ଜାତାଃ ପ୍ରଜାଶ୍ଚ ସୁମୁଖାଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତଶ୍ଚ ମହୋତ୍ସଵଃ
ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଜାମାନେ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ରାଜାଥ ଚିଂତଯାମାସ ମଯା ପାପମିଦଂ କୃତମ୍
ତାପରେ ରାଜା ଭାବିଲେ, 'ମୁଁ ଏହି ପାପ କରିଛି।'
ଏଵଂ ଚିଂତଯତସ୍ତସ୍ଯ ପୃଥୋରମିତତେଜସଃ
ଏଭଳି ଭାବିଥିବା ଅସୀମ ତେଜସ୍ବୀ ପୃଥୁଙ୍କୁ,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଥାଵିଧଂ ଦୀନଂ ଚିଂତଯାନଂ ପୃଥୁଂ ପ୍ରିଯେ 5.2.49.
ପ୍ରିୟେ, ଦୁଃଖିତ ଓ ଚିନ୍ତିତ ପୃଥୁଙ୍କୁ ଦେଖି,
ତତଃ ସ କଥଯାମାସ ମଯା ପାପମିଦଂ କୃତମ୍
ତାପରେ ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ପାପ କରିଛି।"
କାଁଲ୍ଲୋକାନୁ ଗମି ଷ୍ଯାମି କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦାରୁଣମ୍
ଏପରି ଭୟଙ୍କର କାମ କରିବା ପରେ, ମୁଁ କେଉଁ ଲୋକକୁ ଯିବି?
ଅଥ ଚେଷ୍ଟୋପଦେଶେନ ଦୁଃଖାଦୁଦ୍ଧର ମାଂ ଦ୍ଵିଜ ମହାପାପପ୍ରଶମନଂ ଲିଂଗମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ଦୁଃଖରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ, ତୁମେ ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦିଅ; ଦ୍ୱିଜ, ମହାପାପ ନାଶ କରିଥିବା ଲିଙ୍ଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ବିଷୟରେ ମୋତେ କହ।
ମହାକାଲଵନେ ଲିଂଗମଭଯେଶ୍ଵରପଶ୍ଚିମେ ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ସହସା ରାଜଂସ୍ତତ୍ର ପୂତୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
ମହାକାଳ ଜଙ୍ଗଲରେ, ଅଭୟେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ରାଜା, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଉ; ସେଠାରେ ତୁମେ ପବିତ୍ର ହେବା।
ନାରଦସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୃଧୁସ୍ତତ୍ର ଜଗାମ ସଃ
ନାରଦଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ପୃଥୁ ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଂକାଶୋ ବଭୂଵ ପୃଥିଵୀପତିଃ
ପୃଥିବୀର ରାଜା ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକି ଉଠିଲେ।
ତତୋଂଽତରିକ୍ଷଗୈର୍ଦେଵି କୃତଂ ନାମ ଵରାନନେ ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଵିଖ୍ଯାତୋ ଦେଵୋଽଯଂ ପୃଥୁକେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ, ମନୋହର ମୁହଁ ଥିବା ଦେବୀ, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ଦେବତାମାନେ ଏହି ନାମ ଦେଲେ; ଆଜିଠୁ ଏହି ଦେବତା ପୃଥୁକେଶ୍ୱର ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଯେ ଚ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ଦେଵେଶଂ ପୃଥୁକେଶ୍ଵରମୀଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବ, ପୃଥୁକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବେ—
ଅଜ୍ଞାନାଜ୍ଜ୍ଞାନତୋ ଵାପି ଯତ୍ପାପଂ ଜାଯତେ ନୃଣାମ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନରୁ ଯେଉଁ ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ,
ଵାଚିକଂ ମାନସଂ ଵାପି କାଯିକଂ ଗୁହ୍ଯସଂଭଵମ୍ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଯାସ୍ଯତି କ୍ଷିପ୍ରଂ ପୁଥୁକେଶ୍ଵରଦର୍ଶନାତ୍ ।। 5.2.49.
