ଗଂଗେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ଗଙ୍ଗେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିବା ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗକୁ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ମଯା ମେଘ ଉତ୍ତରୋ ମେଘସଂଯୁତଃ
ମୋ ଏହିପରି କଥା କହିବା ପରେ, ଉତ୍ତର ମେଘ ଅନ୍ୟ ମେଘମାନେ ସହିତ ଯାଇଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵୃଷ୍ଟିକରଂ ଲିଂଗଂ ପୂଜଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ ତାଵଦ୍ଯାଵଜ୍ଜଲଂ ଶିପ୍ରାଂ ପୁନରେଵାଗତଂ ପ୍ରିଯେ
ବର୍ଷା ଆଣିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ; ଏବଂ ଜଳ ଶିପ୍ରାକୁ ଫେରିଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହେ ପ୍ରିୟେ,
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତସ୍ମାଦୁଦ୍ଭୂତଂ ଧୂମମଂଡଲମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସେଠାରୁ ଧୂଆଁର ଏକ ମଣ୍ଡଳ ଉଠିଲା।
ତତୋ ଜ୍ଵାଲାମଯଂ ସର୍ଵ ମଭୂଦମ୍ବରଗୋଚରମ୍
ତାପରେ, ଆକାଶକୁ ଭରିଦେଇଥିବା ଜ୍ୱାଳାର ଏକ ବଡ଼ ଦଳ ଦେଖାଦେଲା।
ସନକ୍ଷତ୍ରପଥଂ ଯାଵତ୍ତତୋ ଭୀତା ଗ୍ରହାଃ ପ୍ରିଯେ
ନକ୍ଷତ୍ରମାଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଗ୍ରହମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଇଗଲେ, ହେ ପ୍ରିୟେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହଦଦ୍ଭୁତମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ, ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି,
ତଲ୍ଲିଂଗଂ ସୁମହାଜ୍ଵାଲଂ ଜ୍ଵାଲାଭିଃ ପୂରିତାଂବରମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗଟି ବଡ଼ ଜ୍ୱାଳାରେ ଜଳିଉଠିଥିଲା, ତାହାର ଜ୍ୱାଳା ଆକାଶକୁ ପୂରିଥିଲା।
ଅକ୍ଷ୍ଣୋର୍ନିମେଷମାତ୍ରେଣ ଵଵୃଧେ ଯୋଜନାଯୁତମ୍ ସୁରେଶୋ ମୋହମାପନ୍ନୋ ଵିସଂଜ୍ଞାଶ୍ଚ ଗ୍ରହାସ୍ତଦା
ଆଖି ଝପକିବା ସମୟରେ, ଏହା ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼ ହେଲା; ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡିଆ ଘୁରିଗଲା, ଗ୍ରହମାନେ ସ୍ତବ୍ଧ ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ତତସ୍ତୁ ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ଵାରିଧାରା ଵିନିଃସୃତାଃ 5.2.44.
ତାପରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗରୁ ଜଳଧାରା ବହିଆସିଲା।
ଲିଂଗସ୍ଯାନ୍ଯପ୍ରଦେଶାତ୍ତୁ ଵାଯୁଃ ସମଭଵନ୍ମହାନ୍
ଲିଙ୍ଗର ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ ବଡ଼ ପବନ ଉଠିଲା।
ସଧୂମା ସମଭୂଜ୍ଜ୍ଵାଲା ଲିଂଗସ୍ଯାନ୍ଯ ପ୍ରଦେଶତଃ
ଲିଙ୍ଗର ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ ଧୂଆଁ ସହିତ ଜ୍ୱାଳା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଏଵମତ୍ଯଦ୍ଭୁତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵର୍ଦ୍ଧମାନଂ ସମଂତତଃ
ଏପରି ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଦେଖି,
ଗ୍ରହାଶ୍ଚ ଵିହ୍ଵଲା ଜାତା ଧୂମେନାକୁଲିତେ ନ୍ଦ୍ରିଯାଃ
ଗ୍ରହମାନେ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲେ, ଧୂଆଁରେ ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହେଇପଡ଼ିଲା।
ନମୋନମୋ ରୂପନିରାଶ୍ରଯାଯ ଜଲସ୍ଵରୂପାଯ ନମୋ ନମସ୍ତେ
ମୁଁ ପୁନିପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ହେ ଆକାରହୀନ, ଜଳର ମୂର୍ତ୍ତି ହେଉଥିବା ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶିରୋନମନ କରୁଛି।
