶାଲାସୁ ସର୍ଵାସୁ ପୂଜନୀଯୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
ସମସ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଶାଳାରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ହେବ।
ତେଜୋ ମଦୀଯଂ ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ଲିଂଗାକାରଂ ସନାତନମ୍
ମୋର ତେଜ ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ଚିରକାଳ ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ବସିବ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ମଯା ଦେଵି ରେଵଂତୋ ରଵିଜସ୍ତଦା
ମୁଁ ଏପରି କହିଲି, ହେ ଦେବୀ, ସେଇ ସମୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ରେବନ୍ତ—
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଜ୍ଯୋତୀରୂପଂ ସନାତନମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଜ୍ୟୋତିରୂପ ଚିରନ୍ତନ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପ୍ରଣଯପୂର୍ଵେଣ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟୋଽସି ସୂର୍ଯଜ 5.2.56.
ସ୍ନେହରେ ମୁଁ କହିଲି: 'ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରିଲି, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର।'
ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ମତ୍ସମୀପେ ତୁ ସୂର୍ଯପୁତ୍ର ତ୍ଵଯା ସଦା
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର, ସଦା ମୋ ପାଖରେ ରହିବାକୁ ଉଚିତ।
ରେଵଂତେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞୋଽହଂ ଭଵିଷ୍ଯାମି ନ ସଂଶଯଃ ତେଷାମଶ୍ଵା ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଵିଜଯୋ ଯଶ ଊର୍ଜିତମ୍
ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ରେବାଁତେଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବି। ସେମାନଙ୍କର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଜିତିବେ, ବିଜୟ ଓ ମହାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସେମାନଙ୍କର ହେବ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ଦାନଶକ୍ତିଶ୍ଚ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରମନଂତକମ୍
ସାମ୍ରାଜ୍ୟ, ଦାନ ଦେବାର ଶକ୍ତି ଏବଂ ଅନେକ ପୁଅ ଓ ପଉତିନ୍ଦା ପାଇବେ—
ଲିଂଗସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵୈ ରଵିସୂନୁନା
ଲିଙ୍ଗ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଯେଉଁ କଥା ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର କହିଥିଲେ, ସେଥିରେ ଶୁଣି—
ଦେହି ମେ ହ୍ଯଚଲା ଭକ୍ତିଂ ଦେହି ମେ ସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍
ମୋତେ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଦିଅ, ମୋତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଦିଅ।
ଭଗଵନ୍ଭୂତଭଵ୍ଯେଶ ଭଵବଂଧଭଯାପହ । ସଂସ୍କୃତାର୍ଥୋଽସ୍ମି ସଂଜାତସ୍ତଵ ଦେଵସ୍ଯ ଦର୍ଶନାତ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଭୂତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ୍ର ନାଥ, ଜନ୍ମବନ୍ଧନର ଭୟ ଦୂର କରୁଥିବା, ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ମୋ ଜୀବନର ଅର୍ଥ ପୂରଣ ହେଇଯାଇଛି।
ଜନ୍ମକୋଟିସୁସଂଶୁଦ୍ଧା ଯେ ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯଂତି ଦେହିନଃ ।। ନ ତେଷାଂ ପୁନରାଵୃତ୍ତିର୍ଘୋରସଂସାରସାଗରେ
ଯେମାନେ ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସାଗରକୁ ପୁଣି ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରଵିସୂନୁର୍ଵୈ ରେଵଂତୋ ରଵିଵଲ୍ଲଭଃ
ଏପରି କହି ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର, ଯିଏ ରେବାଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଚାଲିଗଲେ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ । ରେଵଂତେଶ୍ଵରଦେଵସ୍ଯ ଘଂଟେଶ୍ଵରମଥୋ ଶୃଣୁ
ହେ ଦେବୀ, ଏହା ହେଉଛି ପାପ ନାଶକ ରେବାଁତେଶ୍ୱରଙ୍କର ଶକ୍ତି, ତୁମକୁ କହିଦେଲି। ଏବେ ଘଣ୍ଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଂଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଙ୍ଗ ମାହାତ୍ମ୍ଯେ ରେଵଂତେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଷଟ୍ପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ପଞ୍ଚମ ଅବଂତୀଖଣ୍ଡର ଚଉରାଶିଟି ଲିଙ୍ଗ ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ରେବାଁତେଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଛପନ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ କାମାଵାପ୍ତିଶ୍ଚ ଜାଯତେ
ଯାହାଙ୍କୁ କେବଳ ଦର୍ଶନ କଲେ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।