ଲଯଂଗତୋ ଯଦୋଂକାରସ୍ତଦାପ୍ରଭୃତି ପାର୍ଵତି
ପାର୍ବତୀ, ସେ ସମୟରୁ ଓଁ ଶବ୍ଦ ଲୟରେ ଲିନ ହେଇଗଲା ।
ଯଦ୍ଯୁଗାଦିସହସ୍ରେଷୁ ଵ୍ଯତୀପାତଶତେଷୁ ଚ ତତ୍ପୁଣ୍ଯମଧିକଂ ଦେଵି ଓଁକାରେଶ୍ଵରଦର୍ଶନାତ୍ ।।5.2.52.
ଦେବୀ, ଅନେକ ଯୁଗ ଏବଂ ଶତାଧିକ ବ୍ୟତୀପାତ କ୍ରମରେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଓଁକାରେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ।
ଚତୁର୍ଷ୍ଵପି ଚ ଵେଦେଷୁ ସମଧୀତେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍
ଚାରିଟି ବେଦ ପଠିଲେ ଯେତେ ଫଳ ମିଳେ—
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଯାଵଜ୍ଜୀଵଂ କୃତେନ ଚ
ଜୀବନ ଭରି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ରଖିଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
କରୀଷସାଧନେ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଚ୍ଚ ପୁଣ୍ଯମନାଶକେ
ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ତୟାରି କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ପୁଣ୍ୟ ଯେତେ ମିଳେ—
ପୂଜାଯାଂ ଯତ୍ଫଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯା ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ପୂଜାରେ ଯେତେ ଫଳ ଦିଆଯାଇଛି, ତାହାର ଗଣନା କରିପାରିବା ନାହିଁ ।
କିଂ ଯଜ୍ଞୈର୍ବହୁଵିତ୍ତାଢ୍ଯୈଃ କିଂ ତପୋଭିଃ ସୁଦୁଷ୍କରୈଃ
ଅଧିକ ଧନ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କଲେ କି, କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ କି, କଣ ଲାଭ ?
ପୂଜନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାଦ୍ଵାପି କୀର୍ତ୍ତନାଚ୍ଛ୍ରଵଣାତ୍ତଥା
ପୂଜା କରି, ସ୍ପର୍ଶ କରି, କୀର୍ତନ କରି, ଶୁଣିଲେ—
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଦେବୀ, ଏହିପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ପାପ ନାଶ କରିବା ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କହିଲି ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵନ୍ତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଙ୍ଗମାହାତ୍ମ୍ଯ ଓଁକାରେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡର ଚଉରାଶି ଲିଙ୍ଗ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅଂଶରେ 'ଓଁକାରେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହାତ୍ମ୍ୟ' ନାମକ ବାହୁନ୍ପାଞ୍ଚଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ।
ପରଂ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଖ୍ଯାତଂ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଭୁଵନେଷ୍ଵପି
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ।
ବଭୂଵ ନୃପତିଃ ପୂର୍ଵଂ ଵିଦର୍ଭାଯାଂ ଵିଦୂରଥଃ
ବିଦର୍ଭ ଦେଶରେ ପୂର୍ବେ ବିଦୂରଥ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ ।
ଜଘାନ ତାପସଂ ସୋଽଥ ପ୍ରମାଦାନ୍ମୃଗଯା ଗତଃ
ସେ ଏକ ଦିନ ଅସାବଧାନ ଭାବରେ ଶିକାର କୁ ଯାଇ, ଏକ ତାପସକୁ ମାରିଦେଲେ ।
ମୃଗଂ ମତ୍ଵା ମହାରଣ୍ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଦେଵମୋହିତଃ
ଦେବତାଙ୍କର ମୋହରେ, ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ମୃଗ ବୋଲି ଭାବି ମାରିଦେଲେ ।
ତତ୍ରାସୌ ଯାତନା ଘୋରାଂ ଅନୁଭୂଯାତ୍ମକାଲତଃ
ତାହାର ଫଳରେ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କଲେ ।
ଅଦଶତ୍ସୋଽପି କୋପେନ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚରଣେ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, କ୍ରୋଧରେ ଥିବାବେଳେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦକୁ କାମଡ଼ିଦେଲେ ।
ଚ୍ଯୁତସ୍ତୁ ନରକାତ୍ସିଂହୋ ଦ୍ଵିତୀଯେଽଭୂତ୍ସୁଦାରୁଣଃ
ନରକରୁ ବହିଯାଇ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ସିଂହ ହେଲେ ।
ପୁନର୍ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ବଭୂଵାସୌ ତୃତୀଯେଽପି ଭଵାଂତରେ
ତୃତୀୟ ଜନ୍ମରେ, ସେ ପୁନି ବାଘ ହେଲେ ।
ତେନାପି ଵୈଶ୍ଯୋ ନିଧନଂ ନୀତଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଵନାଂତରେ
ସେହି ଦ୍ୱାରା ଏକ ବଣିକ ମଧ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲର ଗଭୀର ଭାଗରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଚତୁର୍ଥେ ଽପି ଗଜୋ ଜାତଃ ସିଂହାଦ୍ଵଧମଵାପ୍ତଵାନ୍ । 5.2.53.
