ସ୍ଵଦେହାଦନପାଯିନ୍ଯୌ ଛାଯାକାଂତୀ ଯଥା ତଥା
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କେବେ ଛାଡ଼ିନଥିଲେ, ଯେପରି ଛାୟା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ିନଥାଏ।
ସା ତୁ ବାଲ୍ଯେ ଵ୍ଯତିକ୍ରାଂତେ କିଂଚିଦୁଦ୍ଭିନ୍ନଯୌଵନା
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଶିଶୁବାସ୍ତା ଶେଷ ହେଲା, ଏବଂ ଯୁବାବସ୍ତାର ପ୍ରଥମ ଫୁଲିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା,
ପିତସ୍ତ୍ରିଲୋଚନଂ କାଶ୍ଯାମର୍ଚଯିତ୍ଵା ଦିନେଦିନେ
ତାଙ୍କର ପିତା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ, ପ୍ରତିଦିନ କାଶୀରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ନାଗକୁମାରୀ ସା ସଖୀଦ୍ଵଯସମନ୍ଵିତା
ଏଭଳି ଭାବରେ, ସେ ନାଗକୁମାରୀ, ଦୁଇଜଣ ସଖୀ ସହିତ,
ମାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ରୈଃ ସୁକୁସୁମୈଃ ସୁଶୁଭୈରି ଷ୍ଟଗଂଧିଭିଃ
ମୋତେ ନୂତନ, ସୁନ୍ଦର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ।
ତିସ୍ରୋଽପି ଗୀତଂ ଗାଯଂତି ଲଲିତଂ ଚୈଵ ସୁସ୍ଵରମ୍
ତିନିଜଣେ ମିଶି ସୁନ୍ଦର ଓ ମଧୁର ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ।
ଵୀଣାଵେଣୁମୃଦଂଗାଂଶ୍ଚ ଲଯତାଲଵିଚକ୍ଷଣାଃ
ଲୟ ଓ ତାଳରେ ପ୍ରବୀଣ, ସେମାନେ ବୀଣା, ବାଁସୀ ଓ ମୃଦଙ୍ଗ ରେ ରାଗ ଚାଲାଇଥିଲେ।
ଇତ୍ଥମାରାଧଯଂତୀଶଂ ତିସ୍ରୋ ନାଗକୁମାରିକାଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ତିନି ନାଗକୁମାରୀମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରାତଶ୍ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ତାଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥେ ପିଲିପିଲେ ଶୁଭେ
ଚତୁର୍ଥୀର ସକାଳେ, ସେମାନେ ପିଲିପିଲେର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ସୁପ୍ତାସୁ ତାସୁ ସ ଶିଵସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରଃ ଶଶିଭୂଷଣଃ 5.2.45.
ସେମାନେ ଶୁଇଥିବାବେଳେ, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଶିବ ଦେଖାଦେଲେ।
ଲିଂଗାଦେଵ ହି ନିର୍ଗତ୍ଯ ଗଂଗାପନ୍ନଗମେଖଲଃ
ଲିଙ୍ଗରୁ ବାହାରି, ନାଗ ଓ ଗଙ୍ଗାରେ ମୁଡିଥିବା ଶିବ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଉତ୍ଥାଯ ତା ଵିନିର୍ମଥ୍ଯ ଲୋଚନେ ଶ୍ରୁତିସଂଗମେ
ସେ ଉଠି, ଶ୍ରୋତ୍ର ମିଳନ ସ୍ଥାନରେ ସେମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ହଲକା ଭାବେ ମସିଲେ।
ଯାଵତ୍ପଶ୍ଯଂତି ପୁରତଃ ସଂଭ୍ରମାପନ୍ନମାନସାଃ
ଯେଉଁଯେଉଁଖଣ୍ଡ ଝିଅମାନେ ସାମ୍ନାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ମନ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଉଥିଲା।
ଵଵଂଦିରେଽଥ ତା ବାଲା ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଲକ୍ଷ୍ମଭିରୀଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ସେ ଝିଅମାନେ, ଭଗବାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନି, ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଜଯ ଶଂଭୋ ଜଯେଶାନ ଜଯ ସର୍ଵଗ ସର୍ଵଦ
ଜୟ ଶମ୍ଭୁ! ଜୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାୟକ! ଜୟ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଉପସ୍ଥିତ ପ୍ରଭୁ!
ଜଯ ଜାଲଂଧରହର ଜଯ କଂଦର୍ପଦର୍ପହୃତ୍ ଜଯ ଭକ୍ତଜନାଧୀଶ ଜଯ ପ୍ରମଥ ନାଯକ
ଜୟ ଯାଲନ୍ଧର ନାଶକ! ଜୟ କାମଦେବଙ୍କ ଅହଂକାର ଦଳନ କର୍ତ୍ତା! ଜୟ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ନାଥ! ଜୟ ପ୍ରମଥ ଦଳର ନେତା!
ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମୋନମଃ
ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର!
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପ୍ରଣିପେତୁଃ କୁମାରିକାଃ
ଏପରି କହି, ସେ କୁମାରୀମାନେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ସୁତୋ ମଂଦାରଦାମ୍ନଶ୍ଚ ନାମ୍ନା ପରିମଲାଲଯଃ
ମଣ୍ଡାରଦାମ୍ନାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ପରିମଳାଳୟ।
ଚିରଂ ଵିଦ୍ଯାଧରେ ଲୋକେ ଭୋଗାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସମଂତତଃ 5.2.45.
ସେ ବହୁଦିନ ଧରି ବିଦ୍ୟାଧରମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ଜନ୍ମାଂତରେପି ମେ ଭକ୍ତିର୍ଭଵତୀଭିଶ୍ଚ ତେନ ଚ
ମୋର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଏବଂ ତୁମେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ଭକ୍ତି ରହୁ।
ଏତତ୍ପ୍ରଭାଵତୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯେ ପଠିଷ୍ଯଂତି ମେ ପୁରଃ
ଯେଉଁମାନେ ଏହି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସ୍ତୁତିକୁ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ପଢିବେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ଦେଵେଶେ ତାଃ କନ୍ଯା ହୃଷ୍ଟମାନସାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଏପରି କହିବା ପରେ, ସେ କନ୍ୟାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ନାଗକନ୍ଯା ଊଚୁଃ ଜନ୍ମାଂତରେ କଥଂ ସେଵା ଚତୁର୍ଭିର୍ଭଵତଃ କୃତା
ନାଗକନ୍ୟାମାନେ କହିଲେ: ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଆମେ ଚାରିଜଣ କିପରି ତୁମେ ସେବା କରିଥିଲୁ?
ତତଃ ପ୍ରାକ୍ତନଵୃତ୍ତାଂତ ମେତସ୍ଯାପି କୃତାତ୍ମନଃ
ତାପରେ ସେ ଧର୍ମାତ୍ମା ଝିଅଙ୍କ ପୂର୍ବ କାହାଣୀ ମଧ୍ୟ କୁହାଗଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରଣଯତୋ ବାଲୋଦୀରିତମୀପ୍ସିତମ୍
ଏପରି ଭାବରେ, ସେ ଝିଅମାନେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛିତ କଥା ସ୍ନେହପୂର୍ବକ କହିଥିଲେ, ତାହା ଶୁଣି—
ପ୍ରାଗ୍ଭଵଂ ଭଵତୀନାଂ ଚ ତସ୍ଯାପି କଥଯାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ତୁମମାନେ ସମେତ ସେ ଝିଅଙ୍କର ପୂର୍ବଜନ୍ମର କାହାଣୀ କହିଦେବି।
ଏଷା ରତ୍ନାଵଲୀ ପୂର୍ଵମାସୀତ୍ପାରାଵତୀ ଖଗୀ
ଏହି ରତ୍ନାବଳୀ ପୂର୍ବରୁ ପାରାବତୀ ନାମକ ଏକ ପକ୍ଷୀ ଥିଲେ।
ପ୍ରାସାଦେ ଚ ମମୈତାଭ୍ଯାମୁଷିତଂ ସୁଚିରଂ ସୁଖମ୍
ମୋର ରାଜପ୍ରାସାଦରେ, ସେ ଦୁଇଜଣ ସହିତ ବହୁଦିନ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କରିଥିଲେ।
ଉପରିଷ୍ଟାଦଧସ୍ତାଚ୍ଚ କୃତା ଭୂରିପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଃ 5.2.45.
ଉପରେ ଓ ତଳେ, ସେମାନେ ବହୁବାର ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ।