ପରଂ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଖ୍ଯାତଂ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଭୁଵନେଷ୍ଵପି
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ।
ବଭୂଵ ନୃପତିଃ ପୂର୍ଵଂ ଵିଦର୍ଭାଯାଂ ଵିଦୂରଥଃ
ବିଦର୍ଭ ଦେଶରେ ପୂର୍ବେ ବିଦୂରଥ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ ।
ଜଘାନ ତାପସଂ ସୋଽଥ ପ୍ରମାଦାନ୍ମୃଗଯା ଗତଃ
ସେ ଏକ ଦିନ ଅସାବଧାନ ଭାବରେ ଶିକାର କୁ ଯାଇ, ଏକ ତାପସକୁ ମାରିଦେଲେ ।
ମୃଗଂ ମତ୍ଵା ମହାରଣ୍ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଦେଵମୋହିତଃ
ଦେବତାଙ୍କର ମୋହରେ, ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ମୃଗ ବୋଲି ଭାବି ମାରିଦେଲେ ।
ତତ୍ରାସୌ ଯାତନା ଘୋରାଂ ଅନୁଭୂଯାତ୍ମକାଲତଃ
ତାହାର ଫଳରେ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କଲେ ।
ଅଦଶତ୍ସୋଽପି କୋପେନ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚରଣେ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, କ୍ରୋଧରେ ଥିବାବେଳେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦକୁ କାମଡ଼ିଦେଲେ ।
ଚ୍ଯୁତସ୍ତୁ ନରକାତ୍ସିଂହୋ ଦ୍ଵିତୀଯେଽଭୂତ୍ସୁଦାରୁଣଃ
ନରକରୁ ବହିଯାଇ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ସିଂହ ହେଲେ ।
ପୁନର୍ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ବଭୂଵାସୌ ତୃତୀଯେଽପି ଭଵାଂତରେ
ତୃତୀୟ ଜନ୍ମରେ, ସେ ପୁନି ବାଘ ହେଲେ ।
ତେନାପି ଵୈଶ୍ଯୋ ନିଧନଂ ନୀତଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଵନାଂତରେ
ସେହି ଦ୍ୱାରା ଏକ ବଣିକ ମଧ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲର ଗଭୀର ଭାଗରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଚତୁର୍ଥେ ଽପି ଗଜୋ ଜାତଃ ସିଂହାଦ୍ଵଧମଵାପ୍ତଵାନ୍ । 5.2.53.
ଚତୁର୍ଥ ଜନ୍ମରେ ସେ ହାତୀ ହେଇ, ସିଂହର ହାତରେ ନିପାତିତ ହେଲେ।
ସ୍ନାତୁକାମାମଥୋ ରାମାମାଜଘାନାତିପାପକୃତ୍
ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ରାମଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ଏବଂ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପାପ କରିଥିଲେ।
ପୁନଃ ଷଷ୍ଠେ ଭଵେ ଜାତଃ ପିଶାଚଃ ପିଶିତାଶନଃ
ପୁଣି ଛଅଟିଏ ଜନ୍ମରେ ସେ ମାଂସ ଖାଇଥିବା ପିଶାଚ ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ।
ମଂତ୍ରୀ ମଂତ୍ରଵିଦାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତଂ ଜଘାନ ହ
ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ତୀକ୍ଷ୍ଣଦଂଷ୍ଟ୍ରଃ କରାଲାସ୍ଯୋ ମାଂସଶୋଣିତଭୋଜନଃ
ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିଲା ଏବଂ ସେ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଖାଇଥିଲେ।
ଆକ୍ରମ୍ଯ ନିମିରାଜେନ ରାଜ୍ଞା ରାକ୍ଷସଶତ୍ରୁଣା
ରାକ୍ଷସଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ରାଜା ନିମି ତାଙ୍କୁ ଦମନ କଲେ।
ଦାରୁଣଃ ସାରମେଯୋଽଭୂଦତିକୃଷ୍ଣୋଽଷ୍ଟମେ ଭଵେ
ଅଷ୍ଟମ ଜନ୍ମରେ ସେ ଦାରୁଣ, ଗାଢ଼ କଳା କୁକୁର ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ।
ନଵମେ ଜଂବୁକୋ ଜାତଃ ଶ୍ମଶାନେ ସ ଚ ମାଂସଭୁକ୍
ନବମ ଜନ୍ମରେ ସେ ଶ୍ମଶାନରେ ମାଂସ ଖାଉଥିବା ଶିଆଳ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ।
ଦଶମେ ତ୍ଵଭଵଦ୍ଗୃଧ୍ରସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣତୁଂଡୋ ଭଯାଵହଃ
ଦଶମ ଜନ୍ମରେ ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚୁଞ୍ଚ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖା ଥିବା ଗୃଧ୍ର ହେଲେ।
ଏକାଦଶେ ଽପି ଚଂଡାଲୋ ଗତୋଽଵଂତ୍ଯାଂ ଵରାନନେ
ଏଗାରସ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ଅବନ୍ତିରେ ଚଣ୍ଡାଳ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ।
ସ ଦଂଡପାଶିକେନୈଵ ପ୍ରାପ୍ତୋ ବଦ୍ଧଶ୍ଚ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ 5.2.53.
