ଇତି ଦୁର୍ଗେ ବଲଂ ଶଂସଞ୍ଛ୍ଯେନୋ ରୋଷାରୁଣେକ୍ଷଣଃ
ଏହିପରି ଦୁର୍ଗରେ, ରୋଷରେ ଲାଲ୍ ଆଖି ହୋଇଥିବା ଚିଲିକା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବିସ୍ତାର କଲେ।
ଅଥ ପାରାଵତୀ ଦକ୍ଷା ଵିପକ୍ଷକ୍ଷପଣେକ୍ଷଣମ୍ 5.2.45.
ତାପରେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରୁଥିବା ଦୃଷ୍ଟି ଓ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ପାରାବତୀ କହିଲେ।
ତଵ ଦୃଗ୍ଵିଷଯଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶ୍ଯେନୋଽଯଂ ପ୍ରବଲୋ ରିପୁଃ
ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁ ଚିଲିକା ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି।
ସ ଚ ତଦ୍ଵାକ୍ଯମାକର୍ଣ୍ଯ ପାରାଵତ୍ଯାଶ୍ଚ ସତ୍ପତିଃ
ପାରାବତୀଙ୍କର ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ପାରାବତୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲେ।
ପାରାଵତ ଉଵାଚ କତି ନାମ ନ ସଂତୀହ ସୁଭଗେ ଵ୍ଯୋମଚାରିଣଃ
ପାରାବତ କହିଲେ: ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏଠାରେ କେତେ ଜଣେ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ପକ୍ଷୀ ଅଛନ୍ତି?
କତି ଚୈଵ ନ ପଶ୍ଯଂତି ନୌ ସୁଖସ୍ଥାଵିହ ପ୍ରିଯେ
ଏଠାରେ ଆମେ ଦୁହେଁ ଯେଉଁମାନେ ସୁଖରେ ଅଛୁ, ସେମାନଙ୍କୁ କେତେ ଜଣେ ଦେଖିପାରୁନାହାନ୍ତି, ପ୍ରିୟା?
ଇତ୍ଥଂ ପାରାଵତଵରାଚ୍ଛୁତ୍ଵା ପାରାଵତୀ ଵଚଃ
ପାରାବତଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପାରାବତୀ ତାଙ୍କ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ହିତଵତ୍ଯୋପଦିଶ୍ଯାପି ପ୍ରିଯଂ ପ୍ରିଯଚିକୀର୍ଷଯା
ସେ ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ।
ଅନ୍ଯେଦ୍ଯୁରପ୍ଯଥାଯାତଃ ଶ୍ଯେନଃ ପଶ୍ଯନ୍ସ ଦଂପତୀ
ପରେ ଦିନେ, ଚିଲିକା ପୁଣି ଆସିଲେ, ସେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଥ ମଂଡଲଗତ୍ଯା ସ ପ୍ରାସାଦଂ ପରିତୋ ଭ୍ରମନ୍
ତାପରେ, ଚକ୍ରାକାର ଭାବେ ଉଡ଼ି, ସେ ପ୍ରାସାଦକୁ ଘେରି ଘେରି ଚାଲିଲେ।
ତସ୍ଯା ଵାକ୍ଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ପୁନଃ କଲରଵୋଽବ୍ରଵୀତ୍ 5.2.45.
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ପୁଣି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଦୁର୍ଗଂ ଚ ସ୍ଵର୍ଗତୁଲ୍ଯଂ ମେ ଯତ୍ର ନାସ୍ତ୍ଯରିତୋ ଭଯମ୍
ମୋ ପାଇଁ ଏହି ଦୁର୍ଗ ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଏଠାରୁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ।
ପ୍ରଡୀନୋଡ୍ଡୀନସଂଡୀନକାଂଡଵ୍ଯାଂଡକପାଟିକା
ଏଠାରେ ଘୋସ, ଡିମ୍ବ, ଛୋଟ ପକ୍ଷୀ ଓ ଡିମ୍ବର ଖୋଲି ଛିଟିଯାଇଛି।
ଯଥୈତାସୁ ହି କୌଶଲ୍ଯଂ ମଯି ଵର୍ତ୍ତତି ଚ ପ୍ରିଯେ ସୁଖେନ ତିଷ୍ଠ କା ଚିଂଚା ମଯି ଜୀଵତି ତେ ପ୍ରିଯେ
ଏମିତି ଯେପରି ଏମାନେ ଦକ୍ଷତା ରଖିଛନ୍ତି, ସେପରି ମୋରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ପ୍ରିୟା। ମୁଁ ଯେଉଁଯାଏଁ ବଞ୍ଚିଛି, ତୁମେ ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ, ସିଞ୍ଚା।
ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଆସ୍ଥିତା ମୂକଵତ୍ସତୀ କିଯଦଂତରମାସାଦ୍ଯ ଉପଵିଷ୍ଟୋଽତିହୃଷ୍ଟଵତ୍।। ଆଯାମାଂତେ ଚ ସ ସ୍ଥିତ୍ଵା ତତ୍କୁଲାଯକୁଲସ୍ଯ ଚ
