ଲିଂଗାଦେଵ ହି ନିର୍ଗତ୍ଯ ଗଂଗାପନ୍ନଗମେଖଲଃ
ଲିଙ୍ଗରୁ ବାହାରି, ନାଗ ଓ ଗଙ୍ଗାରେ ମୁଡିଥିବା ଶିବ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଉତ୍ଥାଯ ତା ଵିନିର୍ମଥ୍ଯ ଲୋଚନେ ଶ୍ରୁତିସଂଗମେ
ସେ ଉଠି, ଶ୍ରୋତ୍ର ମିଳନ ସ୍ଥାନରେ ସେମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ହଲକା ଭାବେ ମସିଲେ।
ଯାଵତ୍ପଶ୍ଯଂତି ପୁରତଃ ସଂଭ୍ରମାପନ୍ନମାନସାଃ
ଯେଉଁଯେଉଁଖଣ୍ଡ ଝିଅମାନେ ସାମ୍ନାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ମନ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଉଥିଲା।
ଵଵଂଦିରେଽଥ ତା ବାଲା ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଲକ୍ଷ୍ମଭିରୀଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ସେ ଝିଅମାନେ, ଭଗବାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନି, ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଜଯ ଶଂଭୋ ଜଯେଶାନ ଜଯ ସର୍ଵଗ ସର୍ଵଦ
ଜୟ ଶମ୍ଭୁ! ଜୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାୟକ! ଜୟ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଉପସ୍ଥିତ ପ୍ରଭୁ!
ଜଯ ଜାଲଂଧରହର ଜଯ କଂଦର୍ପଦର୍ପହୃତ୍ ଜଯ ଭକ୍ତଜନାଧୀଶ ଜଯ ପ୍ରମଥ ନାଯକ
ଜୟ ଯାଲନ୍ଧର ନାଶକ! ଜୟ କାମଦେବଙ୍କ ଅହଂକାର ଦଳନ କର୍ତ୍ତା! ଜୟ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ନାଥ! ଜୟ ପ୍ରମଥ ଦଳର ନେତା!
ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମୋନମଃ
ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର!
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପ୍ରଣିପେତୁଃ କୁମାରିକାଃ
ଏପରି କହି, ସେ କୁମାରୀମାନେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ସୁତୋ ମଂଦାରଦାମ୍ନଶ୍ଚ ନାମ୍ନା ପରିମଲାଲଯଃ
ମଣ୍ଡାରଦାମ୍ନାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ପରିମଳାଳୟ।
ଚିରଂ ଵିଦ୍ଯାଧରେ ଲୋକେ ଭୋଗାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସମଂତତଃ 5.2.45.
ସେ ବହୁଦିନ ଧରି ବିଦ୍ୟାଧରମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ଜନ୍ମାଂତରେପି ମେ ଭକ୍ତିର୍ଭଵତୀଭିଶ୍ଚ ତେନ ଚ
ମୋର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଏବଂ ତୁମେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ଭକ୍ତି ରହୁ।
ଏତତ୍ପ୍ରଭାଵତୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯେ ପଠିଷ୍ଯଂତି ମେ ପୁରଃ
ଯେଉଁମାନେ ଏହି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସ୍ତୁତିକୁ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ପଢିବେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ଦେଵେଶେ ତାଃ କନ୍ଯା ହୃଷ୍ଟମାନସାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଏପରି କହିବା ପରେ, ସେ କନ୍ୟାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ନାଗକନ୍ଯା ଊଚୁଃ ଜନ୍ମାଂତରେ କଥଂ ସେଵା ଚତୁର୍ଭିର୍ଭଵତଃ କୃତା
ନାଗକନ୍ୟାମାନେ କହିଲେ: ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଆମେ ଚାରିଜଣ କିପରି ତୁମେ ସେବା କରିଥିଲୁ?
ତତଃ ପ୍ରାକ୍ତନଵୃତ୍ତାଂତ ମେତସ୍ଯାପି କୃତାତ୍ମନଃ
ତାପରେ ସେ ଧର୍ମାତ୍ମା ଝିଅଙ୍କ ପୂର୍ବ କାହାଣୀ ମଧ୍ୟ କୁହାଗଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରଣଯତୋ ବାଲୋଦୀରିତମୀପ୍ସିତମ୍
ଏପରି ଭାବରେ, ସେ ଝିଅମାନେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛିତ କଥା ସ୍ନେହପୂର୍ବକ କହିଥିଲେ, ତାହା ଶୁଣି—
ପ୍ରାଗ୍ଭଵଂ ଭଵତୀନାଂ ଚ ତସ୍ଯାପି କଥଯାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ତୁମମାନେ ସମେତ ସେ ଝିଅଙ୍କର ପୂର୍ବଜନ୍ମର କାହାଣୀ କହିଦେବି।
ଏଷା ରତ୍ନାଵଲୀ ପୂର୍ଵମାସୀତ୍ପାରାଵତୀ ଖଗୀ
ଏହି ରତ୍ନାବଳୀ ପୂର୍ବରୁ ପାରାବତୀ ନାମକ ଏକ ପକ୍ଷୀ ଥିଲେ।
ପ୍ରାସାଦେ ଚ ମମୈତାଭ୍ଯାମୁଷିତଂ ସୁଚିରଂ ସୁଖମ୍
ମୋର ରାଜପ୍ରାସାଦରେ, ସେ ଦୁଇଜଣ ସହିତ ବହୁଦିନ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କରିଥିଲେ।
ଉପରିଷ୍ଟାଦଧସ୍ତାଚ୍ଚ କୃତା ଭୂରିପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଃ 5.2.45.
ଉପରେ ଓ ତଳେ, ସେମାନେ ବହୁବାର ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ।
ସ୍ନାତଂ ଚତୁର୍ନଦେ ତୀର୍ଥେ ପୀତଂ ତତ୍ରାଂବୁ ଚାସକୃତ୍
ଚାରିଟି ପବିତ୍ର ନଦୀର ସଂଧିରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେଠାରେ ପୁଣିପୁଣି ପାଣିଅ ପିଇଥିଲେ।
ଏତାଭ୍ଯାଂ ସ୍ଥିରଚିତ୍ତାଭ୍ଯାଂ ମୁଦିତା ତ୍ଵମତୀଵ ହି
ଏହି ଦୁଇଜଣ ଦୃଢ଼ ମନ ରଖିଥିଲେ, ତୁମେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇଥିଲ।
ଅମୂଭ୍ଯାଂ ବହୁଶୋ ଦୃଷ୍ଟା ମମ ମଂଗଲଦୀପିକାଃ ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିପ୍ରଭାଵେନ ନ ମୃତୌ ମମ ସଂନିଧୌ
ଏହି ଦୁଇଜଣ ମୋର ଶୁଭ ଦୀପକୁ ବହୁବାର ଦେଖିଥିଲେ; ନିମ୍ନ ଜନ୍ମର ପ୍ରଭାବରୁ, ମୋର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ।
ଜଂବୂମାର୍ଗେ ମୃତୌ ଯସ୍ମାତ୍ସ୍ଵର୍ଗପ୍ରାପ୍ତିକରେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଜାମ୍ବୁ ମାର୍ଗରେ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ପତିଃ ପାରାଵତୋଽସ୍ଯାଶ୍ଚ ଜାତୋ ଵିଦ୍ଯାଧରାଂଗଜଃ ଇହ ଜନ୍ମନି କନ୍ଯାସୀତ୍ପୂର୍ଵଜନ୍ମ ବ୍ରଵୀମି ଚ
ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ପରାବତ, ବିଦ୍ୟାଧର ବଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଏହି ଜନ୍ମରେ ସେ ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କହୁଛି।
ତ୍ରିଶିଖସ୍ଯୋରଗେଂଦ୍ରସ୍ଯ ସୁତା ଚେଯଂ କଲାଵତୀ
ସେ ହେଉଛନ୍ତି କଳାବତୀ, ତିନିଶିଖ ନାଗରାଜଙ୍କର କନ୍ୟା।
ଭଵାଂତରେ ତୃତୀଯେତଃ କନ୍ଯେ ଚାରାଯଣସ୍ଯ ଚ
ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ, ସେ ଆରାୟଣଙ୍କର ତୃତୀୟ କନ୍ୟା ଥିଲେ।
ପିତ୍ରା ଚାରାଯଣେନାପି ତାଭ୍ଯାଂ ସଂପ୍ରେରିତେନ ଵୈ
ତାଙ୍କର ବାପା ଆରାୟଣ, ସେଇ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲେ।
ଅପ୍ରାପ୍ତଯୌଵନୋରଣ୍ଯେ ସମିଦାହରଣାଯ ଵୈ
ଯୁବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଜଙ୍ଗଲରେ ହୋମ କାଠ ଆଣିବା ପାଇଁ ଗଲେ।
ଭଵାନୀଗୌତମୀନାମ୍ନ୍ଯୌ ତେ ତୁ ଚାରାଯଣାଂଗଜେ 5.2.45.
ଭବାନୀ ଓ ଗୌତମୀ ନାମକ, ସେମାନେ ଆରାୟଣଙ୍କର କନ୍ୟା ଥିଲେ।