ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ୍ଥାଵରୋ ଦେଵି ମମାଜ୍ଞାପାଲକସ୍ତଦା
ଏପରି କହିଲେ, ହେ ଦେବୀ, ସ୍ଥାବର ମୋ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ରୈଵ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ସ୍ଥାନଂ ଲବ୍ଧଂ ସୁଶୋଭନମ୍
ସେଠାରେ ସେହି ଲିଙ୍ଗ ଦେଖି, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଏକ ସ୍ଥାନ ମିଳିଲା।
ଶନିନୋକ୍ତଂ ତଦା ଦେଵି ଯେଽତ୍ର ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ଭକ୍ତିତଃ ତେଷାଂ ପୀଡା ମଦୀଯା ତୁ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି କର୍ହିଚିତ୍
ତାପରେ ଶନି କହିଲେ, ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଭକ୍ତିରେ ଦେଖିବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୋର କାରଣରେ କଷ୍ଟ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ମଦୀଯେ ଚ ଦିନେ ଯୋ ଵୈ ନିଯମେନ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ଏବଂ ଯେଉଁଜଣେ ମୋ ଦିନରେ ନିୟମରେ ଏହା ଦେଖିବେ,
ଧକ୍ଷ୍ଯାମି ସତତଂ ପୀଡାମନ୍ଯଗ୍ରହକୃତାମପି
ମୁଁ ସଦା ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା କଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରିବି।
ନ ଗ୍ରହା ନ ପିଶାଚାଶ୍ଚ ନ ଯକ୍ଷା ନ ଚ ରାକ୍ଷସାଃ
କୌଣସି ଗ୍ରହ, ପିଶାଚ, ଯକ୍ଷ କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସ—
ସଂକ୍ରାଂତୌ ଶନିଵାରେ ଚ ଵ୍ଯତୀପାତେଽଯନେ ତଥା ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯକ୍ଷଯସ୍ତେଷାଂ ସ୍ଥିରୋ ଵାସସ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଶନିବାର, ବ୍ୟତୀପାତ ଓ ଅୟନରେ, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଶ୍ୱର୍ଗରେ ଅଟୁଟ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ହେବ।
ନିଯମେନ ପ୍ରପଶ୍ଯଂତି ମମ ଵାରେଽତ୍ର ଯେ ନରାଃ
ମୋ ଦିନରେ ଏଠାରେ ନିୟମରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଦେଖନ୍ତି—
ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ନ ଚୈଵେଷ୍ଟଵିଯୋଜନମ୍ ।। 5.2.50.
ଭବିଷ୍ୟତି, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଇଚ୍ଛିତ ଜିନିଷରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।
ଅଧନସ୍ଯ ଧନଂ ଚୈଵ ଭଯାର୍ତ୍ତସ୍ଯାଭଯଂ ତଥା
ଅଧନ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ମିଳିବ, ଭୟରେ ପୀଡିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଭୟତା ମିଳିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପୂଜଯାମାସ ଭୂଯୋ ଲିଂଗଂ ଶନୈଶ୍ଚରଃ
ଏପରି କହି, ଶନି ଦେବ ଫେରି ଶିବ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ପାପ ନାଶକ ଶକ୍ତିର ବିବରଣୀ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵନ୍ତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଙ୍ଗମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସ୍ଥାଵରେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯ ଵର୍ଣନଂନାମ ପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀ ସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ ଚଉରାଶି ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ବିବରଣା ଅଂଶର 'ସ୍ଥାବରେଶ୍ୱର ମହିମା' ନାମକ ପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଦେଵଂ ଶୂଲେଶ୍ଵରଂ ଦେଵି ସର୍ଵ ଵ୍ଯାଧିଵିନାଶନମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଶୂଳେଶ୍ୱର ଦେବ ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଆଦ୍ଯେ କଲ୍ପେ ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ଚ ରାଜ୍ଯହେତୋର୍ଵରାନନେ ଦୈତ୍ଯାନାମୀଶ୍ଵରେ ଜଂଭେ ଦେଵାନାଂ ଚ ଶଚୀପତୌ
କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ, ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜମ୍ଭ ନାୟକ ହେଲେ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶଚୀପତି ନାୟକ ହେଲେ।
ତତୋ ଦେଵାଃ ପରାଭୂତା ଦୈତ୍ଯା ଵିଜଯିନୋଽଭଵନ୍
ତାପରେ ଦେବମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ଦେତ୍ୟମାନେ ଜିତିଲେ।
ସ ଦୂତୋ ମାମୁଵାଚୋଚ୍ଚୈଃ ସଗର୍ଵୋ ଦୁଷ୍ଟମାନସଃ
ସେ ଦୂତ, ଅହଂକାରୀ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ମୋତେ କହିଲେ।
ଗୌରୀଂ ମେ ଦେହି ପତ୍ନ୍ଯର୍ଥଂ ମଂଦରସ୍ତ୍ଯଜ୍ଯତାମଯମ୍
ମୋ ପାଇଁ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଗୌରୀଙ୍କୁ ଦିଅ, ମୋ ପାଇଁ ମନ୍ଦର ପରିତ୍ୟାଗ କର।
ଉକ୍ତୋଽହଂ ତେନ ଦୂତେନ ତ୍ଵଯା ସହ ମହାଗିରୌ
ସେ ଦୂତ ମୋତେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ସହିତ ମହାପାହାଡରେ—'
ଗଚ୍ଛ ଦୂତ ମମାଦେଶାଦଂଧକଂ ବ୍ରୂହି ସତ୍ଵରମ୍
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦୂତ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ଧକକୁ ଏହି କଥା କହ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଯଯୌ ଦୂତସ୍ତେନାଖ୍ଯାତଂ ଵଚୋ ମମ ସମାଯାତଃ ସହାମାତ୍ଯୋ ବଲେନ ଚତୁରଂଗିଣା
ଏପରି କହି, ଦୂତ ଯାଇଲେ; ସେ ମୋର କଥା କହିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏବଂ ଚତୁର୍ଅଙ୍ଗୀ ସେନା ସହିତ ଆସିଗଲେ।
ମଯା ସହ ତତସ୍ତସ୍ଯ ଘୋରଂ ଯୁଦ୍ଧମଭୂଚ୍ଚିରମ୍
ତାପରେ, ମୋ ସହିତ ତାଙ୍କ ସହ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ତତଃ କୁଦ୍ଧୋଂଽଧକୋ ଦେଵି ରଥାତ୍ତସ୍ମାଦଵପ୍ଲୁତଃ ଯୁଯୁଧେ ସ ମହାଦୈତ୍ଯଃ ଶୂଲେନ ତାଡିତୋ ମଯା 5.2.51.
ତାପରେ, ଦେବୀ, ଅନ୍ଧକ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରଥରୁ ଲାଫିଲେ; ସେ ମହାଦେତ୍ୟ, ମୋର ଶୂଳରେ ଆঘାତ ପାଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ମଯା ଧୃତୋନ୍ତରିକ୍ଷେ ସ ଶୂଲପ୍ରୋତୋ ମହାସୁରଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶୂଳରେ ବେଧି ଆକାଶରେ ଧରି ରଖିଲି।
ସୁସ୍ରାଵ ତସ୍ଯ ଗାତ୍ରେଭ୍ଯଃ ଶୋଣିତୋଘ ସ୍ତତୋ ମହାନ୍
ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ବଡ଼ ରକ୍ତ ଧାରା ବହିଲା।
ସଂଭୂତାଃ କୋଟିଶୋ ଦେଵି ତୈରହଂ ପୁନରର୍ଦ୍ଦିତଃ
ହେ ଦେବୀ, ସେଇ ରକ୍ତରୁ କୋଟି କୋଟି ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ମୋତେ ପୁନି ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ମଯା ଚୋତ୍ପାଦିତା ଦୁର୍ଗା ରକ୍ତଦଂତା ସୁଭୀଷଣା
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାଙ୍କର ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଥିଲା।
ତସ୍ମିନ୍ପୀତେ ତତୋ ରକ୍ତେ ନୋତ୍ତସ୍ଥୁର୍ଦେଵି ଚାପରେ ତେନ ଶୂଲଵରେଣୈଵ ତତ୍କ୍ଷଣାନ୍ନିଧନଂ ଗତାଃ
ସେ ରକ୍ତ ପିଇଦେଲେ, ଏବଂ ତାପରେ ରକ୍ତ ପିଇବା ପରେ, ହେ ଦେବୀ, ଅନ୍ୟମାନେ ଉଠିପାରିଲେ ନାହିଁ; ସେଇ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ୱର ହେଲେ।
ସ ମାମୁଵାଚ ହୃଷ୍ଟାତ୍ମା କୃତାଂ ଜଲିପୁଟୋଂଽଧକଃ
ତାପରେ ଅନ୍ଧକ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ, ହାତ ଯୋଡି ମୋତେ କହିଲେ।
ସ୍ଵାମିନା ନିହତଶ୍ଚାହଂ କୋଽନ୍ଯୋ ଧନ୍ଯତରୋ ହି ମତ୍
"ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ହତ ହେଲି; ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ୍ୟ ଆଉ କିଏ ହେବ?"