ଉର୍ଵଶୀ ତୁ ତତଃ କ୍ରୁଦ୍ଧା ପୁଷ୍ପଗୁଚ୍ଛେନ ତାଡିତା
ତାପରେ ଉର୍ବଶୀ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଆଘାତ ପାଇ ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ ।
ଉଵାଚ ଧନଦସ୍ତତ୍ର କ୍ରୋଧେନାକୁଲମାନସଃ
ସେଠାରେ ରାଗରେ ମନ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇ ଉର୍ବଶୀ ଧନଦାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ରଂଗଭଂଗଃ କୃତଃ କାମାର୍ଦ୍ଦିତେନ ଵୈ
ତୁମେ କାମବଶତଃ ରଙ୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ ।
କୁବେରସ୍ଯ ଚ ଶାପାତ୍ତୁ ଜଗାମ ଧରଣୀତଲମ୍ 5.2.47.
କୁବେରଙ୍କ ଶାପରେ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଇପଡିଲେ ।
ଵିଲପ୍ଯ ସୁଭୃଶଂ ସୋଽଥ ଶରଣଂ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍
ସେ ବହୁତ କ୍ଷୁଦ୍ର ହୋଇ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ ।
ତ୍ଵଂ ତୁଷ୍ଟା ତୁ ତଦା ଜାତା ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷା ପରମେଶ୍ଵରୀ
ତୁମେ ସେବେଳେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସ୍ୱୟଂ ପରମେଶ୍ୱରୀ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।
ଗଚ୍ଛ ପୁତ୍ର ମମାଦେଶାନ୍ମହାକାଲଵନଂ ଶୁଭମ୍
ମୋ ଆଦେଶରେ, ପୁଅ, ତୁମେ ଶୁଭ ମହାକାଳବନକୁ ଯାଅ ।
ତସ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣତୋ ଵତ୍ସ ଵିଦ୍ଯତେ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ହେ ପୁତ୍ର, ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି ।
ସା ପ୍ରାଚୀ ସ ଚ ଦେଵେଶସ୍ତ୍ଵନ୍ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିମେଷ୍ଯତି
ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗର ଲିଙ୍ଗ, ଦେବେଶ, ତୁମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଗିବ ।
ତ୍ଵଯା ଚ ପ୍ରେରିତୋ ଦେଵି କୀର୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ତତ୍ର ଗମ୍ଯତାମ୍
ତୁମେ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ, ଦେବୀ, କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ସେଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ ।
ମହାକାଲଵନଂ ରମ୍ଯଂ ଦେଵଗଂଧର୍ଵସେଵିତମ୍
ମହାକାଳବନ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେଠାରେ ସେବା କରନ୍ତି ।
ପ୍ରାଚୀ ସରସ୍ଵତୀ ତତ୍ର ଵାପ୍ଯାକାରା ଚ ସଂସ୍ଥିତା
ସେଠାରେ ପୂର୍ବ ଦିଗର ସରସ୍ୱତୀ ଏକ ପୋଖରୀ ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ ।
ତତୋ ଦେଵଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାଥ ନୂପୁରମ୍
ତାପରେ ଦେବତା ଶାନ୍ତ ମନରେ ନୂପୁରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭଵିତା ଵଲ୍ଲଭୋ ଦେଵ୍ଯାଃ ପାର୍ଵତ୍ଯାଃ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ 5.2.47.
