ଖଗର୍ତେତି ଚ ଵିଖ୍ଯାତା ଖାଦ୍ଭ୍ରଷ୍ଟା ପ୍ରାପତତ୍କ୍ଷିତୌ
ସେ ଖଗର୍ତା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କାରଣ ସେ ଆକାଶରୁ ପଡ଼ି ଭୂମିକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ଲିଂଗମୂର୍ତିରହଂ ପୁତ୍ର ତିଷ୍ଠାମି ସୁରପୂଜିତଃ
ମୁଁ, ପୁଅ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ସେଠାରେ ରହୁଛି, ଦେବତାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ପୂଜିତୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ତତ୍ର ସଂଗମେ ଲୋକପୂଜିତେ
ସେଠାରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏହି ପବିତ୍ର ସଙ୍ଗମରେ, ତୁମେ ମୋତେ ପୂଜା କରିଛ।
ମଧ୍ଯେ ଗ୍ରହାଣାଂ ସର୍ଵେଷାମାଧିପତ୍ଯଂ ମଯା ତଵ
ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଧିପତିତ୍ୱ ଦେଇଛି।
ପୂଜାଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ତତ୍ରୈଵ ଗ୍ରହମଧ୍ଯେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ସେଠି, ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ, ତୁମେ ପୂଜା ପାଇବ।
ତ୍ଵାମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ କରିଷ୍ଯଂତି ପୂଜାଂ ଶାଂତିଂ ସଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଲୋକମାନେ ସଦା ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଶାନ୍ତି ଓ ପୂଜା କରିବେ, ସେଠି ତୁମ ପାଇଁ।
ଵାରଶ୍ଚୈକଶ୍ଚ ତେ ଦତ୍ତୋ ମଂଗଲାର୍ଥଂ ମଯା ତଵ ତୈଲାଭ୍ଯଂଗଂ କରିଷ୍ଯଂତି ନ ଚ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଂତି ତେ ବଲମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଦିନ ସପ୍ତାହରେ ଶୁଭତା ପାଇଁ ଦେଇଛି; ଲୋକମାନେ ତୁମେଠାରେ ତେଲ ଲଗାଇବେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତୁମ ଶକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତୁ ମଯା ଦେଵି ଵକ୍ରାଂଗୋ ମଂଗଲଃ ସୁତଃ
ଏଭଳି କହିଥିଲି ମୁଁ, ହେ ଦେବୀ, ଭଙ୍ଗା ଅଙ୍ଗ ଥିବା ମଙ୍ଗଳଙ୍କୁ।
ସନ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତେନ ଵାକ୍ଯେନ ମଦୀଯେନ ଵରାନନେ
ମୋ ଏହି କଥାରେ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ଶିପ୍ରାଯାଶ୍ଚ ତଟେ ରମ୍ଯେ ଖଗର୍ତ୍ତାସଂଗମାଂତିକମ୍ ।। 5.2.43.
ଶିପ୍ରା ନଦୀର ଶୋଭାମୟ ତଟରେ, ଖଗର୍ତ୍ତା ସଙ୍ଗମ ନିକଟରେ।
ମଯା ଚାଲିଂଗିତଃ ପ୍ରେମ୍ଣା ଚୁମ୍ବିତଃ ଶିରସି ପ୍ରିଯେ
ମୁଁ ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡରେ ଚୁମ୍ବନ କଲି, ହେ ପ୍ରିୟ।
ଦୃଷ୍ଟୋଽହଂ ଚ ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ର ଭକ୍ତ୍ଯା ଚାରାଧିତସ୍ତ୍ଵଯା
ମୁଁ ତୁମରେ ଦେଖା ଦେଇଛି, ମୋ ପୁଅ, ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ମୋତେ ପୂଜିଛ।
ଅଂଗାରେଶ୍ଵରନାମାହମଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ପୁତ୍ରକ
ଆଜିଠାରୁ, ମୋ ପୁଅ, ମୁଁ ଅଙ୍ଗାରେଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଯେ ମାଂ ପଶ୍ଯଂତି ସତତଂ ସଂଗମେଽତ୍ର ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଯେମାନେ ଏଠାରେ ସଙ୍ଗମରେ ସଦା ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—
ଯେ ମାଂ ସଂପୂଜ ଯିଷ୍ଯଂତି ହ୍ଯଂଗାରକଦିନେ ନରାଃ
ଯେମାନେ ଅଙ୍ଗାରକ ଦିନରେ ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି—
ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ମଂଗଲଦିନେ ଯେ ମାଂ ପଶ୍ଯଂତି ସୁଵ୍ରତାଃ
ଯେ ସତ୍ବ୍ରତୀମାନେ ଚତୁର୍ଥୀ ଓ ମଙ୍ଗଳବାରରେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—
ଅମାଵାସ୍ଯା ଚ ଭୌମଶ୍ଚ ସଂଯୋଗୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ଯଦା
ଯେତେବେଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ମଙ୍ଗଳବାର ଏକାତ୍ରିତ ହୁଏ—
ସ୍ନାତ୍ଵା ତଦା ପ୍ରପଶ୍ଯଂତି ମାମତ୍ରୈଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ସେବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଏଠି ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ପ୍ରଯାଗେ ଚ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍
ବାରାଣସୀ, ପ୍ରୟାଗ ଓ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ 5.2.43.
ଏହା ହେଉଛି ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଥିବା ଶକ୍ତି, ଯାହା ପାପକୁ ନାଶ କରେ, ହେ ଦେବୀ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଂଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଙ୍ଗମାହାତ୍ମ୍ଯେଂଽଗାରକେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରିଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ସଂହିତାର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡରେ ଚଉରାଶିଟି ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଂଶରେ ଅଙ୍ଗାରକେଶ୍ୱର ମହିମା ବିଷୟରେ ତିରାଳିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସମୀହିତଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ କେବଳ ଦର୍ଶନ କଲେ ମନଚାହିଁ ଫଳ ମିଳିଯାଏ।
ପୁରା ନିଯୁକ୍ତାଃ ଶକ୍ରେଣ ଯେ ମେଘା ଵୃଷ୍ଟିକାରକାଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁ ମେଘମାନେକୁ ବର୍ଷା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଏକାର୍ଣଵେ ତତୋ ଜାତେ ଦେଵା ଭୀତା ଵରାନନେ
ତାପରେ ଏକ ମହାସାଗର ହେବା ପରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ନୈଵାପ୍ଯାଯନମସ୍ମାକଂ ଵିନା ହୋମେନ ଜାଯତେ
ଆମ ପାଇଁ ହୋମ କରିବା ଛାଡ଼ି ଆଉ କୌଣସି ଉପାୟରେ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ ନାହିଁ।
ତେଷାଂ ଵଯଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମଃ କାମାନ୍ଯଜ୍ଞାଦିପୂଜିତାଃ
ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୂଜାଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୃଷ୍ଵୀଂ ଜଲେ ମଗ୍ନାଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ପୃଥିବୀକୁ ପାଣିରେ ଡୁବିଯାଇଥିବା ଦେଖି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଏକାର୍ଣଵା ମହୀ ଜାତା ଵିନଷ୍ଟାଃ କ୍ରତଵଃ ପ୍ରଭୋ
ପୃଥିବୀ ଏକ ମହାସାଗରରେ ପରିଣତ ହେଲା, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଜ୍ଞ ଓ କ୍ରତୁମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲେ।
ଦେଵାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ।
ଅକାଲେ ପ୍ରଲଯଃ କସ୍ମାନ୍ନିମଗ୍ନା ପୃଥିଵୀ ଜଲେ
ଏହି ଅସମୟରେ କାହିଁକି ପ୍ରଳୟ ହେଲା, କାହିଁକି ପୃଥିବୀ ପାଣିରେ ଡୁବିଗଲା?