ସ୍ନାତୁକାମାମଥୋ ରାମାମାଜଘାନାତିପାପକୃତ୍
ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ରାମଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ଏବଂ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପାପ କରିଥିଲେ।
ପୁନଃ ଷଷ୍ଠେ ଭଵେ ଜାତଃ ପିଶାଚଃ ପିଶିତାଶନଃ
ପୁଣି ଛଅଟିଏ ଜନ୍ମରେ ସେ ମାଂସ ଖାଇଥିବା ପିଶାଚ ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ।
ମଂତ୍ରୀ ମଂତ୍ରଵିଦାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତଂ ଜଘାନ ହ
ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ତୀକ୍ଷ୍ଣଦଂଷ୍ଟ୍ରଃ କରାଲାସ୍ଯୋ ମାଂସଶୋଣିତଭୋଜନଃ
ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିଲା ଏବଂ ସେ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଖାଇଥିଲେ।
ଆକ୍ରମ୍ଯ ନିମିରାଜେନ ରାଜ୍ଞା ରାକ୍ଷସଶତ୍ରୁଣା
ରାକ୍ଷସଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ରାଜା ନିମି ତାଙ୍କୁ ଦମନ କଲେ।
ଦାରୁଣଃ ସାରମେଯୋଽଭୂଦତିକୃଷ୍ଣୋଽଷ୍ଟମେ ଭଵେ
ଅଷ୍ଟମ ଜନ୍ମରେ ସେ ଦାରୁଣ, ଗାଢ଼ କଳା କୁକୁର ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ।
ନଵମେ ଜଂବୁକୋ ଜାତଃ ଶ୍ମଶାନେ ସ ଚ ମାଂସଭୁକ୍
ନବମ ଜନ୍ମରେ ସେ ଶ୍ମଶାନରେ ମାଂସ ଖାଉଥିବା ଶିଆଳ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ।
ଦଶମେ ତ୍ଵଭଵଦ୍ଗୃଧ୍ରସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣତୁଂଡୋ ଭଯାଵହଃ
ଦଶମ ଜନ୍ମରେ ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚୁଞ୍ଚ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖା ଥିବା ଗୃଧ୍ର ହେଲେ।
ଏକାଦଶେ ଽପି ଚଂଡାଲୋ ଗତୋଽଵଂତ୍ଯାଂ ଵରାନନେ
ଏଗାରସ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ଅବନ୍ତିରେ ଚଣ୍ଡାଳ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ।
ସ ଦଂଡପାଶିକେନୈଵ ପ୍ରାପ୍ତୋ ବଦ୍ଧଶ୍ଚ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ 5.2.53.
ସେଠାରେ, ଦଣ୍ଡ ଓ ପାଶ ଧରିଥିବା ରକ୍ଷକ ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଧରି ଆଟକାଇଦେଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ଲିଂଗମାସନ୍ନଂ ସାଧ୍ଵି ଶୂଲେଶ୍ଵରୋତ୍ତରେ
ସେଠାରେ, ଶୂଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗର ନିକଟରେ, ଓ ସାଧ୍ବୀ, ତାଙ୍କୁ ରଖାଯାଇଥିଲା।
କ୍ଷଣେନ ନିଧନଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଗତସ୍ତ୍ରିଦଶାଲଯମ୍
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ।
ଜାତଃ ଖ୍ଯାତୋ ଵିଦର୍ଭାଯାଂ ଵିଶ୍ଵେଶୋନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ସେ ବିଦର୍ଭରେ ବିଶ୍ୱେଶ ନାମକ ରାଜା ଭାବେ ଖ୍ୟାତିଲାଭ କଲେ।
ଦୁର୍ଲଭାନ୍ବୁଭୁଜେ ଭୋଗାନ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଚକାର ସଃ ସଂସ୍ମରନ୍ପୂର୍ଵଵୃତ୍ତାଂତଂ ଜଗାମାଵଂତିକାଂ ପୁରୀମ୍
ସେ ଦୁର୍ଲଭ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କଲେ ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କଲେ; ପୂର୍ବ ଘଟଣା ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ଅବନ୍ତିକା ନଗରକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହଲ୍ଲିଂଗଂ ଦୁର୍ଦର୍ଶମତିତେଜସା
ସେଠାରେ, ସେ ଅତି ତେଜସ୍ଵୀ ଏବଂ ଦୁର୍ଦର୍ଶନ ମହାଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ।
ଲିଂଗମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିତାଃ ସର୍ଵେ ସାଗରାଃ ସରିତସ୍ତଥା
ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ସାଗର ଓ ନଦୀମାନେ ବିଦ୍ୟମାନ।
ଚଂଦ୍ରମାଃ ସହ ନକ୍ଷତ୍ରୈରାଦିତ୍ଯଶ୍ଚାଗ୍ନିନା ସହ
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଓ ତାରାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ,
ମରୁତୋ ଦେଵଗଂଧର୍ଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ତପୋଧନାଃ
ମାରୁତମାନେ, ଦେବ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଓ ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ,
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ଦେଵତାଶ୍ଚାନ୍ଯାଃ ସ୍କଂଦୋ ଲଂବୋଦରସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଲମ୍ବୋଦର ମଧ୍ୟ,
ପ୍ରଭାଵଂ ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସମ୍ଯଙ୍ମହୀପତିଃ 5.2.53.
ସେ ଲିଙ୍ଗର ଶକ୍ତିକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝି, ରାଜା,
ପ୍ରସନ୍ନଶ୍ଚାଭଵତ୍ତସ୍ଯ ଵଚନଂ ଚେଦମବ୍ରଵୀତ୍
ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ,
ତେନୋକ୍ତଂ ଵଚନଂ ରାଜ୍ଞା ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋସି ମେ ପ୍ରଭୋ
ରାଜା କହିଲେ: 'ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ମୋପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ,'
ମା ଭୂତ୍ତେଷାଂ ପ୍ରପତନଂ ଘୋରେ ସଂସାରସାଗରେ
'ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସାଗରରେ କେବେ ଡୁବିବେ ନାହିଁ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ଭୂଯୋ ଵିଶ୍ଵେଶୋଽଲଂକୃତୋ ଗଣୈଃ
ଏହିପରି କଥା କୁହାଯିବା ପରେ, ଗଣମାନେ ସଜିଥିବା ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର,
ଗଣୈର୍ନାନାଵିଧୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସ୍ତୂଯମାନୋ ଵରାନନେ ଵିମାନଂ ତସ୍ଯ ତଦ୍ଦିଵ୍ଯଂ ପରିକ୍ରମ୍ଯ ସମଂତତଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଣ ଓ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଥିବାମାନେ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ସେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପରିକ୍ରମା କଲେ,
ସମହେଂଦ୍ରଧନାଧ୍ଯକ୍ଷନାନାନାକନିଵାସିନଃ
ଧନର ରକ୍ଷକ, ଅଧିକାରୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଲୋକର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ସହ,
ନୃତ୍ଯେନାମରନାରୀଣାଂ ଵିଲୋକିତଵିନୋଦକଃ
ଦେବୀମାନେ ନୃତ୍ୟ କରି, ଦେଖୁଥିବାମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ,
ଅତୋ ଦେଵି ଭୁଵି ଖ୍ଯାତୋ ଦେଵୋ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ
ଏହିପରି, ଦେବୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର ଦେବତା ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ,
ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତୈର୍ଦେହୀ ମନୋଵାକ୍କାଯକର୍ମଭିଃ
ସପ୍ତ ଜନ୍ମର ମନ, କଥା ଓ କାୟର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଦେହୀ କରେ,
ତସ୍ଯ ନଶ୍ଯତି ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯମଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନାଶମେତି ଚ 5.2.53.
ତାଙ୍କର ଅପଶ୍ରୟ ଓ ଅଲକ୍ଷ୍ମୀ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ,