ଏଵଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତେ ଲୋକେ ମର୍ଯାଦାଯାଂ ସ୍ଥିତା ଘନାଃ 5.2.44.
ଏଭଳି ଭାବେ ସଂସାରରେ ନିୟମ ଥିଲାବେଳେ ମେଘମାନେ ନିଜ ସୀମାରେ ରହିଲେ।
କ୍ରୂରଗ୍ରହୈରଥୋ ରୁଦ୍ଧାସ୍ତେ ମେଘା ଵୃଷ୍ଟିକାରକାଃ
ତାପରେ, ସେଇ ବର୍ଷା ଆଣୁଥିବା ମେଘମାନେ କ୍ରୁର ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପାଇଲେ।
ପୀଡିତାଃ ଶରଣଂ ଜଗ୍ମୁର୍ଵାସଵଂ ଭଯଵିହ୍ଵଲାଃ
ଦୁଃଖିତ ଓ ଭୟରେ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ, ସେମାନେ ବାସବଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ମେଘାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଂତ୍ର ସ୍ତୋ ଵାସଵସ୍ତଦା ଗ୍ରହାଣାମସମର୍ଥୋଽହଂ ସର୍ଵଦୈଵ ପଯୋଧରାଃ
ମେଘମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବାସବ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ମୁଁ ସଦା ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ବିପରୀତ କିଛି କରିପାରିବି ନାହିଁ, ହେ ବର୍ଷା ଆଣୁଥିବା ମେଘମାନେ।'
ଅହଂ ରାଜ୍ଯାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟଃ କୃତଃ କ୍ରୂରଗ୍ରହୈଃ ପୁରା
'ମୁଁ ପୂର୍ବେ ସେଇ କ୍ରୁର ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋ ରାଜ୍ୟ ହରାଇଥିଲି।'
ମମ ମାନ୍ଯାଶ୍ଚ ପୂଜ୍ଯାଶ୍ଚ ଗ୍ରହା ଏଵ ଯତୋଧିକାଃ
'ସେଇ ଗ୍ରହମାନେ ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ମାନିତ ଓ ପୂଜ୍ୟ, କାରଣ ସେମାନେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।'
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଭୂମୌ ସଂଜାତା ଶତଵାର୍ଷିକୀ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀରେ ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଆସିଗଲା।
ଅସ୍ଥିକଂକାଲଶକଲା ଶ୍ଵେତପର୍ଵତସନ୍ନିଭା
ହାଡ଼, ଖୋପଡ଼ି ଓ ହାଡ଼ର ଟୁକୁଡ଼ା, ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଥିବା ଧଳା ପର୍ବତ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଦେଵାଃ ସର୍ଵେ ପୁନର୍ଭୀତା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପୁଣିଥରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଅନାଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ପୀଡିତଂ ଚ ପିତାମହ
ହେ ପିତାମହ, ସମଗ୍ର ସଂସାର ଅନାବୃଷ୍ଟିରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଛି।
ତ୍ଵଯା ଚ ଵାସଵେନୈଵ ନିଯୁକ୍ତା ଯେ ପଯୋଧରାଃ 5.2.44.
'ହେ ବାସବ, ତୁମେ ଯେଉଁ ମେଘମାନଙ୍କୁ ବର୍ଷା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲ, ସେମାନେ ଏହିପରି ହେଲେ।'
ଦେଵାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା, ସଂସାରର ପିତାମହ,
ସର୍ଵଂ ଜାନାମି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଗ୍ରହାଣାଂ କ୍ରୂରଚେତସାମ୍
'ମୁଁ ସେଇ କ୍ରୁର ମନବଳିଆ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣେ।'
ଵରୁଣୋ ଯାଦସାଂ ନାଥୋ ମଂଗଲେନ ପ୍ରପୀଡିତଃ
'ଯାଦବମାନଙ୍କର ନାଥ ବରୁଣ, ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥିଲେ।'
ଶିରଶ୍ଛେଦୋ ମଯା ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵକ୍ରେଣ ରଵିଣା ପୁରା ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵେ ମହାଦେଵଂ ଗଚ୍ଛାମଃ ଶରଣଂ ଵଯମ୍
'ପୂର୍ବେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବକ୍ର ଓ ରବିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ କାଟାଯାଇଥିଲି; ତେଣୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ମହାଦେବଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଉ।'
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଵାସଵାଃ।. ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମାମଵ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ବାସବ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ମୋ ଶରଣକୁ ଆସିଲେ।
ଉକ୍ତୋଽହଂ ତ୍ରିଦଶୈଃ ସର୍ଵୈଃ ପାହି ନଃ ଶରଣାଗତାନ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ଏହିପରି ଶୁଣିଲି: 'ଆମେ ତୁମ ଶରଣକୁ ଆସିଛୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।'
କ୍ରୂରଗ୍ରହୈର୍ମହାଦେଵ ରୁଦ୍ଧା ମେଘାଃ ସମଂତତଃ ସର୍ଵପ୍ରାଣିଵିନାଶାଯ ସଂଜାତା ଶତଵାର୍ଷିକୀ କ୍ରୂରଗ୍ରହାଣାଂ ସାମର୍ଥ୍ଯଂ ଯଥା ଚ ଵିଦିତଂ ମମ
ହେ ମହାଦେବ, କ୍ରୂର ଗ୍ରହମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମେଘକୁ ଅଟକାଇଦେଇଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଶତବର୍ଷୀୟ ଅନାବୃଷ୍ଟି ଆସିଛି। ଏହି କ୍ରୂର ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୋତେ ଜଣାଶୁଣା।
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାଦେଵି ଉପାଯଶ୍ଚିଂତିତୋ ମଯା ଆହୂତସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ପ୍ରାପ୍ତଃ କିଂ କରୋମୀତ୍ଯୁଵାଚ ହ
ଏହା ଜାଣି, ହେ ମହାଦେବୀ, ମୁଁ ଉପାୟ ଭାବିଲି; ଡାକିବା ସହିତ ସେ ତୁରନ୍ତ ଆସିଗଲେ ଏବଂ ପଚାରିଲେ, 'ମୁଁ କଣ କରିବି?'
ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମମାଦେଶାଦ୍ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ଘନସଂଯୁତଃ 5.2.44.
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କହିଲି: 'ମୋ ଆଦେଶରେ, ତୁମେ ମେଘମାନେ ସହିତ ଯାଅ।'
ଗଂଗେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ଗଙ୍ଗେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିବା ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗକୁ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ମଯା ମେଘ ଉତ୍ତରୋ ମେଘସଂଯୁତଃ
ମୋ ଏହିପରି କଥା କହିବା ପରେ, ଉତ୍ତର ମେଘ ଅନ୍ୟ ମେଘମାନେ ସହିତ ଯାଇଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵୃଷ୍ଟିକରଂ ଲିଂଗଂ ପୂଜଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ ତାଵଦ୍ଯାଵଜ୍ଜଲଂ ଶିପ୍ରାଂ ପୁନରେଵାଗତଂ ପ୍ରିଯେ
ବର୍ଷା ଆଣିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ; ଏବଂ ଜଳ ଶିପ୍ରାକୁ ଫେରିଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହେ ପ୍ରିୟେ,
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତସ୍ମାଦୁଦ୍ଭୂତଂ ଧୂମମଂଡଲମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସେଠାରୁ ଧୂଆଁର ଏକ ମଣ୍ଡଳ ଉଠିଲା।
ତତୋ ଜ୍ଵାଲାମଯଂ ସର୍ଵ ମଭୂଦମ୍ବରଗୋଚରମ୍
ତାପରେ, ଆକାଶକୁ ଭରିଦେଇଥିବା ଜ୍ୱାଳାର ଏକ ବଡ଼ ଦଳ ଦେଖାଦେଲା।
ସନକ୍ଷତ୍ରପଥଂ ଯାଵତ୍ତତୋ ଭୀତା ଗ୍ରହାଃ ପ୍ରିଯେ
ନକ୍ଷତ୍ରମାଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଗ୍ରହମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଇଗଲେ, ହେ ପ୍ରିୟେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହଦଦ୍ଭୁତମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ, ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି,
ତଲ୍ଲିଂଗଂ ସୁମହାଜ୍ଵାଲଂ ଜ୍ଵାଲାଭିଃ ପୂରିତାଂବରମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗଟି ବଡ଼ ଜ୍ୱାଳାରେ ଜଳିଉଠିଥିଲା, ତାହାର ଜ୍ୱାଳା ଆକାଶକୁ ପୂରିଥିଲା।
ଅକ୍ଷ୍ଣୋର୍ନିମେଷମାତ୍ରେଣ ଵଵୃଧେ ଯୋଜନାଯୁତମ୍ ସୁରେଶୋ ମୋହମାପନ୍ନୋ ଵିସଂଜ୍ଞାଶ୍ଚ ଗ୍ରହାସ୍ତଦା
ଆଖି ଝପକିବା ସମୟରେ, ଏହା ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼ ହେଲା; ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡିଆ ଘୁରିଗଲା, ଗ୍ରହମାନେ ସ୍ତବ୍ଧ ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ତତସ୍ତୁ ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ଵାରିଧାରା ଵିନିଃସୃତାଃ 5.2.44.
ତାପରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗରୁ ଜଳଧାରା ବହିଆସିଲା।