ଭଗଵନ୍ସିତକୃଷ୍ଣେ ଦ୍ଵେ କେ ସ୍ତ୍ରିଯୌ ଦ୍ଵିଜସ ତ୍ତମ
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯେ ଦୁଇଜଣୀ ଜଣେ ଧଳା ଓ ଜଣେ କଳା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲ, ସେମାନେ ଦେବୀ।
କଶ୍ଚାସୌ ପୁରୁଷୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯ ଏକଃ ସପ୍ତଧାଽଭଵତ୍
ଏବଂ ଯେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିଲ, ସେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ, ପ୍ରଥମେ ଏକ ଥିଲେ, ପରେ ସାତ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ।
ଏତେ ସ୍ତ୍ରିଯୌ ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟେ ସିତକୃଷ୍ଣେ ନୃପୋତ୍ତମ
ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯେ ଧଳା ଓ କଳା ଦୁଇ ଜଣୀ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲ, ସେମାନେ ଏହି ଦୁଇଜଣୀ।
ଶୀର୍ଷଦ୍ଵଯଂ ଚ ଯଦ୍ଦୃଷ୍ଟଂ ତେଽଯନେ ଦ୍ଵେ ପ୍ରକୀର୍ତିତେ ପାଦା ଦ୍ଵାଦଶ ଯେ ଦୃଷ୍ଟା ମାସା ଦ୍ଵାଦଶ ତେ ସ୍ମୃତାଃ
ତୁମେ ଯେ ଦୁଇଟି ମୁଣ୍ଡ ଦେଖିଥିଲ, ସେଗୁଡିକ ଏହି ଦୁଇ ନାରୀ; ତୁମେ ଯେ ଦ୍ୱାଦଶ ପାଦ ଦେଖିଥିଲ, ସେଗୁଡିକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ମାସ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
ଯଃ ପୁମାନ୍ସପ୍ତଧା ଜାତ ଏକୀଭୂତୋ ନରେଶ୍ଵର
ହେ ନରେଶ୍ୱର, ଯେ ପୁରୁଷ ସାତ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେ ପରେ ଏକ ହୋଇଗଲେ।
ଏତତ୍ସଂଵତ୍ସରଂ ଚକ୍ରଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରିଯାର୍ଥଂ ନିଦର୍ଶିତମ୍
ତୁମର ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବର୍ଷର ଚକ୍ର ତୁମକୁ ଦେଖାଯାଇଛି।
ସର୍ଵୋ ଵିନଶ୍ଵରୋ ଲୋକଃ ସଦେଵାସୁରମାନୁଷଃ 5.2.54.
ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମଣିଷ ସମେତ, ସବୁ ନଶ୍ୱର।
କୁରୁ ଶତ୍ରୁଵିନାଶାଯ ଲିଂଗ ସ୍ଯାସ୍ଯ ଚ ଦର୍ଶନମ୍
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନ କର।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ରାଜା ଦୃଷ୍ଟଵାଁଲ୍ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍ ଵିଦ୍ଵେଷିଣୋ ମୃତାସ୍ତେଽପି ଶ୍ରୁତାସ୍ତେନ ମହୀଭୃତା
ଏପରି କହିବା ପରେ, ରାଜା ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ; ଯେମାନେ ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଏହା ମହୀପତିଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣାଯାଇଛି।
ଗତସ୍ତଂ ଵିଷଯଂ ରାଜା ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ବଭୂଵ ହ
ରାଜା ସେ ଦେଶକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସାର୍ବଭୌମ ରାଜା ହେଲେ।
ଯଜ୍ଞୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈରିଷ୍ଟ୍ଵା ପରଂ ନିର୍ଵାଣମାପ୍ତଵାନ୍
ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ କରି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କଲେ।
ଲବ୍ଧଂ ନିଷ୍କଣ୍ଟକଂ ରାଜ୍ଯଂ ଲିଂଗସ୍ଯାସ୍ଯ ଚ ଦର୍ଶନାତ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିର୍ବିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କଲେ।
ଅତୋ ନାମ ସୁଵିଖ୍ଯାତଂ କଣ୍ଟେଶ୍ଵର ଇତି କ୍ଷିତୌ
ଏହି କାରଣରୁ, ଏହି ସ୍ଥାନ ପୃଥିବୀରେ କଣ୍ଟେଶ୍ୱର ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ପଶ୍ଯନ୍ତି ଦେଵଂ କଣ୍ଟେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ଆଜିଠାରୁ ଲୋକେ ଦେବ କଣ୍ଟେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।
ନୈମିଷେଥ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଗଂଗାଦ୍ଵାରେ ଚ ପୁଷ୍କରେ ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଭଵିତା ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରୀଗଣେଶ୍ଵରଦର୍ଶନାତ୍
ନୈମିଷ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର ଓ ପୁଷ୍କରରେ, ଶ୍ରୀଗଣେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ସେହି ପୁଣ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମିଳିଥାଏ।
ଗୃହିଣୋ ଲିଂଗିନୋ ଵାପି ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ଯତଵ୍ରତାଃ
ଗୃହସ୍ଥ କିମ୍ବା ସନ୍ନ୍ୟାସୀ, ଯେଉଁମାନେ ନିୟମିତ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତ ରେଖି ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖନ୍ତି—
ଜନ୍ମାଂତରସହସ୍ରେଣ ଯତ୍ପାପଂ ପୂର୍ଵସଂଚିତମ୍ 5.2.54.