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୁକବତ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। କିଛି ଦୂରକୁ ଯାଇ, ସେ ବହୁତ ଖୁସିରେ ବସିଲେ। ପରେ ଆସି, ସେ ସେଠାରେ ଓ ତାଙ୍କ ପରିବାରର ଘୋସରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ପୁନଃ ଶ୍ଯେନୋ ଵିନିର୍ଯାତଃ ସାପି କାଂତାଽବ୍ରଵୀତ୍ପୁନଃ
ପୁଣି ଚିଲିକା ବାହାରିଗଲେ, ଏବଂ ପ୍ରିୟା ପୁଣି କଥା କହିଲେ।
ଅସୌ କ୍ରୂରୋଽତିନିକଟମୁପଵିଷ୍ଟୋଽତିହୃଷ୍ଟଵତ୍
ସେଇ କ୍ରୁର ଚିଲିକା ବହୁତ ନିକଟରେ ବସିଲେ, ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ।
ମୃଗାକ୍ଷୀଣାଂ ସ୍ଵଭାଵୋଯଂ ପ୍ରାଯଶୋ ଭୀରୁଵୃତ୍ତଯଃ
ମୃଗନୟନୀ ମହିଳାମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଏହିପରି, ସାଧାରଣତଃ ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୁଅନ୍ତି।
ତଯୋରଭିମୁଖଂ ତତ୍ର ସ୍ଥିତୋ ଯାମଦ୍ଵଯାଵଧି
ସେ ସେଠାରେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରି ଦ୍ୱିତୀୟ ପହର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଗତେଥ ଶକୁନୌ ତସ୍ମିନ୍ସା ବଭାଷେ ଵିହଂଗମମ୍ 5.2.45.
ସେଠାରୁ ସେଇ ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ ଚାଲିଗଲାପରେ, ସେ ଏକ ପକ୍ଷୀ ସହ କଥା କହିଲେ।
ପୁନର୍ଦୃଷ୍ଟେ ପ୍ରଣଷ୍ଟଃ ସ୍ଯାଦାଵାସଶ୍ଚ ସୁଖଂ ପ୍ରିଯ
ହରାଇଯିବା ପରେ ଯଦି ପୁଣି ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଘର ଓ ସୁଖ ପ୍ରିୟ ଜଣେ, ପୁଣି ମିଳିଯାଏ।
ସ କିଂ ସ୍ଵଦେଶରାଗେଣ ନାଶଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିଜ ଦେଶ ପ୍ରେମରେ କି ନାଶ ପାଉନାହିଁ କି?
ସ ପଂଗୁର୍ନା ଶମାପ୍ନୋତି କୂଲସ୍ଥିତ ଇଵ ଦ୍ରୁମଃ
ଯେଉଁଠି ଅସାହାୟ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନଦୀପାର ଗଛ ପରି ଶାନ୍ତି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ତାଂ ଵାକ୍ଯଂ ପୁନରପ୍ଯାହ ପ୍ରିଯେ ମା ଭୈଃ ଖଗାର୍ଦିତା
ସେ ପୁଣି କହିଲେ, 'ପ୍ରିୟେ, ଭୟ କରନିଅ, ଦୁଃଖିତ ପକ୍ଷୀ।'
ତଦ୍ଦ୍ଵାରଦେଶମାସାଦ୍ଯ ସାଯଂ ଯାଵତ୍ସ୍ଥିତୋଽଚଲଃ
ସେ ସେଠାର ଦ୍ୱାର ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚି, ସାନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ରହିଲେ।
କୁଲାଯାଦ୍ବାହ୍ଯମାଗତ୍ଯୋଵାଚ ପାରାଵତୀ ପତିମ୍
ନିଡ଼ରୁ ବାହାରି ଆସି, ପାରାବତୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ସହ କଥା କହିଲେ।
ଯାଵତ୍ତାଵଦ୍ଵିନିର୍ଯାହି ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମାମପି ଶଂସିନୀମ୍
ମୋତେ ଚେତାବନି ଦେଉଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଏବେ ବାହାରିଯାଅ।
ପୁନର୍ଦାରାଃ ପୁନଃ ପୁତ୍ରାଃ ପୁନର୍ଵସୁ ପୁନର୍ଗୃହମ୍
ସ୍ତ୍ରୀ ପୁଣି ମିଳେ, ପୁଅ ପୁଣି ମିଳେ, ଧନ ଓ ଘର ପୁଣି ମିଳିଯାଏ।
ତଦା ସର୍ଵଂ ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରଭୂପତେରିଵ ଲଭ୍ଯତେ
ତେବେ ସବୁକିଛି ରାଜା ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ପୁଣି ମିଳିଯାଏ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାମଯମାତ୍ମାର୍ଜକଃ ପରଃ 5.2.45.
ଯିଏ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାକୁ ଲାଭ କରେ।