ଲିଂଗସ୍ଯାନ୍ଯପ୍ରଦେଶାତ୍ତୁ ଵାଯୁଃ ସମଭଵନ୍ମହାନ୍
ଲିଙ୍ଗର ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ ବଡ଼ ପବନ ଉଠିଲା।
ସଧୂମା ସମଭୂଜ୍ଜ୍ଵାଲା ଲିଂଗସ୍ଯାନ୍ଯ ପ୍ରଦେଶତଃ
ଲିଙ୍ଗର ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ ଧୂଆଁ ସହିତ ଜ୍ୱାଳା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଏଵମତ୍ଯଦ୍ଭୁତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵର୍ଦ୍ଧମାନଂ ସମଂତତଃ
ଏପରି ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଦେଖି,
ଗ୍ରହାଶ୍ଚ ଵିହ୍ଵଲା ଜାତା ଧୂମେନାକୁଲିତେ ନ୍ଦ୍ରିଯାଃ
ଗ୍ରହମାନେ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲେ, ଧୂଆଁରେ ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହେଇପଡ଼ିଲା।
ନମୋନମୋ ରୂପନିରାଶ୍ରଯାଯ ଜଲସ୍ଵରୂପାଯ ନମୋ ନମସ୍ତେ
ମୁଁ ପୁନିପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ହେ ଆକାରହୀନ, ଜଳର ମୂର୍ତ୍ତି ହେଉଥିବା ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶିରୋନମନ କରୁଛି।
ଇତି ସ୍ତୁତୋ ଯଦା ଦେଵି ଗ୍ରହୈଃ କ୍ରୂରୈସ୍ତଦା ପ୍ରିଯେ
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରାଯିବାବେଳେ, ହେ ପ୍ରିୟା ଦେବୀ, କ୍ରୁର ଗ୍ରହମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜା କଲେ—
ଭସ୍ମଧୂସରସର୍ଵାଂଗୋ ଭୋଗିଭୋଗାଂଗଦୋଜ୍ଜ୍ଵଲଃ ଉଵାଚ ଚୈତାନ୍ପ୍ରଣତାନ୍ଗ୍ରହାନ୍କଂପିତକ ନ୍ଧରାନ
ଅଂଗ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭସ୍ମରେ ଢାକା, ଶୋଭାମାନ ସର୍ପ ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିବା, ସେ ଗ୍ରହମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଭୟରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
କିଂ ଵା କାମଂ ମନୋଽଭୀଷ୍ଟଂ ଭଵଦ୍ଭ୍ଯୋ ଯଦ୍ଦଦାମ୍ଯହମ୍
ତୁମମାନେ ମନରେ କଣ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ? ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ମୁଁ ସେହି ଦେବି।
ଭଵଦ୍ଭ୍ଯୋ ଲୋକତୁଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥଂ ଦର୍ଶନଂ ହି ଦଦାମ୍ଯହମ୍
ତୁମମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ, ମୁଁ ମୋର ଦର୍ଶନ ଦେଉଛି।
ଯଦି ଦେଯୋ ଵରୋ ଦେଵ ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ଶଂକର ତଥା କୁରୁ ମହାଦେଵ ତେନ ତୃପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ।। 5.2.44.
ଯଦି ଆପଣ ଆନନ୍ଦିତ ଅଛନ୍ତି ଓ ଆମକୁ କୌଣସି ବର ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ହେ ମହାଦେବ, ତେବେ ଦିଅନ୍ତୁ; ଏହାରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ସନ୍ତୋଷ ହେବ।
ଏଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମେଘଂ ଚୋତ୍ତରମୁକ୍ତଵାନ୍
ଏଭଳି ହେବ ବୋଲି କହି, ସେ ଉତ୍ତର ନାମକ ମେଘକୁ କହିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତତ୍ର ହ୍ଯୁତ୍ତରଃ ପ୍ରାହ ହର୍ଷିତଃ
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ଉତ୍ତର ମେଘ ଖୁସି ହୋଇ କହିଲା।
ଯଦାସ୍ମାକଂ ମହାବାଧାଂ କଦା କୋପି କରିଷ୍ଯତି
ଯେତେବେଳେ କେହି ଆମକୁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଦେବେ—
ରକ୍ଷା କାର୍ଯା ଚ ମେଘାନାଂ ରକ୍ଷଣୀଯାସ୍ତ୍ଵଯା ଵଯମ୍
ମେଘମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବା ଦରକାର; ଆପଣ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ତେ ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିଂ ଯାସ୍ଯାମି ଭୂତଲେ.
ଆଜିଠାରୁ ଆମେ ତୁମ ନାମରେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲଭିବି।
ଯେ ମାଂ ସଂପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତାଃ
ଯେମାନେ ମୋତେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବେ—
ପଶ୍ଯଂତି ପ୍ରଯତା ଯେ ମାଂ କୃତ୍ଵା ନିଯମପୂର୍ଵକମ୍
ଯେମାନେ ନିୟମ ରଖି, ପ୍ରୟାସ କରି ମୋତେ ଦର୍ଶନ କରିବେ—
ଆରୂଢାଃ ସୂର୍ଯସଂକାଶୈର୍ଵିମାନୈଃ ସାର୍ଵକାମିକୈଃ
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରିବେ।
ନୃତ୍ଯ ଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୁଷ୍ଟୈରୁତ୍କଟଧ୍ଵନିନାଦିତୈଃ
ନୃତ୍ୟ ଓ ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦରେ, ଉତ୍କଟ ଧ୍ୱନିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ—
ପ୍ରସଂଗାଦ୍ଭକ୍ତିହୀନୋଽପି ଯୋ ମାଂ ପଶ୍ଯତ୍ଯଶାଠ୍ଯତଃ 5.2.44.
ଯଦିଓ କେହି ଭକ୍ତିହୀନ, ତଥାପି ଯେ ନିଷ୍କପଟ ଭାବରେ, ସଂଗରେ ମୋତେ ଦେଖେ—
ସ୍ମରିଷ୍ଯତି ଚ ଯୋ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଭାତେ ଚୋତ୍ତରେଶ୍ଵରମ୍
ଏବଂ ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉତ୍ତରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ—
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ହେଉଛି ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ମୋର ଶକ୍ତି, ଯାହା ତୁମକୁ କହିଲି।
ଶ୍ରୀଦେଵଦେଵ ଉଵାଚ । ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିରଵାପ୍ଯତେ
ଶ୍ରୀଦେବଦେବ କହିଲେ — ଯେଉଁଠାରେ କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଇତିହାସମିହାସୀଦ୍ଯତ୍ପୀଠେ ଵିରଜସଂଜ୍ଞକେ
ଏହି ପୁରୁଣା କଥାଟି ଭିରଜା ନାମକ ପୀଠରେ ଘଟିଥିଲା।
ନାନାଭଂଗିଗଵାକ୍ଷାଢ୍ଯେ ରତ୍ନସାନାଵିଵାପରେ
ଏଠି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଜାନଲା ଓ ତୋରଣା ରହିଛି, ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଭରିଥିବା ପାହାଡ଼ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ।
ପାର୍ଵଣେନ ଶଶାଂକେନ ଖେଦାଦିଵ ସମାସିତେ
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଆକାଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦେଖାଯାଏ, ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହେଉଥିବା ପରି।
ପ୍ରାତଃ ସାଯଂ ଚ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ କୁର୍ଵ ନ୍ନିତ୍ଯପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ପ୍ରଭାତ, ସଂଧ୍ୟା ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନ — ଏହି ସମୟରେ ସଦା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିବା ଉଚିତ।
ରଜଃପ୍ରାସାଦସଂଲଗ୍ନଂ ଦୂରୀକୁର୍ଵଦ୍ଦିଶୋ ଦଶ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେତି ଚ ତଥା ତଯୋଃ କର୍ଣାତିଥୀଭଵେତ୍
ମହଳରେ ଲାଗିଥିବା ଧୂଳି ଦଶଦିଗକୁ ଦୂରେଇଦିଏ, ଏହିଠାରୁ ଏହାକୁ ତ୍ରିବିଷ୍ଟପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହା ବିଷୟରେ ଯିଏ ଶୁଣେ, ସେ ଶ୍ରବଣରେ ଅତିଥି ହୁଏ।
ଚତୁର୍ଵିଧାନି ଵାଦ୍ଯାନି ଶଂଭୁପ୍ରୀତିକରାଣ୍ଯଲମ୍
ଚାରି ପ୍ରକାର ମଧୁର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଏଠି ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଝଙ୍କାରି ଉଠେ।
ମଂଗଲାରାତ୍ରିକଜ୍ଯୋତିସ୍ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ପକ୍ଷିଣୋସ୍ତଯୋଃ
ମଙ୍ଗଳ ଦୀପ ରାତିରେ ଜଳାଯାଏ, ଏବଂ ତିନିବେଳା — ପ୍ରଭାତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଓ ସଂଧ୍ୟାରେ — ସେଇ ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ ପାଇଁ ଉପଚାର ହୁଏ।