ଇତି ସ୍ତୁତୋ ଯଦା ଦେଵି ଗ୍ରହୈଃ କ୍ରୂରୈସ୍ତଦା ପ୍ରିଯେ
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରାଯିବାବେଳେ, ହେ ପ୍ରିୟା ଦେବୀ, କ୍ରୁର ଗ୍ରହମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜା କଲେ—
ଭସ୍ମଧୂସରସର୍ଵାଂଗୋ ଭୋଗିଭୋଗାଂଗଦୋଜ୍ଜ୍ଵଲଃ ଉଵାଚ ଚୈତାନ୍ପ୍ରଣତାନ୍ଗ୍ରହାନ୍କଂପିତକ ନ୍ଧରାନ
ଅଂଗ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭସ୍ମରେ ଢାକା, ଶୋଭାମାନ ସର୍ପ ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିବା, ସେ ଗ୍ରହମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଭୟରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
କିଂ ଵା କାମଂ ମନୋଽଭୀଷ୍ଟଂ ଭଵଦ୍ଭ୍ଯୋ ଯଦ୍ଦଦାମ୍ଯହମ୍
ତୁମମାନେ ମନରେ କଣ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ? ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ମୁଁ ସେହି ଦେବି।
ଭଵଦ୍ଭ୍ଯୋ ଲୋକତୁଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥଂ ଦର୍ଶନଂ ହି ଦଦାମ୍ଯହମ୍
ତୁମମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ, ମୁଁ ମୋର ଦର୍ଶନ ଦେଉଛି।
ଯଦି ଦେଯୋ ଵରୋ ଦେଵ ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ଶଂକର ତଥା କୁରୁ ମହାଦେଵ ତେନ ତୃପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ।। 5.2.44.
ଯଦି ଆପଣ ଆନନ୍ଦିତ ଅଛନ୍ତି ଓ ଆମକୁ କୌଣସି ବର ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ହେ ମହାଦେବ, ତେବେ ଦିଅନ୍ତୁ; ଏହାରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ସନ୍ତୋଷ ହେବ।
ଏଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମେଘଂ ଚୋତ୍ତରମୁକ୍ତଵାନ୍
ଏଭଳି ହେବ ବୋଲି କହି, ସେ ଉତ୍ତର ନାମକ ମେଘକୁ କହିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତତ୍ର ହ୍ଯୁତ୍ତରଃ ପ୍ରାହ ହର୍ଷିତଃ
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ଉତ୍ତର ମେଘ ଖୁସି ହୋଇ କହିଲା।
ଯଦାସ୍ମାକଂ ମହାବାଧାଂ କଦା କୋପି କରିଷ୍ଯତି
ଯେତେବେଳେ କେହି ଆମକୁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଦେବେ—
ରକ୍ଷା କାର୍ଯା ଚ ମେଘାନାଂ ରକ୍ଷଣୀଯାସ୍ତ୍ଵଯା ଵଯମ୍
ମେଘମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବା ଦରକାର; ଆପଣ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ତେ ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିଂ ଯାସ୍ଯାମି ଭୂତଲେ.
ଆଜିଠାରୁ ଆମେ ତୁମ ନାମରେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲଭିବି।
ଯେ ମାଂ ସଂପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତାଃ
ଯେମାନେ ମୋତେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବେ—
ପଶ୍ଯଂତି ପ୍ରଯତା ଯେ ମାଂ କୃତ୍ଵା ନିଯମପୂର୍ଵକମ୍
ଯେମାନେ ନିୟମ ରଖି, ପ୍ରୟାସ କରି ମୋତେ ଦର୍ଶନ କରିବେ—
ଆରୂଢାଃ ସୂର୍ଯସଂକାଶୈର୍ଵିମାନୈଃ ସାର୍ଵକାମିକୈଃ
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରିବେ।
ନୃତ୍ଯ ଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୁଷ୍ଟୈରୁତ୍କଟଧ୍ଵନିନାଦିତୈଃ
ନୃତ୍ୟ ଓ ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦରେ, ଉତ୍କଟ ଧ୍ୱନିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ—
ପ୍ରସଂଗାଦ୍ଭକ୍ତିହୀନୋଽପି ଯୋ ମାଂ ପଶ୍ଯତ୍ଯଶାଠ୍ଯତଃ 5.2.44.
ଯଦିଓ କେହି ଭକ୍ତିହୀନ, ତଥାପି ଯେ ନିଷ୍କପଟ ଭାବରେ, ସଂଗରେ ମୋତେ ଦେଖେ—