ଯଶୋଧନୋ ଵଦାନ୍ଯଶ୍ଚ ସୁଧୀର୍ବ୍ରାହ୍ମଣଦୈଵତଃ
ସେ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ଦାନଶୀଳ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଥିଲେ।
ଵିନୀତୋ ନୀତିସଂପନ୍ନଃ କୁଶଲଃ ସର୍ଵକର୍ମସୁ
ସେ ନମ୍ର, ନୀତିରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାମରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ।
କୃତଜ୍ଞୋ ମଧୁରାଲାପଃ ପାପକର୍ମପରାଙ୍ମୁଖଃ
ସେ କୃତଜ୍ଞ, ମଧୁର କଥା କହୁଥିଲେ ଏବଂ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ଦୂରେ ରହୁଥିଲେ।
ରଣାଂଗଣେ କୃତାଂତସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯାଵାଂଶ୍ଚ ସଦୋଜିରେ
ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ହତମାନଙ୍କ ଗଣନା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସଭାରେ ଦୃଢ଼ ଥିଲେ।
ଧର୍ମାର୍ଥ ଧନକୋଶଶ୍ଚ ସମୃଦ୍ଧବଲଵାହନଃ
ସେ ଧର୍ମ, ଧନ, ଧନାଗାର ଓ ବଳବାହିନୀରେ ସମୃଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ସ୍ଥୈର୍ଯଧୈର୍ଯସମାପନ୍ନୋ ଦେଶକାଲଵିଚକ୍ଷଣଃ
ସେ ଦୃଢ଼ତା ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ବୁଝିପାରୁଥିଲେ।
ଵାସୁଦେଵାଂଘ୍ରିଯୁଗଲେ ଚେତୋଵୃତ୍ତିଂ ନିଧାଯ ଚ 5.2.46.
ସେ ତାଙ୍କର ମନକୁ ବାସୁଦେବଙ୍କର ଦୁଇ ପାଖରେ ଲଗାଇ ରଖିଥିଲେ।
ଅଲଂଘ୍ଯଶାସନଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିପରାଯଣଃ
ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅଟଳ ଥିଲା, ସେ ଧନୀ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ଏକାଗ୍ର ଥିଲେ।
ହରେରାରାଧନାନ୍ଯୁଚ୍ଚୈଃ ପ୍ରତିସୌଧଂ ପଦେପଦେ
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାର ଓ ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ହରିଙ୍କ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଗୋଵୃନ୍ଦଗୋପଗୋପାଲଗୋପୀଜନମନୋହର
ସେ ଗାଈ, ଗୋପ, ଗୋପାଳ ଓ ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ।
କେଶିହନ୍କୈଟଭାରାତେ କଂସାରେ କମଲାପତେ
ସେ କେଶୀ ଓ କୈଟଭକୁ ବଧ କରିଥିଲେ, କଂସଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଏବଂ କମଳର ନାଥ।
କୃଷ୍ଣ କେଶଵ କଂଜାକ୍ଷ କୀନାଶଭଯନାଶନ
ହେ କୃଷ୍ଣ, କେଶବ, କମଳନୟନ, ମୃତ୍ୟୁଭୟର ନାଶକ।
ପୀତକୌଶେଯଵସନ ପଦ୍ମନାଭ ପରାତ୍ପର
ପୀତ କୌଶେୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ହେ ପଦ୍ମନାଭ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଜନ୍ମିନାଂ ଜନ୍ମହରଣ ଜଂଜପୂକୌଘନାଶନ
ଜନ୍ମିତମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ନାଶ କରୁଥିବା, ପାପର ଭାର ଦୂର କରୁଥିବା।
ଶ୍ରୀରଂଗ ଶାର୍ଙ୍ଗକୋଦଂଡ ଶୌରେ ଶୀତାଂଶୁଲୋଚନ
ହେ ଶ୍ରୀରଙ୍ଗ, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଓ କୋଦଣ୍ଡ ଧାରୀ, ଶୌରି, ଶୀତଳ ଚାନ୍ଦ୍ର ପରି ଆଖି ଥିବା ନଥ,
ଦେଵକୀହୃଦଯାନଂଦ ଦଂଦଶୂକେଶ୍ଵରେଶଯ
ଦେବକୀଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ଦଣ୍ଡ ଓ ଶୁକର ନାଥ,
ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନ ଵିଭୋ ଵୀର ଵନମାଲିନ୍ବଲିପ୍ରିଯ 5.2.46.
