ଏହ୍ଯେହି ନୃପଶାର୍ଦୂଲ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ପ୍ରାପ୍ତୋଽସି ମେଂଽତିକେ
'ଆସ, ଆସ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସେରା! ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ।'
ତଦ୍ଧୁଂକାରାତ୍ତୁ ପାତାଲଂ ଭିତ୍ତ୍ଵା ପଂଚ ଚ କନ୍ଯକାଃ
ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକିବା ସହିତ, ପାତାଳକୁ ଭେଦି, ପାଞ୍ଚଟି କନ୍ୟା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଭୃଂଗାରଂ ତୁ ଗୃହୀତ୍ଵାନ୍ଯା ନିଃସୃତା ଜଲସଂଭୃତମ୍
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଜଣେ ଜଳ ଭରା ଭୃଙ୍ଗାର ନେଇ ବାହାରିଗଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଦ୍ଵେ ଵ୍ଯଜନେ ଗୃହ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଚ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତେ
ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣେ ହାତରେ ବିଶିଖ ଧରି ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତେନ ହୁଂକାରଶବ୍ଦେନ ଦେଵଲୋକାତ୍ସମାଗତମ୍
ସେ 'ହୁଁ' ଶବ୍ଦ ହେବା ସହିତ ଦେବଲୋକରୁ କିଛି ଆସିଥିବା ପରି ଲାଗିଲା।
ଅନଂତରଂ ଦଦର୍ଶାଥ ଲିଂଗଂ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କରଂ ପରମ୍
ତାହା ପରେ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ତପ୍ତ ଏକ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଦେଖିଲେ।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ବଭୂଵ ନୃପସତ୍ତମଃ 5.2.54.
ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ।
ଏଵଂ ପୃଷ୍ଟୋ ନୃପେଣାଥ ସ ଵିପ୍ରୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ ରାଜା ପଚାରିଲେ, ତେବେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ—
ଅତସ୍ତେ ଦର୍ଶିତା ମାଯା ତପସା ଦୁଷ୍କରେଣ ତୁ
ଏହି ମାୟା ତୁମକୁ ଦର୍ଶାଯାଇଛି, ଯାହା କଠିନ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ଭବ ହୋଇଛି।
ହୁଂକାରେଣ କୃତା ପୃଥ୍ଵୀ ଜଲପୂର୍ଣା ତୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
'ହୁଁ' ଶବ୍ଦ ହେବା ସହିତ ମାଟି ତୁରନ୍ତ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
ହୁଂକାରାତ୍ପୃଥିଵୀ ସର୍ଵା ଜାତା ଵହ୍ନିମଯୀ ତଦା
ତାପରେ 'ହୁଁ' ଶବ୍ଦ ହେବା ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଅଗ୍ନିରେ ପରିଣତ ହେଲା।
ହୁଂକାରେଣ କୃତଂ ସର୍ଵଂ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ପାର୍ଵତି
ହେ ପାର୍ବତୀ, ଏହି ସବୁ କାମ 'ହୁଁ' ଶବ୍ଦ ହେବା ସହିତ ତୁରନ୍ତ ସଂପନ୍ନ ହେଲା।
ତତୋ ବଭ୍ରାମ ତନ୍ନାସ୍ତି ସ ନୃପୋ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରି ଏଠାରୁ ସେଠା ଘୁରିଲେ, କିଛି ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଚିଂତଯତସ୍ତସ୍ଯ ତତଃ ଶବ୍ଦୋ ମହାନଭୂତ୍
ସେ ଏପରି ଭାବିଥିବା ବେଳେ ଏକ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ହେଲା।
ସୁହର୍ମ୍ଯକକ୍ଷ୍ଯାରଚିତଂ ଵିଶାଲଂ ଵିଶୁଦ୍ଧଜାଂବୂନଦଭୂଷିତଂ ଚ
ସେଠାରେ ବଡ଼ ଏବଂ ଶୁଧ୍ଧ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ସୁନ୍ଦର ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଭୂଯୋଭଵନ୍ମହାଶବ୍ଦସ୍ତସ୍ମାତ୍ସ୍ତ୍ରୀଯୁଗଲଂ ଵଭୌ
ପୁଣି ଏକ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ହେଲା, ଏବଂ ସେଠାରୁ ଦୁଇଜଣ ଜନାନୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ପୁନଃ ଶବ୍ଦୋ ବଭୂଵାଥ ତସ୍ମାତ୍ପୁରୁଷସତ୍ତମଃ 5.2.54.
