ଆପୂର୍ଯମାଣଂ ଭଵତା ତେଜସା ଗଗନାଂତରମ୍
ତୁମର ତେଜରେ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି।
ସିଦ୍ଧଚାରଣଗନ୍ଧର୍ଵା ଦେଵାଶ୍ଚ ପରମର୍ଷଯଃ
ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବତାମାନେ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଋଷିମାନେ,
ପୃଥ୍ଵୀ ଚ ସକଲା ଚୈଵ ତପ୍ଯମାନା ତଵୌଜସା 1.3.1.2.
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ତାପିତ ହେଉଛି।
ଉପସଂହୃତ୍ଯ ତେଜଃ ସ୍ଵମରୁଣାଚଲସଂଜ୍ଞଯା
ତୁମେ ତୁମର ତେଜକୁ 'ଅରୁଣାଚଳ' ନାମରେ ଏକତ୍ର କରିଛ।
ଜ୍ଯୋତିର୍ମଯମିଦଂ ରୂପମରୁଣାଚଲସଂଜ୍ଞିତମ୍
ଏହି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ରୂପଟି 'ଅରୁଣାଚଳ' ନାମରେ ପରିଚିତ।
ସେଵଂତାଂ ସକଲା ଲୋକାଃ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ପରମର୍ଷଯଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକ, ସିଦ୍ଧ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଋଷିମାନେ ତୁମର ସେବା କରନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯାରାମ ସମୁଦ୍ଭୂତକଲ୍ପକାଦ୍ଯାଃ ସୁରଦ୍ରୁମାଃ
ଦିବ୍ୟ ବନମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁରବୃକ୍ଷ ସହିତ।
ଦିଵ୍ଯୌଷଧିଗଣାସ୍ସର୍ଵେ ସିଂହାଦ୍ଯା ମୃଗଜାତଯଃ
ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଔଷଧି ଓ ସିଂହ ଆଦି ପଶୁଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଅଯନଦ୍ଵଯଭିନ୍ନେନ ଗମନେନାପି ସଂଯୁତଃ
ଏମାନେ ଦୁଇଟି ପଥରେ ଭେଦ ନଥିବା ଗତିରେ ଏକତ୍ରିତ।
ଦିଵ୍ଯ ଦୁଂଦୁଭିଶଂଖାନାଂ ଘୋଷୈଃ ପୁଷ୍ପୌଘଵୃଷ୍ଟିଭିଃ
ଦିବ୍ୟ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଓ ଶଂଖର ଧ୍ୱନି, ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ସହିତ,
ଅମରତ୍ଵଂ ଚ ସିଦ୍ଧତ୍ଵଂ ରସସିଦ୍ଧୀଶ୍ଚ ନିର୍ଵୃତିମ୍
ଅମରତ୍ୱ, ସିଦ୍ଧି, ରସରେ ପାରଙ୍ଗତତା ଓ ପରମ ଆନନ୍ଦ,
ଈଶତ୍ଵଂ ଚ ଵଶିତ୍ଵଂ ଚ ସୌଭାଗ୍ଯଂ କାଲଵଂଚନମ୍
ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ଶୁଭଭାଗ୍ୟ ଓ ସମୟକୁ ମାୟା କରିବା ଶକ୍ତି,
ସର୍ଵାଵଯଵଦାନେନ ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିଵିନାଶନାତ୍ 1.3.1.2.
ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଦେଇ ଓ ସମସ୍ତ ରୋଗ ନାଶ କରି,
ତଥେତି ଵରଦଂ ଦେଵମରୁଣାଦ୍ରିପତିଂ ଶିଵମ୍
ଏପରି ଭାବେ, ଅରୁଣାଚଳ ଶିବ ଭଗବାନ୍ ଦୟା କରି ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଲେ।
ପ୍ରସୀଦ କରୁଣାପୂର୍ଣ ଶୋଣଶୈଲେଶ୍ଵର ପ୍ରଭୋ
ହେ ଶୋଣ ପାହାଡ଼ର ପ୍ରଭୁ, ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୟା କର।
ଯଦାହଂ ତ୍ଵାମୁପାଶ୍ରିତ୍ଯ ଜଗଦ୍ରକ୍ଷଣଦକ୍ଷିଣଃ
ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ନାଲ୍ପପୁଣ୍ଯୈରୁପାସ୍ଯେତ ତ୍ଵଦ୍ରୂପଂ ମହଦଦ୍ଭୁତମ୍
ଅଳ୍ପ ପୁଣ୍ୟ ଥିବା ଲୋକେ ତୁମର ଏହି ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପକୁ ପୂଜିପାରିବେ ନାହିଁ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାନମସ୍କାରୈର୍ନୃତ୍ଯଗୀତୈଶ୍ଚ ପୂଜନୈଃ
ପରିକ୍ରମା, ନମସ୍କାର, ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା,
ଉପଵାସୈର୍ଵ୍ରତୈଃ ସତ୍ରୈରୁପହାରୈସ୍ତଥାର୍ଚନୈଃ
ଉପବାସ, ବ୍ରତ, ଯଜ୍ଞ, ଦାନ ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା,
ଆରାମଂ ମଂଡପଂ ଚାପି କୂପଂ ଵିଧିଵିଶୋଧନମ୍
ଉଦ୍ୟାନ, ମଣ୍ଡପ ଓ ବିଧିମତ୍ କୂଆଁ ତିଆରି କରି,
ଅଂଗପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କୁର୍ଵନ୍ନଷ୍ଟୈଶ୍ଵର୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ଦେହରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ହରାଇଥିବା ସମ୍ପଦ ସହିତ,
ଆଵାମପ୍ଯଵିମୁଂଚଂତୌ ସଦା ତ୍ଵତ୍ପାଦପଂକଜମ୍
ଜନ୍ମ ପରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମର ପଦପଦ୍ମକୁ କେବେ ଛାଡ଼େନି,
ତଥାସ୍ତ୍ଵିତି ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣଵେ ଚଂଦ୍ରଶେଖରଃ 1.3.1.2.
ଏଭଳି କହି, 'ତଥା ହେଉ', ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ ।
ତୈଜସଂ ଲିଂଗମେତଦ୍ଧି ସର୍ଵଲୋକୈକକାରଣମ୍
ଏହି ତେଜୋମୟ ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର କାରଣ ।
ଯୁଗାଂତସମଯେ କ୍ଷୁବ୍ଧୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିରପି ସାଗରୈଃ
ଯୁଗାନ୍ତ ସମୟରେ, ଚାରି ସମୁଦ୍ର ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ,
ଗଜପ୍ରମାଣୈଃ ପୃଷତୈଃ ପୂରଯଂତୋ ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍
ହାତୀ ପରି ମୋଟା ବର୍ଷାଧାରା ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକକୁ ପୂରିଦେଉଛନ୍ତି,
ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ଭୂତସଂହାରେ ପ୍ରକୃତୌ ପ୍ରତିସଂଚରେ
ଭୂତମାନଙ୍କର ଲୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ପ୍ରକୃତି ଆପଣ ଦେଖିବାକୁ ଫେରିଯାଉଛି,
ମଯା ଚାହୂଯମାନେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଲଯାନଂତରଂ ପୁନଃ
ମୁଁ ପୁନି ପ୍ରଳୟ ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକି ଆଣିଲେ,
ସର୍ଵାସାମପି ଵିଦ୍ଯାନାଂ କଲାନାଂ ଶାସ୍ତ୍ରସଂପଦାମ୍
ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟା, କଳା ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଧନ,
ଯଦ୍ଗୁହାଗହ୍ଵରାଂତସ୍ସ୍ଥା ମୁନଯଃ ଶଂସିତଵ୍ରତାଃ
ଯେଉଁଥିରେ ଗୁହା ଓ ପାହାଡ଼ ଗହ୍ୱରେ ବସିଥିବା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରତୀ ଋଷିମାନେ,