ତଦ୍ଗଚ୍ଛ କାର୍ଯସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ତ୍ଵଂ ହତ୍ଵା ତଂ ଦୁଷ୍ଟଦାନଵମ୍
ତେଣୁ, ତୁମେ ତୁମର କାମ୍ୟ ସାଧନା ପାଇଁ ଯାଅ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବକୁ ସଂହାର କର।
ସା ତୁ ଵିଦ୍ଯାଧରୀ ବାଲା ଵିଲୋକ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ନରେଶ୍ଵର ପାର୍ଵତୀଵଚନାଦ୍ଦୁଷ୍ଟଂ ଘାତଯିଷ୍ଯସ୍ଯସଂଶଯମ୍
ସେ ଯୁବତୀ ବିଦ୍ୟାଧରୀ ତୁମକୁ ଦେଖି, ହେ ରାଜା, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଇ ଦୁଷ୍ଟକୁ ମାରିଦେବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତି ନାରଦଵାକ୍ଯଂ ସ ନିଶମ୍ଯାମିତ୍ରଜିନ୍ନୃପଃ ଉପାଯଂ ଚାପି ପପ୍ରଚ୍ଛ ଗଂତୁଂ ଵୈ ଚଂପକାଵତୀମ୍
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ରାଜା ଚମ୍ପକାବତୀକୁ କିପରି ପହଞ୍ଚିବେ ବୋଲି ଉପାୟ ପଚାରିଲେ।
ନାରଦେନ ପୁନଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ସ ରାଜା ଗିରିରାଜଜେ
ପୁଣି ନାରଦ ଗିରିରାଜନନ୍ଦନ ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭଵାନ୍ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତି ପୋତସ୍ଥକଲ୍ପଵୃକ୍ଷରଥାସ୍ଥିତାମ୍ ଵୀଣାମାଦାଯ ଗାଯଂତୀଂ ଗାଥାମତ୍ଯଂତସୁସ୍ଵରମ୍
ତୁମେ ଦେଖିବେ, ସେ ବଉତରେ ରହି, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇ, ହାତରେ ବୀଣା ଧରି, ଅତି ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି।
ଯତ୍କର୍ମ ଵିହିତଂ ଯେନ ଶୁଭଂ ଵାପ୍ଯଥଵାଽଶୁଭମ୍
ଯେ କାମ କିଏ କରେ, ସେଠାରେ ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଯେଉଁଠି ହେଉ।
ଗାଥାମିମାଂ ତୁ ସଂଗୀଯ ସରଥା ସମହୀରୁହା 5.2.46.
ସେ ଏହି ଗୀତକୁ ରଥ ଓ ବୃକ୍ଷ ସହିତ ଗାଉଛନ୍ତି।
ଭଵାନପ୍ଯଵିଶଂକଂ ଚ ତତଃ ପୋତାନ୍ମହାର୍ଣଵେ
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ, ଏହା ପରେ ସେଇ ବଡ଼ ସାଗର ଉପରେ ବଉତକୁ ଚଢ଼।
ତତୋ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ପାତାଲେ ନଗରୀଂ ଚଂପକାଵତୀମ୍
ତାପରେ ତୁମେ ପାତାଳରେ ଚମ୍ପକାବତୀ ନଗରୀକୁ ଦେଖିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଂତର୍ହିତୋ ଦେଵି ସ ଚତୁର୍ମୁ ଖନଂଦନଃ
ଏଭଳି କହି, ଦେବୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଚାରିମୁଖୀ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ।
ଵିଵେଶାଂତଃ ସମୁଦ୍ରଂ ଚ ନଗରୀମାସସାଦ ତାମ୍
ସେ ସମୁଦ୍ର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେଇ ନଗରୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତେନ ରାଜ୍ଞା ତ୍ରିଜଗତୀସୌଂଦର୍ଯଶ୍ରୀରିଵୈକିକା
ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଜଗତର ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଭଳି ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଭବ୍ୟତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ନିରମାଯି ପ୍ରମୋଦ୍ଦେଶାତ୍ସ୍ରଷ୍ଟୃସୃଷ୍ଟିର୍ଵି ଲକ୍ଷଣା
ଆନନ୍ଦ ରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଏକ ନୂତନ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା।
ଯୋଷିଦ୍ରୂପଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତିଷ୍ଠତ୍ଯତ୍ରାକୁତୋଭଯା
ସେ ଯେଉଁଠାରେ ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ରହୁଛନ୍ତି।
ସା ଵିଲୋକ୍ଯାଥ ତଂ ବାଲଂ ନିତରାଂ ମଧୁରାକୃତିମ୍
ତାପରେ, ସେ ଯୁବକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହାର ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର।
ଶଂଖଚକ୍ରାଂକସୁଭଗଭୁଜଦ୍ଵଯଵିରାଜି ତମ୍
ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ର ଚିହ୍ନିତ ଶୋଭାମୟ ଦୁଇଟି ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ଭଵାନୀଭକ୍ତିବୀଜୋତ୍ଥଭୂରୁହଂ ପୁରୁଷାକୃତିମ୍ 5.2.46.
ଭବାନୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିର ବୀଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଗଛ ପରି ଏକ ମାନବ ରୂପ।
ଇତି ପର୍ଯାକୁଲୀକୃତ୍ଯ ଚକ୍ଷୁଷୀ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଏଭଳି, ସେ ପୁନିପୁନି ଚକ୍ଷୁକୁ ବିଚଳିତ କରି, ତାହାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ତାଵଦ୍ଗୁପ୍ତଂ ସମାତିଷ୍ଠ ଶସ୍ତ୍ରାଗାରେଽତ୍ର ଗହ୍ଵରେ
ଏଠାରେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଶାଳାର ଗୁହାଭିତରେ ଚୁପଚାପ ଲୁଚି ରୁହ।
ଆଗାମିନ୍ଯାଂ ତୃତୀଯାଯାଂ ପରଶ୍ଵଃ ପାଣିପୀଡନମ୍
ଆସୁଥିବା ତୃତୀୟ ଦିନରେ ହାତରେ ଶକ୍ତି ପରୀକ୍ଷା ହେବ।
ମା ତଦ୍ଭୀତିଂ କୁରୁ ଯୁଵଂସ୍ତ୍ଵତ୍କାର୍ଯଂ ଭଵିତାଚିରାତ୍
ସେଥିପାଇଁ ଭୟ କରନି; ତୁମର କାମ ଶୀଘ୍ର ହେବ।
ସ୍ଥିରୋ ଵୀରୋ ମହାବାହୁର୍ଦାନଵାଗମନେକ୍ଷଣଃ
ଏଠାରେ ଏକ ଦୃଢ଼, ସାହସୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନର ଦାନବର ଆସିବାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଅଥ ସାଯଂ ସମାଯାତୋ ଦାନଵୋ ଭୀଷଣାକୃତିଃ
ପରେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଭୟଙ୍କର ଆକୃତିର ଦାନବ ଆସିଲା।
ଆଗତ୍ଯ ଦାନଵୋ ରୌଦ୍ରଃ ପ୍ରଲଯାଂବୁଦନିସ୍ଵନଃ
ସେ ଦାନବ ଦାନ୍ତିକ ରୂପରେ, ପ୍ରଳୟ ବେଳର ମେଘ ଭଳି ଗଜଗଜାଇ ଆସିଲା।
ଗୃହାଣେମାନି ରତ୍ନାନି ଦିଵ୍ଯାନି ଵରଵର୍ଣିନି
ଏହି ଦିବ୍ୟ ମଣିମାଣିକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିଅ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପବତୀ।
ଦାସୀନାମଯୁତଂ ପ୍ରାତର୍ଦାସ୍ଯାମି ତଵ ସୁଂଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ପ୍ରଭାତେ ତୁମକୁ ଦଶ ହଜାର ଦାସୀ ଦେବି।
ଗନ୍ଧର୍ଵୀଣାଂ କିଂନରୀଣାଂ ସତତଂ ପରିଚାରିକାଃ 5.2.46.
ଗନ୍ଧର୍ବୀ ଓ କିମ୍ନରୀମାନେ ସଦା ତୁମ ସେବାରେ ରହିବେ।
ରାକ୍ଷସୀନାଂ ଶତାନ୍ଯଷ୍ଟୌ ଶତମପ୍ସରସାଂ ଵରମ୍
ଅଠସେ ରାକ୍ଷସୀ ଓ ଶତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅପ୍ସରା ମଧ୍ୟ ତୁମର ହେବେ।
ଯାଵତ୍ସଂପତ୍ତିସଂଭାରୋ ଦିକ୍ପାଲାନାଂ ଗୃହେଷୁ ଵୈ
ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କ ଘରେ ଯେତେ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଥାଏ, ସେତେ ସମ୍ପଦ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ରହିବ।
ଦିଵ୍ଯାନ୍ଭୋଗାନ୍ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ମତ୍ପରିଗ୍ର ହାତ୍
ମୋ ସହିତ ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ।