ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପୂଜଯାମାସ ଭୂଯୋ ଲିଂଗଂ ଶନୈଶ୍ଚରଃ
ଏପରି କହି, ଶନି ଦେବ ଫେରି ଶିବ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ପାପ ନାଶକ ଶକ୍ତିର ବିବରଣୀ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵନ୍ତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଙ୍ଗମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସ୍ଥାଵରେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯ ଵର୍ଣନଂନାମ ପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀ ସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ ଚଉରାଶି ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ବିବରଣା ଅଂଶର 'ସ୍ଥାବରେଶ୍ୱର ମହିମା' ନାମକ ପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଦେଵଂ ଶୂଲେଶ୍ଵରଂ ଦେଵି ସର୍ଵ ଵ୍ଯାଧିଵିନାଶନମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଶୂଳେଶ୍ୱର ଦେବ ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଆଦ୍ଯେ କଲ୍ପେ ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ଚ ରାଜ୍ଯହେତୋର୍ଵରାନନେ ଦୈତ୍ଯାନାମୀଶ୍ଵରେ ଜଂଭେ ଦେଵାନାଂ ଚ ଶଚୀପତୌ
କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ, ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜମ୍ଭ ନାୟକ ହେଲେ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶଚୀପତି ନାୟକ ହେଲେ।
ତତୋ ଦେଵାଃ ପରାଭୂତା ଦୈତ୍ଯା ଵିଜଯିନୋଽଭଵନ୍
ତାପରେ ଦେବମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ଦେତ୍ୟମାନେ ଜିତିଲେ।
ସ ଦୂତୋ ମାମୁଵାଚୋଚ୍ଚୈଃ ସଗର୍ଵୋ ଦୁଷ୍ଟମାନସଃ
ସେ ଦୂତ, ଅହଂକାରୀ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ମୋତେ କହିଲେ।
ଗୌରୀଂ ମେ ଦେହି ପତ୍ନ୍ଯର୍ଥଂ ମଂଦରସ୍ତ୍ଯଜ୍ଯତାମଯମ୍
ମୋ ପାଇଁ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଗୌରୀଙ୍କୁ ଦିଅ, ମୋ ପାଇଁ ମନ୍ଦର ପରିତ୍ୟାଗ କର।
ଉକ୍ତୋଽହଂ ତେନ ଦୂତେନ ତ୍ଵଯା ସହ ମହାଗିରୌ
ସେ ଦୂତ ମୋତେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ସହିତ ମହାପାହାଡରେ—'
ଗଚ୍ଛ ଦୂତ ମମାଦେଶାଦଂଧକଂ ବ୍ରୂହି ସତ୍ଵରମ୍
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦୂତ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ଧକକୁ ଏହି କଥା କହ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଯଯୌ ଦୂତସ୍ତେନାଖ୍ଯାତଂ ଵଚୋ ମମ ସମାଯାତଃ ସହାମାତ୍ଯୋ ବଲେନ ଚତୁରଂଗିଣା
ଏପରି କହି, ଦୂତ ଯାଇଲେ; ସେ ମୋର କଥା କହିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏବଂ ଚତୁର୍ଅଙ୍ଗୀ ସେନା ସହିତ ଆସିଗଲେ।
ମଯା ସହ ତତସ୍ତସ୍ଯ ଘୋରଂ ଯୁଦ୍ଧମଭୂଚ୍ଚିରମ୍
ତାପରେ, ମୋ ସହିତ ତାଙ୍କ ସହ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ତତଃ କୁଦ୍ଧୋଂଽଧକୋ ଦେଵି ରଥାତ୍ତସ୍ମାଦଵପ୍ଲୁତଃ ଯୁଯୁଧେ ସ ମହାଦୈତ୍ଯଃ ଶୂଲେନ ତାଡିତୋ ମଯା 5.2.51.
ତାପରେ, ଦେବୀ, ଅନ୍ଧକ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରଥରୁ ଲାଫିଲେ; ସେ ମହାଦେତ୍ୟ, ମୋର ଶୂଳରେ ଆঘାତ ପାଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ମଯା ଧୃତୋନ୍ତରିକ୍ଷେ ସ ଶୂଲପ୍ରୋତୋ ମହାସୁରଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶୂଳରେ ବେଧି ଆକାଶରେ ଧରି ରଖିଲି।
ସୁସ୍ରାଵ ତସ୍ଯ ଗାତ୍ରେଭ୍ଯଃ ଶୋଣିତୋଘ ସ୍ତତୋ ମହାନ୍
ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ବଡ଼ ରକ୍ତ ଧାରା ବହିଲା।
ସଂଭୂତାଃ କୋଟିଶୋ ଦେଵି ତୈରହଂ ପୁନରର୍ଦ୍ଦିତଃ
ହେ ଦେବୀ, ସେଇ ରକ୍ତରୁ କୋଟି କୋଟି ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ମୋତେ ପୁନି ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ମଯା ଚୋତ୍ପାଦିତା ଦୁର୍ଗା ରକ୍ତଦଂତା ସୁଭୀଷଣା
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାଙ୍କର ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଥିଲା।
ତସ୍ମିନ୍ପୀତେ ତତୋ ରକ୍ତେ ନୋତ୍ତସ୍ଥୁର୍ଦେଵି ଚାପରେ ତେନ ଶୂଲଵରେଣୈଵ ତତ୍କ୍ଷଣାନ୍ନିଧନଂ ଗତାଃ
ସେ ରକ୍ତ ପିଇଦେଲେ, ଏବଂ ତାପରେ ରକ୍ତ ପିଇବା ପରେ, ହେ ଦେବୀ, ଅନ୍ୟମାନେ ଉଠିପାରିଲେ ନାହିଁ; ସେଇ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ୱର ହେଲେ।
ସ ମାମୁଵାଚ ହୃଷ୍ଟାତ୍ମା କୃତାଂ ଜଲିପୁଟୋଂଽଧକଃ
ତାପରେ ଅନ୍ଧକ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ, ହାତ ଯୋଡି ମୋତେ କହିଲେ।
ସ୍ଵାମିନା ନିହତଶ୍ଚାହଂ କୋଽନ୍ଯୋ ଧନ୍ଯତରୋ ହି ମତ୍
"ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ହତ ହେଲି; ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ୍ୟ ଆଉ କିଏ ହେବ?"
ସଂକଲ୍ପାକ୍ଷେପଵିକ୍ଷେପଂ କଲ୍ପକାର୍ଯପ୍ରଵର୍ତ୍ତକମ୍
ସଙ୍କଳ୍ପ ଓ ଭ୍ରମର ଉତ୍ତେଜନା, ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା—
ଗିରୀଂଦ୍ରତନଯାନାଥଂ ଗିରୀଂଦ୍ରଶିଖରାଲଯମ୍
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ନାଥ, ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ ବାସ କରୁଥିବା—
ଏଵଂ ସ୍ତୁତୋଽହଂ ଦୈତ୍ଯେନ ଶୂଲପ୍ରୋତେନ ସୁନ୍ଦରି 5.2.51.
ଏଭଳି ଭାବରେ ମୁଁ ଦାନବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଶୂଳରେ ବିଧ୍ୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲି।
ସ ଚ ଶୂଲଵରୋ ଦେଵି ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମୁଦା ତଦା
ଏବଂ ସେଇ ଶୂଳର ଵର, ହେ ଦେବୀ, ସେବେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଇଥିଲି।
ପରିତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ପରମଂ ସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତୁମକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ଦେଉଛି।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯଂ ମାମନାରାଧ୍ଯ ତଥା ଵିଧ୍ଵସ୍ତକଲ୍ମଷୈଃ
ଏହି ସ୍ଥାନ ସେମାନେ ପାଇପାରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଉପାସନା କରନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାଇଛି।
ଯଦି ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵନ୍କରୁଣା ମଯି ତେ ଯଦି ଦୁଷ୍ଟସଂପର୍କସଂଜାତମନ୍ଯତ୍ପାତକମାତ୍ମନଃ
ଯଦି ଭଗବାନ୍ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଦି ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତି କରୁଣା କର, ତେବେ ଦୁଷ୍ଟ ସଙ୍ଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ମୋ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ—
ତତୋ ମଯା ସମାଦିଷ୍ଟଃ କରୁଣାଶ୍ଲିଷ୍ଟଚେତସା
ତାପରେ କରୁଣାରେ ଭରିଥିବା ହୃଦୟରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲି।
ତତ୍ରାସ୍ମତ୍ପ୍ରାପ୍ତିଦଂ ଲିଂଗଂ ଲୋକାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍
ସେଠାରେ, ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ମୋ ପ୍ରାପ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଯାହା ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ କରେ—
ମଦୀଯଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଜଗାମ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ
ମୋ କଥା ଶୁଣି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ।