ଅଣୁସ୍ତେ କରୁଣାପାତ୍ରଂ ମହତ୍ତ୍ଵଂ ଧ୍ରୁଵମଶ୍ନୁତେ
ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ମଧ୍ୟ କରୁଣାର ପାତ୍ର ହୋଇ, ନିଶ୍ଚୟ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଏ।
ସ୍ଵଯମୀଶ ମହାଦେଵ ପ୍ରସୀଦ ଭୁଵନାଧିକ
ହେ ଭଗବାନ, ହେ ମହାଦେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଦୟା କର।
ଇଦଂ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ଵିନଯାନ୍ନମସ୍କୃତ୍ଵା ପୁନଃପୁନଃ 1.3.1.2.
ଏଭଳି ବିନମ୍ରତା ସହିତ ପୁନଃ ପୁନଃ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଏହି ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ।
ଅଥ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନଵାଂଭୋଦଗଂଭୀରଧ୍ଵନିରଭ୍ଯଧାତ୍
ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ନୂତନ ମେଘର ଭଳି ଗଭୀର ସ୍ୱରରେ କହିଲେ:
ଜଯ ତ୍ରିଭୁଵନାଧୀଶ ଜଯ ଗଂଗାଧର ପ୍ରଭୋ
ତିନି ଭୁବନର ସ୍ୱାମୀ, ତୁମକୁ ବିଜୟ ହୋଉ। ଗଙ୍ଗାଧର ପ୍ରଭୁ, ତୁମକୁ ବିଜୟ ହୋଉ।
ଅଵ୍ଯାଜମମିତଂ ଶଂଭୋ କାରୁଣ୍ଯଂ ତଵ ଵର୍ଦ୍ଧତେ
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ତୁମର ଅପାର ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ କରୁଣା ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି।
ପାଲନଂ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାନାଂ ପ୍ରାପଣଂ ଭୂତିସଂଚଯୈଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ଭୂତିର ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ।
ଶତାନାମପି ମୂର୍ତୀନାମେକାମପି ନଵୈଃ ସ୍ତଵୈଃ
ଶତଶଃ ରୂପ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ନୂତନ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ତୁମର ଏକ ରୂପକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବା ଯାଏନାହିଁ।
ତ୍ଵମେଵ ତ୍ଵାମଲଂ ଵେତ୍ତୁଂ ଯଦି ଵା ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦତଃ
ତୁମେ ନିଜେ ନିଜକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣିପାର, କିମ୍ବା ତୁମର କୃପାରେ ଅନ୍ୟେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରିବେ।
ଦେଵାସ୍ତ୍ଵଦଂଶସଂଭୂତିପ୍ରଭଵୋ ନ ଭଵନ୍ତି କିମ୍
ଦେବତାମାନେ ତୁମର ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉନାନ୍ତି କି?
ଦେଶକାଲକ୍ରିଯାଯୋଗାଦ୍ଯଥାଗ୍ନେର୍ଭେଦସମ୍ଭଵଃ
ଯେପରି ଅଗ୍ନିର ଭିନ୍ନତା ଦେଶ, କାଳ ଓ କ୍ରିୟା ଯୋଗରେ ହୁଏ,
ଅନୁଗ୍ରହପରୋ ଦେଵ ମୂର୍ତିଂ ଦର୍ଶଯ ଶଂକର
ହେ ଦୟାମୟ ଦେବ, ହେ ଶଙ୍କର, ଆମକୁ ତୁମର ରୂପ ଦେଖାଅ।
ଏଵଂ ପ୍ରଣମତୋର୍ଦେଵଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତମ୍ 1.3.1.2.