ବିଶ୍ୱକ୍ସେନ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଶୂରବୀର, ବନମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ବଳିଙ୍କ ପ୍ରିୟ,
ଇତ୍ଯାଦୀନି ପଵିତ୍ରାଣି ନାମାନି ପ୍ରତି ମଂଦିରେ
ଏପରି ପବିତ୍ର ନାମଗୁଡିକ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ଦିରରେ ଶୁଣାଯାଏ,
ଶ୍ରୂଯଂତେ ଯତ୍ର କୁତ୍ରାପି ରମ୍ଯାଣି ମଧୁଵିଦ୍ଵିଷଃ
ଯେଉଁଠି ମଧୁର ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଆକର୍ଷକ ନାମଗୁଡିକ ଶୁଣାଯାଏ,
ଵିଚିତ୍ରାଣି ଚରିତ୍ରାଣି ଗୀଯଂତେ ଚ ଗୃହେଗୃହେ
ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କାହାଣୀଗୁଡିକ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଗାଯାଯାଏ,
ଋତେ ହରିକଥାଯାସ୍ତୁ ନାନ୍ଯା ଵାର୍ତ୍ତା ନିଶମ୍ଯତେ
ହରିଙ୍କ କଥା ଛାଡି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଲୋଚନା ଶୁଣାଯାଏ ନାହିଁ,
ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଭଯାଦ୍ଵ୍ଯାଧୈରରଣ୍ଯେ ସୁଖଚାରିଣଃ
ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଭୟରେ ଅରଣ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦରେ ଘୁରୁଥିବା ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ,
ହନ୍ଯଂତେ କ୍ଵାପି ତଦ୍ଭୀତ୍ଯା ମତ୍ସ୍ଯମାଂସାଶିନାଽପି ଵ
ତାଙ୍କର ଭୟରେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ମାରାଯାନ୍ତି ନାହିଁ, ମାଛ ମାଂସ ଖାଉଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ,
ସ୍ତନପାନଂ ନ କୁର୍ଵଂତି ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ହରିଵାସରମ୍ ଉପୋଷଣପରା ଜାତା ଅନ୍ଯେଷାଂ କା କଥା ନୃଣାମ୍
ହରିଙ୍କ ଦିନ ଆସିଲେ ଶିଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁଧ ପିଉନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଉପବାସରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି; ତେବେ ଅନ୍ୟମାନେ କଣ କରିବେ?
ମହାମହୋତ୍ସଵଃ ସର୍ଵୈଃ ପୁରୌକୋଭିର୍ଵିତନ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ ପୌରବାସୀମାନେ ଏକ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରନ୍ତି,
ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରହିତଃ ପ୍ରାଣୈରପି ଧନୈରପି
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ବିହୀନ, ସେ ଜୀବନ ଓ ଧନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ଅନ୍ତ୍ଯଜା ଅପି ତଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଶଂଖଚକ୍ରାଂକଧାରିଣଃ 5.2.46.
ସେ ରାଜ୍ୟରେ ନିମ୍ନଜାତିର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ରର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରନ୍ତି,
ଶୁଭାନି ଯାନି କର୍ମାଣି କ୍ରିଯଂତେଽନୁଦିନଂ ଜନୈଃ
ଲୋକମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଯେଉଁ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି,
ଵିନା ମୁକୁଂଦଗୋଵିଂଦ ପରମାନଂଦମଚ୍ଯୁତମ୍ କୃଷ୍ଣ ଏଵ ପରୋ ବଂଧୁସ୍ତସ୍ଯାସୀଦଵନୀପତେଃ
ମୁକୁନ୍ଦ, ଗୋବିନ୍ଦ, ପରମାନନ୍ଦ ଅଚ୍ୟୁତ ବିନା—କୃଷ୍ଣ ମାନେ ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ,
ଏଵଂ ତସ୍ମିନ୍ମହୀପାଲେ ରାଜ୍ଯେ ସମ୍ଯକ୍ପ୍ରଶାସତି
ଏଭଳି ଭାବେ ସେଇ ମହୀପାଳ ରାଜ୍ୟକୁ ନ୍ୟାୟରେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ,