ମଯା ଚାଲିଂଗିତଃ ପ୍ରେମ୍ଣା ଚୁମ୍ବିତଃ ଶିରସି ପ୍ରିଯେ
ମୁଁ ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡରେ ଚୁମ୍ବନ କଲି, ହେ ପ୍ରିୟ।
ଦୃଷ୍ଟୋଽହଂ ଚ ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ର ଭକ୍ତ୍ଯା ଚାରାଧିତସ୍ତ୍ଵଯା
ମୁଁ ତୁମରେ ଦେଖା ଦେଇଛି, ମୋ ପୁଅ, ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ମୋତେ ପୂଜିଛ।
ଅଂଗାରେଶ୍ଵରନାମାହମଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ପୁତ୍ରକ
ଆଜିଠାରୁ, ମୋ ପୁଅ, ମୁଁ ଅଙ୍ଗାରେଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଯେ ମାଂ ପଶ୍ଯଂତି ସତତଂ ସଂଗମେଽତ୍ର ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଯେମାନେ ଏଠାରେ ସଙ୍ଗମରେ ସଦା ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—
ଯେ ମାଂ ସଂପୂଜ ଯିଷ୍ଯଂତି ହ୍ଯଂଗାରକଦିନେ ନରାଃ
ଯେମାନେ ଅଙ୍ଗାରକ ଦିନରେ ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି—
ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ମଂଗଲଦିନେ ଯେ ମାଂ ପଶ୍ଯଂତି ସୁଵ୍ରତାଃ
ଯେ ସତ୍ବ୍ରତୀମାନେ ଚତୁର୍ଥୀ ଓ ମଙ୍ଗଳବାରରେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—
ଅମାଵାସ୍ଯା ଚ ଭୌମଶ୍ଚ ସଂଯୋଗୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ଯଦା
ଯେତେବେଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ମଙ୍ଗଳବାର ଏକାତ୍ରିତ ହୁଏ—
ସ୍ନାତ୍ଵା ତଦା ପ୍ରପଶ୍ଯଂତି ମାମତ୍ରୈଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ସେବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଏଠି ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ପ୍ରଯାଗେ ଚ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍
ବାରାଣସୀ, ପ୍ରୟାଗ ଓ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ 5.2.43.
ଏହା ହେଉଛି ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଥିବା ଶକ୍ତି, ଯାହା ପାପକୁ ନାଶ କରେ, ହେ ଦେବୀ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଂଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଙ୍ଗମାହାତ୍ମ୍ଯେଂଽଗାରକେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରିଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ସଂହିତାର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡରେ ଚଉରାଶିଟି ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଂଶରେ ଅଙ୍ଗାରକେଶ୍ୱର ମହିମା ବିଷୟରେ ତିରାଳିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସମୀହିତଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ କେବଳ ଦର୍ଶନ କଲେ ମନଚାହିଁ ଫଳ ମିଳିଯାଏ।
ପୁରା ନିଯୁକ୍ତାଃ ଶକ୍ରେଣ ଯେ ମେଘା ଵୃଷ୍ଟିକାରକାଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁ ମେଘମାନେକୁ ବର୍ଷା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଏକାର୍ଣଵେ ତତୋ ଜାତେ ଦେଵା ଭୀତା ଵରାନନେ
ତାପରେ ଏକ ମହାସାଗର ହେବା ପରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ନୈଵାପ୍ଯାଯନମସ୍ମାକଂ ଵିନା ହୋମେନ ଜାଯତେ
ଆମ ପାଇଁ ହୋମ କରିବା ଛାଡ଼ି ଆଉ କୌଣସି ଉପାୟରେ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ ନାହିଁ।
ତେଷାଂ ଵଯଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମଃ କାମାନ୍ଯଜ୍ଞାଦିପୂଜିତାଃ
ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୂଜାଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୃଷ୍ଵୀଂ ଜଲେ ମଗ୍ନାଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ପୃଥିବୀକୁ ପାଣିରେ ଡୁବିଯାଇଥିବା ଦେଖି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଏକାର୍ଣଵା ମହୀ ଜାତା ଵିନଷ୍ଟାଃ କ୍ରତଵଃ ପ୍ରଭୋ
ପୃଥିବୀ ଏକ ମହାସାଗରରେ ପରିଣତ ହେଲା, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଜ୍ଞ ଓ କ୍ରତୁମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲେ।
ଦେଵାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ।
ଅକାଲେ ପ୍ରଲଯଃ କସ୍ମାନ୍ନିମଗ୍ନା ପୃଥିଵୀ ଜଲେ
ଏହି ଅସମୟରେ କାହିଁକି ପ୍ରଳୟ ହେଲା, କାହିଁକି ପୃଥିବୀ ପାଣିରେ ଡୁବିଗଲା?
ଇତି ସଂଚିଂତ୍ଯ ହୃଦଯେ ସସ୍ମାର ବଲସୂଦନମ୍ 5.2.44.
ଏପରି ଭାବି ହୃଦୟରେ, ସେ ବଳସୂଦନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନମ ସ୍କୃତ୍ଯ ପିତାମହମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ପିତାମହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କଥା କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋକ୍ତସ୍ତଦା ଶକ୍ରଃ କିମର୍ଥଂ ପ୍ଲାଵିତା ମହୀ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପଚାରିଲେ, 'କିଏ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ବନ୍ୟାରେ ଡୁବିଗଲା?'
ତତଃ ସର୍ଵେ ସମାହୂତା ମେଘାଃ ଶକ୍ରେଣ ପାର୍ଵତି
ତାପରେ ସମସ୍ତ ମେଘମାନେକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଡାକିଲେ, ହେ ପାର୍ବତୀ।
ପିତାମହେନ ଶକ୍ରେଣ ମର୍ଯାଦା ଚ କୃତା ତଦା
ସେଇ ସମୟରେ ପିତାମହ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ।
ଗଜାକାରୈସ୍ତତୋ ମେଘୈଃ ସହସ୍ରୈର୍ଦଶଭିର୍ଵୃତଃ
ତାପରେ ହାତୀ ଆକୃତିର ଦଶ ହଜାର ମେଘ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହିଲେ।
ଶରଭଃ ପଶ୍ଚିମାମାଶାଂ ସହସ୍ରାଧିପତିଃ କୃତଃ
ଶରଭଙ୍କୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ହଜାର ମେଘର ଅଧିପତି ବନାଯାଇଥିଲା।
ଉତ୍ତରସ୍ଯାଂ ଦିଶି ତଦା ପ୍ରଭୁତ୍ଵେ ସଂପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ସେ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଶାସନରେ ବସିଥିଲେ।
ପ୍ରାଵୃଟ୍କାଲେ ଚ ଵର୍ଷଧ୍ଵଂ ନକ୍ଷତ୍ରୈର୍ଜଲଜୈଦ୍ରୁତମ୍
ବର୍ଷା ଋତୁରେ ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଜଳବହା କଳାମେଘର ଚଳାଚଳରେ ଭାରି ବର୍ଷା ପଡ଼ିଥାଏ।
ବ୍ରହ୍ମଶକ୍ରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଥେତି କୃତନିଶ୍ଚଯାଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ— 'ଏହିପରି ହେଉ।'