ସେ ଦେବୀ ପାର୍ବତୀ ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ଉଦିତାଦିତ୍ଯସଂକାଶୋ ଵିଭାଵସୁସମ ଦ୍ଯୁତିଃ
ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକିବେ।
ପ୍ରଭାଵଂ ତାଦୃଶଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵୈରୁକ୍ତଂ ଵରାନନେ
ଏପରି ଶକ୍ତି ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁବାଳିକୁ କହିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତା ଚ କାମିକୀ ସିଦ୍ଧିର୍ନୂପୁରେଣ ଚ ଦର୍ଶନାତ୍
ନୂପୁରଙ୍କୁ ଦେଖିବାରେ ଚାହିଁଥିବା ସିଦ୍ଧି ମିଳିଛି।
ସର୍ଵକାମପ୍ରଦୋ ନିତ୍ଯଂ ନୂପୁରେଶ୍ଵର ନାମତଃ
ସେ ସବୁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ନୂପୁରେଶ୍ୱର ନାମରେ ଡାକାଯାଏ।
ନୂପୁରେଶ୍ଵରରୁଦ୍ରସ୍ଯ ତେ ଯାଂତି ପରମଂ ପଦମ୍ ଵସଂତି ମୁଦିତାଃ ସର୍ଵେ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ନୂପୁରେଶ୍ୱର ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଭକ୍ତମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ବିଲୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ବସନ୍ତି।
ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାରୋଗଦୁଃଖାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ରୋଗ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦୁଃଖଗୁଡିକ—
ଵାପୀ ଗଂଗାସମା ସା ତୁ ସ୍ଵଯମେଵ ଶୁଭେକ୍ଷଣେ ପ୍ରଯାଗମେତଜ୍ଜାନୀହି ଭୂଧରେଂଦ୍ରାଂଗସଂଭଵେ
ଏହି ପୋଖରି ଗଙ୍ଗା ସମାନ, ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟିବାଳିକେ; ପ୍ରୟାଗ ଏହାକୁ ଜାଣ, ପାହାଡ଼ ରାଜାଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ପୁମାନ୍ଦେଵି ଵାଜପେଯଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଦେବୀ, ବ୍ୟକ୍ତି ଭାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପୂଜଯେନ୍ନୂପୁରେଶ୍ଵରମ୍
ଯେ କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀରେ ସ୍ନାନ କରି ନୂପୁରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ 5.2.47.
ଦେବୀ, ଏହି ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଂଗମାହାତ୍ମ୍ଯେ ନୂପୁରେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ସପ୍ତଚତ୍ଵାରିଂଶୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀ ହଜାର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତି ଖଣ୍ଡରେ, ଚଉଠି ଲିଙ୍ଗର ମହିମାରେ, ନୂପୁରେଶ୍ୱରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ନନା ନାମକ ସତଚଉଠି ଅଧ୍ୟାୟ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ନ ଭଵସ୍ଯ ଭଯଂ ଭଵେତ୍
ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମାନବ ଜୀବନର ଭୟ ନଥାଏ।
କଲ୍ପାଵସାନେ ପ୍ରଥମେ ପାଦ୍ମେ ପଦ୍ମନିଭେକ୍ଷଣେ ବ୍ରହ୍ମା ଵୈ ଚିଂତଯାମାସ କଥଂ ସୃଷ୍ଟିର୍ଭଵେଦିତି
କଳ୍ପର ଶେଷରେ, ଆରମ୍ଭରେ, ପଦ୍ମ ଦୃଷ୍ଟିବାଳି ପଦ୍ମରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଚିନ୍ତା କଲେ କିପରି ସୃଷ୍ଟି ହେବ।
ଇତ୍ଯାକୁଲିତରୂପସ୍ଯ ତସ୍ଯ ନେତ୍ରଦ୍ଵଯାତ୍ତଦା
ଏପରି ଅଶାନ୍ତ ଆକାରରୁ, ସେ ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁରୁ—
ତସ୍ମାଦଶ୍ରୁକଣାଜ୍ଜାତୋ ହାରଵୋନାମ ଦାନଵଃ
ସେ ଅଶ୍ରୁବିନ୍ଦୁରୁ ହାରବ ନାମକ ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ଦକ୍ଷିଣାନ୍ନଯନାଜ୍ଜାତଃ କାଲକେଲୀତିଵିଶ୍ରୁତଃ
ଡାହାଣ ଚକ୍ଷୁରୁ କାଳକେଳୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେଲା।