ଇତି ସଂଚିଂତ୍ଯ ହୃଦଯେ ସସ୍ମାର ବଲସୂଦନମ୍ 5.2.44.
ଏପରି ଭାବି ହୃଦୟରେ, ସେ ବଳସୂଦନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନମ ସ୍କୃତ୍ଯ ପିତାମହମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ପିତାମହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କଥା କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋକ୍ତସ୍ତଦା ଶକ୍ରଃ କିମର୍ଥଂ ପ୍ଲାଵିତା ମହୀ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପଚାରିଲେ, 'କିଏ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ବନ୍ୟାରେ ଡୁବିଗଲା?'
ତତଃ ସର୍ଵେ ସମାହୂତା ମେଘାଃ ଶକ୍ରେଣ ପାର୍ଵତି
ତାପରେ ସମସ୍ତ ମେଘମାନେକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଡାକିଲେ, ହେ ପାର୍ବତୀ।
ପିତାମହେନ ଶକ୍ରେଣ ମର୍ଯାଦା ଚ କୃତା ତଦା
ସେଇ ସମୟରେ ପିତାମହ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ।
ଗଜାକାରୈସ୍ତତୋ ମେଘୈଃ ସହସ୍ରୈର୍ଦଶଭିର୍ଵୃତଃ
ତାପରେ ହାତୀ ଆକୃତିର ଦଶ ହଜାର ମେଘ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହିଲେ।
ଶରଭଃ ପଶ୍ଚିମାମାଶାଂ ସହସ୍ରାଧିପତିଃ କୃତଃ
ଶରଭଙ୍କୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ହଜାର ମେଘର ଅଧିପତି ବନାଯାଇଥିଲା।
ଉତ୍ତରସ୍ଯାଂ ଦିଶି ତଦା ପ୍ରଭୁତ୍ଵେ ସଂପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ସେ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଶାସନରେ ବସିଥିଲେ।
ପ୍ରାଵୃଟ୍କାଲେ ଚ ଵର୍ଷଧ୍ଵଂ ନକ୍ଷତ୍ରୈର୍ଜଲଜୈଦ୍ରୁତମ୍
ବର୍ଷା ଋତୁରେ ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଜଳବହା କଳାମେଘର ଚଳାଚଳରେ ଭାରି ବର୍ଷା ପଡ଼ିଥାଏ।
ବ୍ରହ୍ମଶକ୍ରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଥେତି କୃତନିଶ୍ଚଯାଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ— 'ଏହିପରି ହେଉ।'
ଏଵଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତେ ଲୋକେ ମର୍ଯାଦାଯାଂ ସ୍ଥିତା ଘନାଃ 5.2.44.
ଏଭଳି ଭାବେ ସଂସାରରେ ନିୟମ ଥିଲାବେଳେ ମେଘମାନେ ନିଜ ସୀମାରେ ରହିଲେ।
କ୍ରୂରଗ୍ରହୈରଥୋ ରୁଦ୍ଧାସ୍ତେ ମେଘା ଵୃଷ୍ଟିକାରକାଃ
ତାପରେ, ସେଇ ବର୍ଷା ଆଣୁଥିବା ମେଘମାନେ କ୍ରୁର ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପାଇଲେ।
ପୀଡିତାଃ ଶରଣଂ ଜଗ୍ମୁର୍ଵାସଵଂ ଭଯଵିହ୍ଵଲାଃ
ଦୁଃଖିତ ଓ ଭୟରେ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ, ସେମାନେ ବାସବଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ମେଘାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଂତ୍ର ସ୍ତୋ ଵାସଵସ୍ତଦା ଗ୍ରହାଣାମସମର୍ଥୋଽହଂ ସର୍ଵଦୈଵ ପଯୋଧରାଃ
ମେଘମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବାସବ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ମୁଁ ସଦା ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ବିପରୀତ କିଛି କରିପାରିବି ନାହିଁ, ହେ ବର୍ଷା ଆଣୁଥିବା ମେଘମାନେ।'
ଅହଂ ରାଜ୍ଯାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟଃ କୃତଃ କ୍ରୂରଗ୍ରହୈଃ ପୁରା
'ମୁଁ ପୂର୍ବେ ସେଇ କ୍ରୁର ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋ ରାଜ୍ୟ ହରାଇଥିଲି।'
ମମ ମାନ୍ଯାଶ୍ଚ ପୂଜ୍ଯାଶ୍ଚ ଗ୍ରହା ଏଵ ଯତୋଧିକାଃ
'ସେଇ ଗ୍ରହମାନେ ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ମାନିତ ଓ ପୂଜ୍ୟ, କାରଣ ସେମାନେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।'
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଭୂମୌ ସଂଜାତା ଶତଵାର୍ଷିକୀ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀରେ ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଆସିଗଲା।
ଅସ୍ଥିକଂକାଲଶକଲା ଶ୍ଵେତପର୍ଵତସନ୍ନିଭା
ହାଡ଼, ଖୋପଡ଼ି ଓ ହାଡ଼ର ଟୁକୁଡ଼ା, ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଥିବା ଧଳା ପର୍ବତ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଦେଵାଃ ସର୍ଵେ ପୁନର୍ଭୀତା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପୁଣିଥରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଅନାଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ପୀଡିତଂ ଚ ପିତାମହ
ହେ ପିତାମହ, ସମଗ୍ର ସଂସାର ଅନାବୃଷ୍ଟିରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଛି।
ତ୍ଵଯା ଚ ଵାସଵେନୈଵ ନିଯୁକ୍ତା ଯେ ପଯୋଧରାଃ 5.2.44.