ପୁଣି ଏକ ଶବ୍ଦ ହେଲା, ଏବଂ ସେଠାରୁ ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ଦେଖାଦେଲେ।
ପୁନଃ ଶବ୍ଦାଚ୍ଚ ସଂଜଜ୍ଞେ ପୁରୁଷଃ ସପ୍ତଧା ଗତଃ ପ୍ରୋକ୍ତମିତ୍ଥଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ଜାତକଂଟକିତଂ ନୃପମ୍
ପୁଣି ସେଇ ଶବ୍ଦରୁ ଏକ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ସାତ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ, ଏହିପରି ଘଟଣା ଦେଖି ରାଜାଙ୍କର ଲୋମ ଖଡ଼ା ହେଇଗଲା, ହେ ବିଶାଳନୟନୀ।
ପଶ୍ଯ ଲୋକମିମଂ ମହ୍ଯଂ ତପସା ନିର୍ମିତଂ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ଦେଖ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମୋର ପାଇଁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଛି।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ତେନ ତାପସେନ ନରାଧିପଃ
ସେ ସମୟରେ ସେ ତାପସୀ ଏପରି କହିଲେ, ରାଜା...
ଭଗଵନ୍ସିତକୃଷ୍ଣେ ଦ୍ଵେ କେ ସ୍ତ୍ରିଯୌ ଦ୍ଵିଜସ ତ୍ତମ
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯେ ଦୁଇଜଣୀ ଜଣେ ଧଳା ଓ ଜଣେ କଳା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲ, ସେମାନେ ଦେବୀ।
କଶ୍ଚାସୌ ପୁରୁଷୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯ ଏକଃ ସପ୍ତଧାଽଭଵତ୍
ଏବଂ ଯେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିଲ, ସେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ, ପ୍ରଥମେ ଏକ ଥିଲେ, ପରେ ସାତ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ।
ଏତେ ସ୍ତ୍ରିଯୌ ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟେ ସିତକୃଷ୍ଣେ ନୃପୋତ୍ତମ
ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯେ ଧଳା ଓ କଳା ଦୁଇ ଜଣୀ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲ, ସେମାନେ ଏହି ଦୁଇଜଣୀ।
ଶୀର୍ଷଦ୍ଵଯଂ ଚ ଯଦ୍ଦୃଷ୍ଟଂ ତେଽଯନେ ଦ୍ଵେ ପ୍ରକୀର୍ତିତେ ପାଦା ଦ୍ଵାଦଶ ଯେ ଦୃଷ୍ଟା ମାସା ଦ୍ଵାଦଶ ତେ ସ୍ମୃତାଃ
ତୁମେ ଯେ ଦୁଇଟି ମୁଣ୍ଡ ଦେଖିଥିଲ, ସେଗୁଡିକ ଏହି ଦୁଇ ନାରୀ; ତୁମେ ଯେ ଦ୍ୱାଦଶ ପାଦ ଦେଖିଥିଲ, ସେଗୁଡିକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ମାସ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
ଯଃ ପୁମାନ୍ସପ୍ତଧା ଜାତ ଏକୀଭୂତୋ ନରେଶ୍ଵର
ହେ ନରେଶ୍ୱର, ଯେ ପୁରୁଷ ସାତ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେ ପରେ ଏକ ହୋଇଗଲେ।
ଏତତ୍ସଂଵତ୍ସରଂ ଚକ୍ରଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରିଯାର୍ଥଂ ନିଦର୍ଶିତମ୍
ତୁମର ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବର୍ଷର ଚକ୍ର ତୁମକୁ ଦେଖାଯାଇଛି।
ସର୍ଵୋ ଵିନଶ୍ଵରୋ ଲୋକଃ ସଦେଵାସୁରମାନୁଷଃ 5.2.54.
ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମଣିଷ ସମେତ, ସବୁ ନଶ୍ୱର।
କୁରୁ ଶତ୍ରୁଵିନାଶାଯ ଲିଂଗ ସ୍ଯାସ୍ଯ ଚ ଦର୍ଶନମ୍
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନ କର।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ରାଜା ଦୃଷ୍ଟଵାଁଲ୍ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍ ଵିଦ୍ଵେଷିଣୋ ମୃତାସ୍ତେଽପି ଶ୍ରୁତାସ୍ତେନ ମହୀଭୃତା
ଏପରି କହିବା ପରେ, ରାଜା ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ; ଯେମାନେ ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଏହା ମହୀପତିଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣାଯାଇଛି।
ଗତସ୍ତଂ ଵିଷଯଂ ରାଜା ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ବଭୂଵ ହ
ରାଜା ସେ ଦେଶକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସାର୍ବଭୌମ ରାଜା ହେଲେ।