ପଂଚମୋ ନଵମଶ୍ଚୈଵ ଉଦାସୀନସ୍ତୁ ସପ୍ତମଃ
ପଞ୍ଚମ ଓ ନବମ ଗ୍ରହ, ଏବଂ ସପ୍ତମ ଗ୍ରହ ନିଷ୍ପକ୍ଷ ଅଟେ।
ପୂଜାଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ଚାତ୍ଯର୍ଥଂ ଗ୍ରହାଣାମଧିକଂ ସଦା
ତୁମେ ସଦା ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ବହୁତ ଆଦର ଓ ପୂଜା ପାଇବ।
ଅତସ୍ତେ ସ୍ଥାଵରଂ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହୀତଲେ
ଏହି କାରଣରୁ, ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ନାମ 'ସ୍ଥାବର' ହେବ।
ଅତଃ ଶନୈଶ୍ଚରୋନାମ ଭଵିଷ୍ଯସି ସଦା ଭୁଵି
ଏହିପରି, ତୁମେ ସଦା ପୃଥିବୀରେ 'ଶନଇଶ୍ଚର' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।
ଵର୍ଣତୋ ହ୍ଯସିତୋ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯସି ମହୀତଲେ ତୁଷ୍ଟୋ ଦଦାସି ରାଜ୍ଯଂ ଚ ରୁଷ୍ଟୋ ଵୈ ହରସି କ୍ଷଣାତ୍
ତୁମର ରଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ 'ଅସିତ' ନାମରେ ଜଣାଯିବ; ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ରାଜ୍ୟ ଦେଉଛ, କିନ୍ତୁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନେଇ ନିଅ।
ଦେଵାସୁରମନୁଷ୍ଯାଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୋରଗାଃ ।। ତ୍ଵତ୍କ୍ରୂରଦୃଷ୍ଟିନିହତା ନାଶଂ ଯାସ୍ଯଂତି ନାନ୍ଯଥା
ଦେବ, ଦାନବ, ମନୁଷ୍ୟ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ନାଗମାନେ—ତୁମର କ୍ରୂର ଦୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହେବେ, ଅନ୍ୟ କିଛି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ତଵ ପ୍ରସାଦାତ୍ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଂତି ମନୋଽଭୀଷ୍ଟଂ ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭମ୍
ତୁମର କୃପାରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ମନର ଆଶା, ଯାହା ପାଇବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ, ସେହିଟି ପାଇବେ।
ମନୋଭୀଷ୍ଟକରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଦେଵଦାନଵଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯାହା ମନର ଆଶା ପୂରଣ କରେ, ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ ଅଟେ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ତତ୍ର ଗଚ୍ଛ ମମାଦେଶତ୍ତ୍ଵପୃଥୁକେଶ୍ଵରପଶ୍ଚିମେ 5.2.50.
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ପୃଥୁକେଶ୍ବରଙ୍କ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଯାଅ।
କୀର୍ତ୍ତିରେଷା ତ୍ଵଦୀଯାପି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଭଵିତା ଧୁଵମ୍
ତୁମର କୀର୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସାରିତ ହେବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ୍ଥାଵରୋ ଦେଵି ମମାଜ୍ଞାପାଲକସ୍ତଦା
ଏପରି କହିଲେ, ହେ ଦେବୀ, ସ୍ଥାବର ମୋ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ରୈଵ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ସ୍ଥାନଂ ଲବ୍ଧଂ ସୁଶୋଭନମ୍
ସେଠାରେ ସେହି ଲିଙ୍ଗ ଦେଖି, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଏକ ସ୍ଥାନ ମିଳିଲା।
ଶନିନୋକ୍ତଂ ତଦା ଦେଵି ଯେଽତ୍ର ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ଭକ୍ତିତଃ ତେଷାଂ ପୀଡା ମଦୀଯା ତୁ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି କର୍ହିଚିତ୍
ତାପରେ ଶନି କହିଲେ, ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଭକ୍ତିରେ ଦେଖିବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୋର କାରଣରେ କଷ୍ଟ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ମଦୀଯେ ଚ ଦିନେ ଯୋ ଵୈ ନିଯମେନ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ଏବଂ ଯେଉଁଜଣେ ମୋ ଦିନରେ ନିୟମରେ ଏହା ଦେଖିବେ,
ଧକ୍ଷ୍ଯାମି ସତତଂ ପୀଡାମନ୍ଯଗ୍ରହକୃତାମପି
ମୁଁ ସଦା ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା କଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରିବି।
ନ ଗ୍ରହା ନ ପିଶାଚାଶ୍ଚ ନ ଯକ୍ଷା ନ ଚ ରାକ୍ଷସାଃ
କୌଣସି ଗ୍ରହ, ପିଶାଚ, ଯକ୍ଷ କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସ—
ସଂକ୍ରାଂତୌ ଶନିଵାରେ ଚ ଵ୍ଯତୀପାତେଽଯନେ ତଥା ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯକ୍ଷଯସ୍ତେଷାଂ ସ୍ଥିରୋ ଵାସସ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଶନିବାର, ବ୍ୟତୀପାତ ଓ ଅୟନରେ, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଶ୍ୱର୍ଗରେ ଅଟୁଟ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ହେବ।
ନିଯମେନ ପ୍ରପଶ୍ଯଂତି ମମ ଵାରେଽତ୍ର ଯେ ନରାଃ
ମୋ ଦିନରେ ଏଠାରେ ନିୟମରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଦେଖନ୍ତି—
ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ନ ଚୈଵେଷ୍ଟଵିଯୋଜନମ୍ ।। 5.2.50.
ଭବିଷ୍ୟତି, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଇଚ୍ଛିତ ଜିନିଷରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।
ଅଧନସ୍ଯ ଧନଂ ଚୈଵ ଭଯାର୍ତ୍ତସ୍ଯାଭଯଂ ତଥା
ଅଧନ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ମିଳିବ, ଭୟରେ ପୀଡିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଭୟତା ମିଳିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପୂଜଯାମାସ ଭୂଯୋ ଲିଂଗଂ ଶନୈଶ୍ଚରଃ
ଏପରି କହି, ଶନି ଦେବ ଫେରି ଶିବ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ପାପ ନାଶକ ଶକ୍ତିର ବିବରଣୀ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵନ୍ତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଙ୍ଗମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସ୍ଥାଵରେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯ ଵର୍ଣନଂନାମ ପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀ ସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ ଚଉରାଶି ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ବିବରଣା ଅଂଶର 'ସ୍ଥାବରେଶ୍ୱର ମହିମା' ନାମକ ପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଦେଵଂ ଶୂଲେଶ୍ଵରଂ ଦେଵି ସର୍ଵ ଵ୍ଯାଧିଵିନାଶନମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଶୂଳେଶ୍ୱର ଦେବ ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଆଦ୍ଯେ କଲ୍ପେ ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ଚ ରାଜ୍ଯହେତୋର୍ଵରାନନେ ଦୈତ୍ଯାନାମୀଶ୍ଵରେ ଜଂଭେ ଦେଵାନାଂ ଚ ଶଚୀପତୌ
କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ, ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜମ୍ଭ ନାୟକ ହେଲେ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶଚୀପତି ନାୟକ ହେଲେ।
ତତୋ ଦେଵାଃ ପରାଭୂତା ଦୈତ୍ଯା ଵିଜଯିନୋଽଭଵନ୍
ତାପରେ ଦେବମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ଦେତ୍ୟମାନେ ଜିତିଲେ।
ସ ଦୂତୋ ମାମୁଵାଚୋଚ୍ଚୈଃ ସଗର୍ଵୋ ଦୁଷ୍ଟମାନସଃ
ସେ ଦୂତ, ଅହଂକାରୀ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ମୋତେ କହିଲେ।
ଗୌରୀଂ ମେ ଦେହି ପତ୍ନ୍ଯର୍ଥଂ ମଂଦରସ୍ତ୍ଯଜ୍ଯତାମଯମ୍
ମୋ ପାଇଁ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଗୌରୀଙ୍କୁ ଦିଅ, ମୋ ପାଇଁ ମନ୍ଦର ପରିତ୍ୟାଗ କର।
ଉକ୍ତୋଽହଂ ତେନ ଦୂତେନ ତ୍ଵଯା ସହ ମହାଗିରୌ
ସେ ଦୂତ ମୋତେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ସହିତ ମହାପାହାଡରେ—'
ଗଚ୍ଛ ଦୂତ ମମାଦେଶାଦଂଧକଂ ବ୍ରୂହି ସତ୍ଵରମ୍
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦୂତ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ଧକକୁ ଏହି କଥା କହ।