ଏପରି ଭାବେ ସ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦୁଇଜଣେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଉଥିବାବେଳେ, ପ୍ରଭୁ—
ତେଜଃସ୍ତଂଭାତ୍ପୁନସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଦ୍ଧଶେଖରଃ
ସେ ତେଜର ଥମ୍ଭାରୁ, ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଦ୍ଧ ଶେଖରୀ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ପରଶୁଂ ବାଲହରିଣଂ କରୈରଭଯଵିଶ୍ରମୌ
ସେ ହାତରେ ପରଶୁ ଓ ଶିଶୁ ହରିଣ ଧରିଥିଲେ, ଭୟ ନାଶ କରି ଶାନ୍ତି ଦେଉଥିଲେ।
ପରିତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ଯୁଵଯୋର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଯୁକ୍ତାତ୍ମନୋର୍ମଯି
ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଭକ୍ତି ଦେଖି ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି, କାରଣ ଦୁହେଁ ମନକୁ ମୋତେ ଏକତ୍ର କରିଛ।
ଯୁଵଯୋରିଷ୍ଟସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥମାଵିର୍ଭୂତୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ଯତଃ
ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଚାହ, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଏଠାରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି।
ଇତି ଦେଵସ୍ଯ ଵଚନାତ୍ସପ୍ରୀତୌ ଚ କୃତାଂଜଲୀ
ପ୍ରଭୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ହାତ ଜୋଡିଲେ।
ଅହଂ ମନ୍ତ୍ରୈଃ ଶିଶୁପ୍ରାଯଜଗତ୍ତ୍ରଯଵିଧାଯକଃ
ମୁଁ ଶିଶୁ ସଦୃଶ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏଇ ତିନି ଭୁବନ ତିଆରି କରେ।
ନମସ୍ଯେହମିଦଂ ରୂପଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵରଦମୀଶ୍ଵରମ୍
ମୁଁ ଏହି ରୂପକୁ ଶାଶ୍ୱତ ଦାତା ଭଗବାନ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଆପୂର୍ଯମାଣଂ ଭଵତା ତେଜସା ଗଗନାଂତରମ୍
ତୁମର ତେଜରେ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି।
ସିଦ୍ଧଚାରଣଗନ୍ଧର୍ଵା ଦେଵାଶ୍ଚ ପରମର୍ଷଯଃ
ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବତାମାନେ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଋଷିମାନେ,
ପୃଥ୍ଵୀ ଚ ସକଲା ଚୈଵ ତପ୍ଯମାନା ତଵୌଜସା 1.3.1.2.
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ତାପିତ ହେଉଛି।
ଉପସଂହୃତ୍ଯ ତେଜଃ ସ୍ଵମରୁଣାଚଲସଂଜ୍ଞଯା
ତୁମେ ତୁମର ତେଜକୁ 'ଅରୁଣାଚଳ' ନାମରେ ଏକତ୍ର କରିଛ।
ଜ୍ଯୋତିର୍ମଯମିଦଂ ରୂପମରୁଣାଚଲସଂଜ୍ଞିତମ୍
ଏହି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ରୂପଟି 'ଅରୁଣାଚଳ' ନାମରେ ପରିଚିତ।
ସେଵଂତାଂ ସକଲା ଲୋକାଃ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ପରମର୍ଷଯଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକ, ସିଦ୍ଧ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଋଷିମାନେ ତୁମର ସେବା କରନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯାରାମ ସମୁଦ୍ଭୂତକଲ୍ପକାଦ୍ଯାଃ ସୁରଦ୍ରୁମାଃ
ଦିବ୍ୟ ବନମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁରବୃକ୍ଷ ସହିତ।
ଦିଵ୍ଯୌଷଧିଗଣାସ୍ସର୍ଵେ ସିଂହାଦ୍ଯା ମୃଗଜାତଯଃ
ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଔଷଧି ଓ ସିଂହ ଆଦି ପଶୁଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଅଯନଦ୍ଵଯଭିନ୍ନେନ ଗମନେନାପି ସଂଯୁତଃ
ଏମାନେ ଦୁଇଟି ପଥରେ ଭେଦ ନଥିବା ଗତିରେ ଏକତ୍ରିତ।
ଦିଵ୍ଯ ଦୁଂଦୁଭିଶଂଖାନାଂ ଘୋଷୈଃ ପୁଷ୍ପୌଘଵୃଷ୍ଟିଭିଃ
ଦିବ୍ୟ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଓ ଶଂଖର ଧ୍ୱନି, ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ସହିତ,