ଇତି ତେଷାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କ୍ଷେମାର୍ଥଂ କୃପଯା ମଯା
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ କୃପାବଶତଃ ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲି।
ଆଦେଶୋ ଦୀଯତାଂ ଦେଵ କିଂ କରୋମୀତ୍ଯୁଵାଚ ସଃ
ସେ କହିଲେ, 'ହେ ଦେବତା, ଆପଣ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ—ମୁଁ କଣ କରିବି?'
ମମାଂଗାଦ୍ରଜସା ଜାତସ୍ତେନାଂଗାରକ ଉଚ୍ଯସେ
ମୋ ଦେହର ଧୂଳିରୁ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ଏହିକାରଣରୁ ତୁମକୁ ଅଙ୍ଗାରକ ବୋଲାଯାଏ।
ଇଦାନୀଂ ଵକ୍ରତାଂ ଯାତୋ ଵକ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଗୀଯସେ ବୁଧୈଃ ଆହାରେଣ ଵିନା ଦେଵ କଥଂ ତୃପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏବେ ତୁମର ଗତି ବାଙ୍କା ହୋଇଯାଇଛି, ଏହିକାରଣରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତୁମକୁ ବକ୍ର ବୋଲନ୍ତି; ହେ ଦେବତା, ଖାଦ୍ୟ ଛାଡ଼ି କିପରି ତୁମର ତୃପ୍ତି ହେବ?
ତସ୍ମାନ୍ମେ ଦେହି ସୁସ୍ଥାନମାଧିପତ୍ଯଂ ଚ ଦେହି ମେ
ତେଣୁ, ମୋତେ ଭଲ ଥାଏବା ଏକ ସ୍ଥାନ ଦିଅ, ଏବଂ ଆଧିପତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁତ୍ରୋଽଯଂ ମମ ଵଲ୍ଲଭଃ
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ଭାବିଲି, 'ଏହା ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁଅ।'
ଇତି ସଂଚିନ୍ତ୍ଯ ମନସା ସ୍ମୃତଂ ସ୍ଥାନଂ ମଯୋତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ମନେ ଚିନ୍ତା କରି, ମୁଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନକୁ ସ୍ମରଣ କଲି।
ଦତ୍ତଂ ପୁତ୍ର ମଯା ସ୍ଥାନଂ ମହାକାଲଵନୋତ୍ତମେ
ମୁଁ ତୁମକୁ, ପୁଅ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମହାକାଳବନରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଦେଇଛି।
ଖଗର୍ତା ଚୈଵ ଶିପ୍ରା ଚ ସଂଗମସ୍ତତ୍ର ଵିଦ୍ଯତେ
ସେଠାରେ, ଖଗର୍ତା ଓ ଶିପ୍ରା ନଦୀ ଏକଠି ମିଶିଯାନ୍ତି।
ଯଦା ମଯା ଧୃତା ଗଂଗା ତଦା ସା ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଲାତ୍ 5.2.43.
ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଗଙ୍ଗାକୁ ଧରିଥିଲି, ସେତେବେଳେ ସେ ଚନ୍ଦ୍ରମାଣ୍ଡଳରୁ ଆସିଥିଲେ।
ଖଗର୍ତେତି ଚ ଵିଖ୍ଯାତା ଖାଦ୍ଭ୍ରଷ୍ଟା ପ୍ରାପତତ୍କ୍ଷିତୌ
ସେ ଖଗର୍ତା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କାରଣ ସେ ଆକାଶରୁ ପଡ଼ି ଭୂମିକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ଲିଂଗମୂର୍ତିରହଂ ପୁତ୍ର ତିଷ୍ଠାମି ସୁରପୂଜିତଃ
ମୁଁ, ପୁଅ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ସେଠାରେ ରହୁଛି, ଦେବତାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ପୂଜିତୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ତତ୍ର ସଂଗମେ ଲୋକପୂଜିତେ
ସେଠାରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏହି ପବିତ୍ର ସଙ୍ଗମରେ, ତୁମେ ମୋତେ ପୂଜା କରିଛ।
ମଧ୍ଯେ ଗ୍ରହାଣାଂ ସର୍ଵେଷାମାଧିପତ୍ଯଂ ମଯା ତଵ
ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଧିପତିତ୍ୱ ଦେଇଛି।
ପୂଜାଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ତତ୍ରୈଵ ଗ୍ରହମଧ୍ଯେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ସେଠି, ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ, ତୁମେ ପୂଜା ପାଇବ।
