ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଯଯୌ ଦୂତସ୍ତେନାଖ୍ଯାତଂ ଵଚୋ ମମ ସମାଯାତଃ ସହାମାତ୍ଯୋ ବଲେନ ଚତୁରଂଗିଣା
ଏପରି କହି, ଦୂତ ଯାଇଲେ; ସେ ମୋର କଥା କହିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏବଂ ଚତୁର୍ଅଙ୍ଗୀ ସେନା ସହିତ ଆସିଗଲେ।
ମଯା ସହ ତତସ୍ତସ୍ଯ ଘୋରଂ ଯୁଦ୍ଧମଭୂଚ୍ଚିରମ୍
ତାପରେ, ମୋ ସହିତ ତାଙ୍କ ସହ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ତତଃ କୁଦ୍ଧୋଂଽଧକୋ ଦେଵି ରଥାତ୍ତସ୍ମାଦଵପ୍ଲୁତଃ ଯୁଯୁଧେ ସ ମହାଦୈତ୍ଯଃ ଶୂଲେନ ତାଡିତୋ ମଯା 5.2.51.
ତାପରେ, ଦେବୀ, ଅନ୍ଧକ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରଥରୁ ଲାଫିଲେ; ସେ ମହାଦେତ୍ୟ, ମୋର ଶୂଳରେ ଆঘାତ ପାଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ମଯା ଧୃତୋନ୍ତରିକ୍ଷେ ସ ଶୂଲପ୍ରୋତୋ ମହାସୁରଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶୂଳରେ ବେଧି ଆକାଶରେ ଧରି ରଖିଲି।
ସୁସ୍ରାଵ ତସ୍ଯ ଗାତ୍ରେଭ୍ଯଃ ଶୋଣିତୋଘ ସ୍ତତୋ ମହାନ୍
ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ବଡ଼ ରକ୍ତ ଧାରା ବହିଲା।
ସଂଭୂତାଃ କୋଟିଶୋ ଦେଵି ତୈରହଂ ପୁନରର୍ଦ୍ଦିତଃ
ହେ ଦେବୀ, ସେଇ ରକ୍ତରୁ କୋଟି କୋଟି ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ମୋତେ ପୁନି ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ମଯା ଚୋତ୍ପାଦିତା ଦୁର୍ଗା ରକ୍ତଦଂତା ସୁଭୀଷଣା
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାଙ୍କର ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଥିଲା।
ତସ୍ମିନ୍ପୀତେ ତତୋ ରକ୍ତେ ନୋତ୍ତସ୍ଥୁର୍ଦେଵି ଚାପରେ ତେନ ଶୂଲଵରେଣୈଵ ତତ୍କ୍ଷଣାନ୍ନିଧନଂ ଗତାଃ
ସେ ରକ୍ତ ପିଇଦେଲେ, ଏବଂ ତାପରେ ରକ୍ତ ପିଇବା ପରେ, ହେ ଦେବୀ, ଅନ୍ୟମାନେ ଉଠିପାରିଲେ ନାହିଁ; ସେଇ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ୱର ହେଲେ।
ସ ମାମୁଵାଚ ହୃଷ୍ଟାତ୍ମା କୃତାଂ ଜଲିପୁଟୋଂଽଧକଃ
ତାପରେ ଅନ୍ଧକ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ, ହାତ ଯୋଡି ମୋତେ କହିଲେ।
ସ୍ଵାମିନା ନିହତଶ୍ଚାହଂ କୋଽନ୍ଯୋ ଧନ୍ଯତରୋ ହି ମତ୍
"ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ହତ ହେଲି; ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ୍ୟ ଆଉ କିଏ ହେବ?"
ସଂକଲ୍ପାକ୍ଷେପଵିକ୍ଷେପଂ କଲ୍ପକାର୍ଯପ୍ରଵର୍ତ୍ତକମ୍
ସଙ୍କଳ୍ପ ଓ ଭ୍ରମର ଉତ୍ତେଜନା, ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା—
ଗିରୀଂଦ୍ରତନଯାନାଥଂ ଗିରୀଂଦ୍ରଶିଖରାଲଯମ୍
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ନାଥ, ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ ବାସ କରୁଥିବା—
ଏଵଂ ସ୍ତୁତୋଽହଂ ଦୈତ୍ଯେନ ଶୂଲପ୍ରୋତେନ ସୁନ୍ଦରି 5.2.51.