ଚତୁର୍ଥ ଜନ୍ମରେ ସେ ହାତୀ ହେଇ, ସିଂହର ହାତରେ ନିପାତିତ ହେଲେ।
ସ୍ନାତୁକାମାମଥୋ ରାମାମାଜଘାନାତିପାପକୃତ୍
ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ରାମଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ଏବଂ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପାପ କରିଥିଲେ।
ପୁନଃ ଷଷ୍ଠେ ଭଵେ ଜାତଃ ପିଶାଚଃ ପିଶିତାଶନଃ
ପୁଣି ଛଅଟିଏ ଜନ୍ମରେ ସେ ମାଂସ ଖାଇଥିବା ପିଶାଚ ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ।
ମଂତ୍ରୀ ମଂତ୍ରଵିଦାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତଂ ଜଘାନ ହ
ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ତୀକ୍ଷ୍ଣଦଂଷ୍ଟ୍ରଃ କରାଲାସ୍ଯୋ ମାଂସଶୋଣିତଭୋଜନଃ
ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିଲା ଏବଂ ସେ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଖାଇଥିଲେ।
ଆକ୍ରମ୍ଯ ନିମିରାଜେନ ରାଜ୍ଞା ରାକ୍ଷସଶତ୍ରୁଣା
ରାକ୍ଷସଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ରାଜା ନିମି ତାଙ୍କୁ ଦମନ କଲେ।
ଦାରୁଣଃ ସାରମେଯୋଽଭୂଦତିକୃଷ୍ଣୋଽଷ୍ଟମେ ଭଵେ
ଅଷ୍ଟମ ଜନ୍ମରେ ସେ ଦାରୁଣ, ଗାଢ଼ କଳା କୁକୁର ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ।
ନଵମେ ଜଂବୁକୋ ଜାତଃ ଶ୍ମଶାନେ ସ ଚ ମାଂସଭୁକ୍
ନବମ ଜନ୍ମରେ ସେ ଶ୍ମଶାନରେ ମାଂସ ଖାଉଥିବା ଶିଆଳ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ।
ଦଶମେ ତ୍ଵଭଵଦ୍ଗୃଧ୍ରସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣତୁଂଡୋ ଭଯାଵହଃ
ଦଶମ ଜନ୍ମରେ ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚୁଞ୍ଚ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖା ଥିବା ଗୃଧ୍ର ହେଲେ।
ଏକାଦଶେ ଽପି ଚଂଡାଲୋ ଗତୋଽଵଂତ୍ଯାଂ ଵରାନନେ
ଏଗାରସ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ଅବନ୍ତିରେ ଚଣ୍ଡାଳ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ।
ସ ଦଂଡପାଶିକେନୈଵ ପ୍ରାପ୍ତୋ ବଦ୍ଧଶ୍ଚ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ 5.2.53.
ସେଠାରେ, ଦଣ୍ଡ ଓ ପାଶ ଧରିଥିବା ରକ୍ଷକ ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଧରି ଆଟକାଇଦେଲେ।