'ହେ ବାସବ, ତୁମେ ଯେଉଁ ମେଘମାନଙ୍କୁ ବର୍ଷା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲ, ସେମାନେ ଏହିପରି ହେଲେ।'
ଦେଵାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା, ସଂସାରର ପିତାମହ,
ସର୍ଵଂ ଜାନାମି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଗ୍ରହାଣାଂ କ୍ରୂରଚେତସାମ୍
'ମୁଁ ସେଇ କ୍ରୁର ମନବଳିଆ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣେ।'
ଵରୁଣୋ ଯାଦସାଂ ନାଥୋ ମଂଗଲେନ ପ୍ରପୀଡିତଃ
'ଯାଦବମାନଙ୍କର ନାଥ ବରୁଣ, ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥିଲେ।'
ଶିରଶ୍ଛେଦୋ ମଯା ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵକ୍ରେଣ ରଵିଣା ପୁରା ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵେ ମହାଦେଵଂ ଗଚ୍ଛାମଃ ଶରଣଂ ଵଯମ୍
'ପୂର୍ବେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବକ୍ର ଓ ରବିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ କାଟାଯାଇଥିଲି; ତେଣୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ମହାଦେବଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଉ।'
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଵାସଵାଃ।. ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମାମଵ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ବାସବ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ମୋ ଶରଣକୁ ଆସିଲେ।
ଉକ୍ତୋଽହଂ ତ୍ରିଦଶୈଃ ସର୍ଵୈଃ ପାହି ନଃ ଶରଣାଗତାନ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ଏହିପରି ଶୁଣିଲି: 'ଆମେ ତୁମ ଶରଣକୁ ଆସିଛୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।'
କ୍ରୂରଗ୍ରହୈର୍ମହାଦେଵ ରୁଦ୍ଧା ମେଘାଃ ସମଂତତଃ ସର୍ଵପ୍ରାଣିଵିନାଶାଯ ସଂଜାତା ଶତଵାର୍ଷିକୀ କ୍ରୂରଗ୍ରହାଣାଂ ସାମର୍ଥ୍ଯଂ ଯଥା ଚ ଵିଦିତଂ ମମ
ହେ ମହାଦେବ, କ୍ରୂର ଗ୍ରହମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମେଘକୁ ଅଟକାଇଦେଇଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଶତବର୍ଷୀୟ ଅନାବୃଷ୍ଟି ଆସିଛି। ଏହି କ୍ରୂର ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୋତେ ଜଣାଶୁଣା।
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାଦେଵି ଉପାଯଶ୍ଚିଂତିତୋ ମଯା ଆହୂତସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ପ୍ରାପ୍ତଃ କିଂ କରୋମୀତ୍ଯୁଵାଚ ହ
ଏହା ଜାଣି, ହେ ମହାଦେବୀ, ମୁଁ ଉପାୟ ଭାବିଲି; ଡାକିବା ସହିତ ସେ ତୁରନ୍ତ ଆସିଗଲେ ଏବଂ ପଚାରିଲେ, 'ମୁଁ କଣ କରିବି?'
ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମମାଦେଶାଦ୍ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ଘନସଂଯୁତଃ 5.2.44.
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କହିଲି: 'ମୋ ଆଦେଶରେ, ତୁମେ ମେଘମାନେ ସହିତ ଯାଅ।'