ଏଭଳି ଭାବରେ ମୁଁ ଦାନବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଶୂଳରେ ବିଧ୍ୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲି।
ସ ଚ ଶୂଲଵରୋ ଦେଵି ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମୁଦା ତଦା
ଏବଂ ସେଇ ଶୂଳର ଵର, ହେ ଦେବୀ, ସେବେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଇଥିଲି।
ପରିତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ପରମଂ ସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତୁମକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ଦେଉଛି।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯଂ ମାମନାରାଧ୍ଯ ତଥା ଵିଧ୍ଵସ୍ତକଲ୍ମଷୈଃ
ଏହି ସ୍ଥାନ ସେମାନେ ପାଇପାରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଉପାସନା କରନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାଇଛି।
ଯଦି ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵନ୍କରୁଣା ମଯି ତେ ଯଦି ଦୁଷ୍ଟସଂପର୍କସଂଜାତମନ୍ଯତ୍ପାତକମାତ୍ମନଃ
ଯଦି ଭଗବାନ୍ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଦି ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତି କରୁଣା କର, ତେବେ ଦୁଷ୍ଟ ସଙ୍ଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ମୋ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ—
ତତୋ ମଯା ସମାଦିଷ୍ଟଃ କରୁଣାଶ୍ଲିଷ୍ଟଚେତସା
ତାପରେ କରୁଣାରେ ଭରିଥିବା ହୃଦୟରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲି।
ତତ୍ରାସ୍ମତ୍ପ୍ରାପ୍ତିଦଂ ଲିଂଗଂ ଲୋକାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍
ସେଠାରେ, ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ମୋ ପ୍ରାପ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଯାହା ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ କରେ—
ମଦୀଯଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଜଗାମ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ
ମୋ କଥା ଶୁଣି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ।
ଲିଂଗେନ ଚ ପୁନର୍ଦୃଷ୍ଟଃ ଶୂଲଃ ଶଂକରଵଲ୍ଲଭଃ
ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା, ଶୂଳକୁ ପୁନି ଦେଖାଯାଇଲା, ଯିଏ ଶଙ୍କରଙ୍କର ପ୍ରିୟ।
ସ୍ନେହାତ୍ସଂଶ୍ଲେଷିତୋଽତ୍ଯର୍ଥଂ ପୃଷ୍ଟସ୍ତୁ କୁଶଲଂ ପୁନଃ
ସ୍ନେହରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆଲିଙ୍ଗନ କରାଗଲା, ଏବଂ ପୁନି ତାଙ୍କର ଖବର ନେଉଥିଲେ।
ପ୍ରଭୁଣା ପ୍ରେରିତୋଽତ୍ଯର୍ଥଂ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଭଵତୋଂତିକେ ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଭୂଲୋକେ ମନ୍ନାମ୍ନା ଖ୍ଯା ତିମେଷ୍ଯସି ।। 5.2.51.
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟଧିକ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ତୁମ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ, ଆଜିଠାରୁ ଏଇ ଭୂଲୋକରେ, ତୁମେ ମୋ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ତତୋ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯଧିକଂ ଦର୍ଶନାତ୍ତେ ଵୃଣୋମ୍ଯହମ୍
ଏହିପରି, ତୁମର ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ମଙ୍ଗଳ ହେବ—ମୁଁ ଏହି ଵର ଦେଉଛି।
ତେ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଂତି ଫଲଂ ସର୍ଵଂଂ ଯେ ତ୍ଵାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ଭକ୍ତିତଃ
ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇବେ।
ଯଃ କରିଷ୍ଯତି ତେ ପୂଜାଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତୋଽପି ମାନଵଃ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଭକ୍ତିଭାବରେ ତୁମର ପୂଜା କରିବେ,
ଵିମାନଵରମାସ୍ଥାଯ କାମଗଂ ରତ୍ନଭୂଷିତମ୍
ସେ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ବସିବେ।
ତ୍ଵନ୍ନାମ ଯେ ଗ୍ରହୀଷ୍ଯଂତି ସର୍ଵଦା ଭଯପୀଡିତାଃ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି ଭୀସ୍ତେଷାଂ ଘୋରସଂସାରସାଗରେ
ଯେମାନେ ସବୁବେଳେ ଭୟରେ ପୀଡିତ ହେବାବେଳେ ତୁମର ନାମ ନେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ କେବେ ଭୟ ରହିବ ନାହିଁ।
ଯେ ତ୍ଵାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ପୁରୁଷା ଭାଵହୀନାଃ ପ୍ରସଂଗତଃ
କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ କେବଳ ଆଦତରେ, ଭାବ ବିନା ତୁମକୁ ଦେଖନ୍ତି,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଂ ତେନ ଶୂଲେନ ଲିଂଗମାଶ୍ଲିଷ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ଏପରି କହି, ସେ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗକୁ ସାବଧାନରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।