ସେଠାରେ, ଦଣ୍ଡ ଓ ପାଶ ଧରିଥିବା ରକ୍ଷକ ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଧରି ଆଟକାଇଦେଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ଲିଂଗମାସନ୍ନଂ ସାଧ୍ଵି ଶୂଲେଶ୍ଵରୋତ୍ତରେ
ସେଠାରେ, ଶୂଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗର ନିକଟରେ, ଓ ସାଧ୍ବୀ, ତାଙ୍କୁ ରଖାଯାଇଥିଲା।
କ୍ଷଣେନ ନିଧନଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଗତସ୍ତ୍ରିଦଶାଲଯମ୍
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ।
ଜାତଃ ଖ୍ଯାତୋ ଵିଦର୍ଭାଯାଂ ଵିଶ୍ଵେଶୋନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ସେ ବିଦର୍ଭରେ ବିଶ୍ୱେଶ ନାମକ ରାଜା ଭାବେ ଖ୍ୟାତିଲାଭ କଲେ।
ଦୁର୍ଲଭାନ୍ବୁଭୁଜେ ଭୋଗାନ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଚକାର ସଃ ସଂସ୍ମରନ୍ପୂର୍ଵଵୃତ୍ତାଂତଂ ଜଗାମାଵଂତିକାଂ ପୁରୀମ୍
ସେ ଦୁର୍ଲଭ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କଲେ ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କଲେ; ପୂର୍ବ ଘଟଣା ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ଅବନ୍ତିକା ନଗରକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହଲ୍ଲିଂଗଂ ଦୁର୍ଦର୍ଶମତିତେଜସା
ସେଠାରେ, ସେ ଅତି ତେଜସ୍ଵୀ ଏବଂ ଦୁର୍ଦର୍ଶନ ମହାଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ।
ଲିଂଗମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିତାଃ ସର୍ଵେ ସାଗରାଃ ସରିତସ୍ତଥା
ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ସାଗର ଓ ନଦୀମାନେ ବିଦ୍ୟମାନ।
ଚଂଦ୍ରମାଃ ସହ ନକ୍ଷତ୍ରୈରାଦିତ୍ଯଶ୍ଚାଗ୍ନିନା ସହ
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଓ ତାରାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ,
ମରୁତୋ ଦେଵଗଂଧର୍ଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ତପୋଧନାଃ
ମାରୁତମାନେ, ଦେବ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଓ ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ,
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ଦେଵତାଶ୍ଚାନ୍ଯାଃ ସ୍କଂଦୋ ଲଂବୋଦରସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଲମ୍ବୋଦର ମଧ୍ୟ,
ପ୍ରଭାଵଂ ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସମ୍ଯଙ୍ମହୀପତିଃ 5.2.53.
ସେ ଲିଙ୍ଗର ଶକ୍ତିକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝି, ରାଜା,