ତ୍ଵାମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ କରିଷ୍ଯଂତି ପୂଜାଂ ଶାଂତିଂ ସଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଲୋକମାନେ ସଦା ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଶାନ୍ତି ଓ ପୂଜା କରିବେ, ସେଠି ତୁମ ପାଇଁ।
ଵାରଶ୍ଚୈକଶ୍ଚ ତେ ଦତ୍ତୋ ମଂଗଲାର୍ଥଂ ମଯା ତଵ ତୈଲାଭ୍ଯଂଗଂ କରିଷ୍ଯଂତି ନ ଚ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଂତି ତେ ବଲମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଦିନ ସପ୍ତାହରେ ଶୁଭତା ପାଇଁ ଦେଇଛି; ଲୋକମାନେ ତୁମେଠାରେ ତେଲ ଲଗାଇବେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତୁମ ଶକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତୁ ମଯା ଦେଵି ଵକ୍ରାଂଗୋ ମଂଗଲଃ ସୁତଃ
ଏଭଳି କହିଥିଲି ମୁଁ, ହେ ଦେବୀ, ଭଙ୍ଗା ଅଙ୍ଗ ଥିବା ମଙ୍ଗଳଙ୍କୁ।
ସନ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତେନ ଵାକ୍ଯେନ ମଦୀଯେନ ଵରାନନେ
ମୋ ଏହି କଥାରେ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ଶିପ୍ରାଯାଶ୍ଚ ତଟେ ରମ୍ଯେ ଖଗର୍ତ୍ତାସଂଗମାଂତିକମ୍ ।। 5.2.43.
ଶିପ୍ରା ନଦୀର ଶୋଭାମୟ ତଟରେ, ଖଗର୍ତ୍ତା ସଙ୍ଗମ ନିକଟରେ।
ମଯା ଚାଲିଂଗିତଃ ପ୍ରେମ୍ଣା ଚୁମ୍ବିତଃ ଶିରସି ପ୍ରିଯେ
ମୁଁ ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡରେ ଚୁମ୍ବନ କଲି, ହେ ପ୍ରିୟ।
ଦୃଷ୍ଟୋଽହଂ ଚ ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ର ଭକ୍ତ୍ଯା ଚାରାଧିତସ୍ତ୍ଵଯା
ମୁଁ ତୁମରେ ଦେଖା ଦେଇଛି, ମୋ ପୁଅ, ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ମୋତେ ପୂଜିଛ।
ଅଂଗାରେଶ୍ଵରନାମାହମଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ପୁତ୍ରକ
ଆଜିଠାରୁ, ମୋ ପୁଅ, ମୁଁ ଅଙ୍ଗାରେଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଯେ ମାଂ ପଶ୍ଯଂତି ସତତଂ ସଂଗମେଽତ୍ର ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଯେମାନେ ଏଠାରେ ସଙ୍ଗମରେ ସଦା ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—
ଯେ ମାଂ ସଂପୂଜ ଯିଷ୍ଯଂତି ହ୍ଯଂଗାରକଦିନେ ନରାଃ
ଯେମାନେ ଅଙ୍ଗାରକ ଦିନରେ ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି—
ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ମଂଗଲଦିନେ ଯେ ମାଂ ପଶ୍ଯଂତି ସୁଵ୍ରତାଃ
ଯେ ସତ୍ବ୍ରତୀମାନେ ଚତୁର୍ଥୀ ଓ ମଙ୍ଗଳବାରରେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—
ଅମାଵାସ୍ଯା ଚ ଭୌମଶ୍ଚ ସଂଯୋଗୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ଯଦା
ଯେତେବେଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ମଙ୍ଗଳବାର ଏକାତ୍ରିତ ହୁଏ—
ସ୍ନାତ୍ଵା ତଦା ପ୍ରପଶ୍ଯଂତି ମାମତ୍ରୈଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ସେବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଏଠି ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ପ୍ରଯାଗେ ଚ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍
ବାରାଣସୀ, ପ୍ରୟାଗ ଓ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ 5.2.43.
ଏହା ହେଉଛି ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଥିବା ଶକ୍ତି, ଯାହା ପାପକୁ ନାଶ କରେ, ହେ ଦେବୀ।