ବାକ୍ୟ, ମନ, ଶରୀର କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ କାରଣରୁ ଯେଉଁ ପାପ ହୁଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ପୃଥୁକେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ଯେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଦେଵଂ ଵୈ ପୃଧୁକେଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ପୃଥୁକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ—
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜ୍ଯଂ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଦେଵାନାଂ ଚ ମହୀତଲେ
ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀରେ ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିବା ପରେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦେଵସଂଘୈଶ୍ଚ ପୂଜିତଃ ପୃଥୁକେଶ୍ଵରଃ
ଏପରି କହି, ପୃଥୁକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେବମାନେ ପୂଜା କଲେ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଦେବୀ, ଏହିପରି ପୃଥୁକେଶ୍ୱରଙ୍କର ପାପ ନାଶ କରିଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଂଗମାହାତ୍ମ୍ଯେ ପୃଥୁକେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମୈକୋନପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ ଚଉରାଶି ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ଅଂଶରେ, ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ସହିତ, 'ପୃଥୁକେଶ୍ୱର ମହିମା' ନାମକ ଏକାପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଗ୍ରହବାଧା ନ ଜାଯତେ
ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ ଗ୍ରହର କଷ୍ଟ ଆସେନା—
ସଂଜ୍ଞାନାମ ରଵେର୍ଭାର୍ଯା ସା ସୁତା ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣଃ ଛାଯାମଯୀ ଚାତ୍ମନସ୍ତୁ ନିର୍ମିତା ତରସା ତଯା
ସେ ହେଲେ ସଂଜ୍ଞା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଜନା, ଶିଲ୍ପୀ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କର ଝିଅ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ନିଜ ଶକ୍ତିରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିଲେ।
ସା ପ୍ରୋକ୍ତା ସାଦରେଣୈଵ ସ୍ଥୀଯତାଂ ସୂର୍ଯସଂନିଧୌ
ସେ ସମ୍ମାନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ନିଧିରେ ରହିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସା ତଦା ସଂଜ୍ଞା ଜଗାମ ଭଵନଂ ପିତୁଃ ଜନଯାମାସ ତନଯଂ ନାମତୋ ଯଃ ଶନୈଶ୍ଚରଃ
ଏପରି କହି ସେ ହୁଁଶି ଆସିଲା ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ । ସେଠାରେ ଜନ୍ମ ଦେଲା ଏକ ପୁଅକୁ, ଯାହାର ନାମ ହେଲା ଶନଇଶ୍ଚର ।
ତସ୍ମିଞ୍ଜାତେ ଭଯଂ ଜଗ୍ମୁଃ ସଦେଵାସୁରମାନୁଷାଃ
ତାହାର ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭୟରେ ଭରିଗଲେ ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋଽପି ଭଯସଂତ୍ରସ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଭୟରେ ଅତି ଭୀତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ ।
ଭିନ୍ନଂ ତୁ ରୋହିଣୀଚକ୍ରଂ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ନକ୍ଷତ୍ରମଂଡଲମ୍
ରୋହିଣୀ ଚକ୍ର ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ନକ୍ଷତ୍ରମଣ୍ଡଳ ସମସ୍ତେ ଭରିଗଲା ।
ଵାସଵସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ବାସବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା, ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ, ଉତ୍ତର ଦେଲେ ।
ମର୍ଯାଦା କ୍ରିଯତାଂ ଭାନୋ ଵାର୍ଯତାଂ ପୁତ୍ର ଔରସଃ
ଭାନୁ ପାଇଁ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କର, ନିଜ ପୁଅକୁ ଅଟକା ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରଵିଣା ପ୍ରୋକ୍ତମୀଦୃଶଃ 5.2.50.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରବି ଏପରି କହିଲେ ।
ପଶ୍ଯ ମେ ଚରଣୌ ଦଗ୍ଧୌ ଦୃଷ୍ଟିମାତ୍ରେଣ ଲୀଲଯା
ଦେଖ, ମୋର ପାଦ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଲାଗି ଜଳିଗଲା ।