ହଜାର ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ଯେଉଁ ପାପ ଅଛି—
ଦତ୍ତଂ ଜପ୍ତଂ ହୁତଂ ଚେଷ୍ଟଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ କୃତଂ ଚ ଯତ୍
ଯେଉଁ ଦାନ, ଜପ, ହୋମ, କିମ୍ବା ଯେଉଁ କର୍ମ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁ ତପସ୍ୟା କରାଯାଇଛି—
ଏଵଂ ବ୍ରୁଵାଣଂ ତଂ ଵିପ୍ରଂ ତାପସଂ ସଂଶିତଵ୍ରତମ୍
ଏପରି କଥା କହୁଥିବା ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାପସଙ୍କୁ
ଜରାରୋଗଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵଶୋକଵିଵର୍ଜିତଃ ଅଵଧ୍ଯଶ୍ଚାପି ସର୍ଵେଷାଂ ଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ଦୂର, କାହାରି ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ, ଏବଂ ଯୋଗର ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ଏଵମୁକ୍ତୋଽଥ ଲିଂଗେନ ତାପସୋ ଗଣତାଂ ଗତଃ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି ତାପସ ଲିଙ୍ଗର ଦ୍ୱାରା ଗଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଲେ।
ଅନ୍ଧକେନ ପୁରା ଯୁଦ୍ଧେ ସିଂହନାଦୋ ଯଦା କୃତଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ଧକ ଯୁଦ୍ଧରେ ସିଂହ ଭଳି ଗର୍ଜନ କଲେ—
ଉତ୍ପନ୍ନଂ ଚ ତଦା ଲିଂଗମଶେଷାରିଵିନାଶନମ୍ ଅତଃ କଂଟେଶ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ସେତେବେଳେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରେ; ଏହି କାରଣରୁ କଣ୍ଠେଶ୍ୱର ଦେବତା ତିନି ଭୁବନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଏହି ପାପନାଶକ ମହିମା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଶ୍ରୀଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ପଂଚାଧିକଂ ଵିଜାନୀହି ପଂଚାଶତ୍ତମମୀଶ୍ଵରମ୍
ଶ୍ରୀ ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ପଞ୍ଚାଶିରୁ ପାଞ୍ଚଟି ଅଧିକ, ଏହି ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ୍ତମ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣ।
ସଦ୍ଯଃକଲ୍ପେ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ମଦର୍ଥଂ ହି ମହତ୍ତପଃ ତପସା ତଵ ରୌଦ୍ରେଣ ଦଗ୍ଧଂ ହି ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍
ହେ ଦେବୀ, ସଦ୍ୟଃକଳ୍ପରେ ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲ; ତୁମ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ତିନି ଭୁବନ ଦହିଯାଇଥିଲା।
ଦୁଷ୍କରଂ ହି ତପୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଗଵାଂ ଶ୍ଚତୁରାନନଃ
ତୁମ ଏହି କଠିନ ତପସ୍ୟାକୁ ଜାଣି, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା—
କିଂ ପୁତ୍ରି ପ୍ରାପ୍ତୁକାମାସି କିମଲଭ୍ଯଂ ଦଦାମି ତେ
କଣ ଝିଅ, କଣ ଚାହୁଁଛ? କଣ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଅଛି ଯାହା ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇପାରିବି?
ତ୍ଵଯା ଚ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗୁରୋର୍ଗୌରଵଗର୍ଭିତମ୍
ତୁମେ ତୁମ ଗୁରୁଙ୍କ ଗମ୍ଭୀର ଓ ମାନ୍ୟତାପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣିଲା।
ପ୍ରତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଣାମନମ୍ରଯା ତ୍ଵଯା
ସେତେବେଳେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ତୁମେ ନମ୍ରତାରେ ନମସ୍କାର କରି କଥା କହିଲା।