ତସ୍ଯା ଵାକ୍ଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ପୁନଃ କଲରଵୋଽବ୍ରଵୀତ୍ 5.2.45.
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ପୁଣି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଦୁର୍ଗଂ ଚ ସ୍ଵର୍ଗତୁଲ୍ଯଂ ମେ ଯତ୍ର ନାସ୍ତ୍ଯରିତୋ ଭଯମ୍
ମୋ ପାଇଁ ଏହି ଦୁର୍ଗ ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଏଠାରୁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ।
ପ୍ରଡୀନୋଡ୍ଡୀନସଂଡୀନକାଂଡଵ୍ଯାଂଡକପାଟିକା
ଏଠାରେ ଘୋସ, ଡିମ୍ବ, ଛୋଟ ପକ୍ଷୀ ଓ ଡିମ୍ବର ଖୋଲି ଛିଟିଯାଇଛି।
ଯଥୈତାସୁ ହି କୌଶଲ୍ଯଂ ମଯି ଵର୍ତ୍ତତି ଚ ପ୍ରିଯେ ସୁଖେନ ତିଷ୍ଠ କା ଚିଂଚା ମଯି ଜୀଵତି ତେ ପ୍ରିଯେ
ଏମିତି ଯେପରି ଏମାନେ ଦକ୍ଷତା ରଖିଛନ୍ତି, ସେପରି ମୋରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ପ୍ରିୟା। ମୁଁ ଯେଉଁଯାଏଁ ବଞ୍ଚିଛି, ତୁମେ ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ, ସିଞ୍ଚା।
ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଆସ୍ଥିତା ମୂକଵତ୍ସତୀ କିଯଦଂତରମାସାଦ୍ଯ ଉପଵିଷ୍ଟୋଽତିହୃଷ୍ଟଵତ୍।। ଆଯାମାଂତେ ଚ ସ ସ୍ଥିତ୍ଵା ତତ୍କୁଲାଯକୁଲସ୍ଯ ଚ
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୁକବତ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। କିଛି ଦୂରକୁ ଯାଇ, ସେ ବହୁତ ଖୁସିରେ ବସିଲେ। ପରେ ଆସି, ସେ ସେଠାରେ ଓ ତାଙ୍କ ପରିବାରର ଘୋସରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ପୁନଃ ଶ୍ଯେନୋ ଵିନିର୍ଯାତଃ ସାପି କାଂତାଽବ୍ରଵୀତ୍ପୁନଃ
ପୁଣି ଚିଲିକା ବାହାରିଗଲେ, ଏବଂ ପ୍ରିୟା ପୁଣି କଥା କହିଲେ।
ଅସୌ କ୍ରୂରୋଽତିନିକଟମୁପଵିଷ୍ଟୋଽତିହୃଷ୍ଟଵତ୍
ସେଇ କ୍ରୁର ଚିଲିକା ବହୁତ ନିକଟରେ ବସିଲେ, ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ।
ମୃଗାକ୍ଷୀଣାଂ ସ୍ଵଭାଵୋଯଂ ପ୍ରାଯଶୋ ଭୀରୁଵୃତ୍ତଯଃ
ମୃଗନୟନୀ ମହିଳାମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଏହିପରି, ସାଧାରଣତଃ ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୁଅନ୍ତି।
ତଯୋରଭିମୁଖଂ ତତ୍ର ସ୍ଥିତୋ ଯାମଦ୍ଵଯାଵଧି
ସେ ସେଠାରେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରି ଦ୍ୱିତୀୟ ପହର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଗତେଥ ଶକୁନୌ ତସ୍ମିନ୍ସା ବଭାଷେ ଵିହଂଗମମ୍ 5.2.45.
ସେଠାରୁ ସେଇ ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ ଚାଲିଗଲାପରେ, ସେ ଏକ ପକ୍ଷୀ ସହ କଥା କହିଲେ।
ପୁନର୍ଦୃଷ୍ଟେ ପ୍ରଣଷ୍ଟଃ ସ୍ଯାଦାଵାସଶ୍ଚ ସୁଖଂ ପ୍ରିଯ
ହରାଇଯିବା ପରେ ଯଦି ପୁଣି ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଘର ଓ ସୁଖ ପ୍ରିୟ ଜଣେ, ପୁଣି ମିଳିଯାଏ।
ସ କିଂ ସ୍ଵଦେଶରାଗେଣ ନାଶଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିଜ ଦେଶ ପ୍ରେମରେ କି ନାଶ ପାଉନାହିଁ କି?
ସ ପଂଗୁର୍ନା ଶମାପ୍ନୋତି କୂଲସ୍ଥିତ ଇଵ ଦ୍ରୁମଃ
ଯେଉଁଠି ଅସାହାୟ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନଦୀପାର ଗଛ ପରି ଶାନ୍ତି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ତାଂ ଵାକ୍ଯଂ ପୁନରପ୍ଯାହ ପ୍ରିଯେ ମା ଭୈଃ ଖଗାର୍ଦିତା
ସେ ପୁଣି କହିଲେ, 'ପ୍ରିୟେ, ଭୟ କରନିଅ, ଦୁଃଖିତ ପକ୍ଷୀ।'
ତଦ୍ଦ୍ଵାରଦେଶମାସାଦ୍ଯ ସାଯଂ ଯାଵତ୍ସ୍ଥିତୋଽଚଲଃ
ସେ ସେଠାର ଦ୍ୱାର ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚି, ସାନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ରହିଲେ।
କୁଲାଯାଦ୍ବାହ୍ଯମାଗତ୍ଯୋଵାଚ ପାରାଵତୀ ପତିମ୍
ନିଡ଼ରୁ ବାହାରି ଆସି, ପାରାବତୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ସହ କଥା କହିଲେ।
ଯାଵତ୍ତାଵଦ୍ଵିନିର୍ଯାହି ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମାମପି ଶଂସିନୀମ୍
ମୋତେ ଚେତାବନି ଦେଉଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଏବେ ବାହାରିଯାଅ।
ପୁନର୍ଦାରାଃ ପୁନଃ ପୁତ୍ରାଃ ପୁନର୍ଵସୁ ପୁନର୍ଗୃହମ୍
ସ୍ତ୍ରୀ ପୁଣି ମିଳେ, ପୁଅ ପୁଣି ମିଳେ, ଧନ ଓ ଘର ପୁଣି ମିଳିଯାଏ।
ତଦା ସର୍ଵଂ ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରଭୂପତେରିଵ ଲଭ୍ଯତେ
ତେବେ ସବୁକିଛି ରାଜା ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ପୁଣି ମିଳିଯାଏ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାମଯମାତ୍ମାର୍ଜକଃ ପରଃ 5.2.45.
ଯିଏ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାକୁ ଲାଭ କରେ।
ସୋଽପି କ୍ଷେମଃ ସୁଗତିନା ଯଶସା ସହ ଵାଂଛ୍ଯତେ
ସେ ମଙ୍ଗଳ, ସୁଭାଗ୍ୟ ଓ ଖ୍ୟାତି ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶା।
ତଦ୍ଯଶଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ପୁଂଭିର୍ନୀତିମାର୍ଗଂ ପ୍ରଵର୍ତିଭିଃ ନ ଵ୍ରଜିଷ୍ଯସି ଚେତ୍ପ୍ରାତସ୍ତତୋ ମାଂ ସଂସ୍ମରିଷ୍ଯସି
ଏହି ଖ୍ୟାତି ନୀତିର ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଆନ୍ତି; ତୁମେ ପ୍ରଭାତରେ ବାହାରିଯିବାକୁ ନ ଚାହିଲେ, ତେବେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋଽପି ସ ଵୈ ପତ୍ନ୍ଯା ପାରାଵତ୍ଯା ସୁମେଧଯା
ଏଭଳି ବୁଦ୍ଧିମତୀ ପତ୍ନୀ ପାରାବତୀ କହିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଶୁଣିଲେ।
ଅଥୋଷସି ସମାଗତ୍ଯ ଶ୍ଯେନେନ ବଲିନା ତଦା
ତାପରେ ପ୍ରଭାତେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶ୍ୟେନ ଆସିଲା।
ଦିନାନି କତିଚିତ୍ତତ୍ରାତିଷ୍ଠଚ୍ଛଯେନୋ ମହାବଲଃ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶ୍ୟେନ କିଛି ଦିନ ସେଠାରେ ରହିଲା।
କିଂ ଵା ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ କିଂ ଵା ନିର୍ଯାହି ମେ ଗିରା ଵିଧିରେଵ ହି ସାହାଯ୍ଯଂ ନ କୁର୍ଯାତ୍ତଵ ନୋଦିତମ୍
ମୂଢ଼ ମନ, ଚାହୁଁଛୁ ଯୁଦ୍ଧ କର, କିମ୍ବା ମୋ କଥା ଶୁଣି ବାହାରିଯାଅ; କାରଣ ଭାଗ୍ୟ ଛଡ଼ା କେହି ସହଯୋଗ କରେନାହିଁ, କଥା କହିଲେ କିଛି ହୁଏନା।
ଇତ୍ଥଂ ଶ୍ଯେନେନ ସ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପତ୍ନ୍ଯା ସ ସହିତଃ ଖଗଃ
ଏପରି ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ କହିବା ପରେ, ସେ ପକ୍ଷୀ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଏକଠି ରହିଲେ।
କ୍ଷୁଧିତସ୍ତୃଷିତଃ ସୋଽଥ ଶ୍ଯେନେନ ବଲିନା ଧୃତଃ
ତାପରେ, ଭୋକା ଓ ପିଆସା ହୋଇଥିବା ସେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଲେ।
ତାଵାଦାଯୋଡ୍ଡଯାଂଚକ୍ରେ ଶ୍ଯେନୋ ଵ୍ଯୋମନି ସତ୍ଵରମ୍
ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଆକାଶକୁ ଉଠାଇନେଲେ।
ଅଥ ପତ୍ନ୍ଯା କଲରଵଃ ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ତତ୍ର ସୁମେଧଯା 5.2.45.
ସେଠାରେ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ ପତ୍ନୀ ଦୁଃଖର ସ୍ବରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।