ସ ଯୁଦ୍ଧକାମୋ ନୃପତିଃ ପର୍ଯପୃଚ୍ଛଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍
ଯୁଦ୍ଧ ଆଶା କରୁଥିବା ସେ ରାଜା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ଅଥ କେନାପି କଥିତମାଶ୍ରମେ ସାମଗୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ତାପରେ ଏକ ଆଶ୍ରମରେ, ଜଣେ ସାମଗ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ।
ତତଃ ସ ପ୍ରସ୍ଥିତୋ ରାଜା ମ୍ଲେଚ୍ଛୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସହସ୍ରଶଃ
ତାପରେ ସେ ରାଜା ହଜାର ହଜାର ଅବିଦେଶୀଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଦସ୍ଯୁଭିଃ ସଂଵୃତଃ କ୍ରୂରୈଃ କ୍ରୋଧେନାକୁଲିତେଂଦ୍ରିଯଃ
କ୍ରୁର ଦସ୍ୟୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ, କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ମୁନିନା ପୂଜିତସ୍ତେନ ମଧୁପର୍କାଦିଵିଷ୍ଟରୈଃ
ସେ ମୁନି ମଧୁପର୍କ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଦର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସ ସହସା ନ ଦତ୍ତା ମୁନିନା ତଦା ଵନଂ ବଭଂଜ ସକଲଂ ତସ୍ଯ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ପଶ୍ଯତଃ
ହଠାତ୍ ସେ ଏକ ଅନୁରୋଧ କଲେ, କିନ୍ତୁ ମୁନି ତାହା ଦେଲେ ନାହିଁ; ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଙ୍ଗଲ କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ।
କାଲ୍ଯମାନାଂ ଚ ଗାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵତ୍ସଂ ଚାତୀଵ ଦୁଃଖିତମ୍ 5.2.41.
ଏଭଳି ଦେଖିଲେ ଯେ, ଗାଈଟି ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଉଛି ଓ ବଛି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ।
ଏଵଂ ଵଦଂତଂ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରଂ ଶରୈସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈର୍ଜଘାନ ହ
ଏଭଳି ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ କହୁଥିବାବେଳେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଅସକୃତ୍ପୁତ୍ରପୁତ୍ରେତି ଵିଲପଂତମନାଥଵତ୍
ପୁଅ, ପୁଅ ବୋଲି ଅନେକଥର ଏକାକୀ ଭାବେ ବିଳାପ କରୁଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପୁତ୍ରଃ ସମିତ୍ପାଣିରୁପାଗତଃ ଅନାଗସଂ ମହାତ୍ମାନଂ ଵିଲଲାପ ସୁଦୁଃଖିତଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ପୁଅ ହାତରେ ହୋମକୁଠି ନେଇ ଆସିଲେ; ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ।
କେନେଦଂ କୁତ୍ସିତଂ କର୍ମ କୃତଂ ପାପେନ ମେ ପିତା
ମୋ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ପିତାଙ୍କୁ କିଏ ଏହି ନିଚ୍ଚ କାମ କଲା?
ଵିଲପ୍ଯୈଵଂ ସକରୁଣଂ ବହୁନା ନାଵିଧଂ ତଥା
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦୟାଳୁ ବିଳାପ କରି କରି,
ଦଦାହ ପିତରଂ ଚାଗ୍ନୌ ତୋଯମାଦାଯ ସତ୍ଵରମ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ପାଣି ନେଇ, ନିଜ ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଯେନ ମେ ନିହତଃ ପିତା
ମୋ ବାପାଙ୍କୁ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ମାରିଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ରାଜା କୁଷ୍ଠରୋଗେଣ ପୀଡିତଃ
ଏହି ସମୟରେ ରାଜା କୁଷ୍ଠରୋଗରେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପୀଡିତ ହେଲେ।
ଔଷଧୈରଧିକୋଽଭ୍ଯେତି ବ୍ରହ୍ମଶାପପ୍ରଭାଵତଃ
ଅନେକ ଔଷଧ ଦେଉଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପର ପ୍ରଭାବରେ ତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ଅଧିକ ଖରାପ ହେଲା।
ଚିତାଂ କର୍ତୁଂ ସମାରେଭେ ସମାଯାତୋଽଥ ନାରଦଃ 5.2.41.
ଯେତେବେଳେ ସେ ଚିତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମହାମୁନି ନାରଦ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅଥ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଲୁଂପୋଽସୌ ନାରଦଂ ମୁନିସତ୍ତମମ୍ ତେନାହଂ ପୀଡିତୋଽତୀଵ ନ ଚ ଶାଂତିଂ ଵ୍ରଜତ୍ଯସୌ
ତାପରେ ଲୁମ୍ପ ନାମକ ରାଜା, ମହାମୁନି ନାରଦଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: 'ମୁଁ ଏହି ଦୁଃଖରେ ଅତି ଭାବେ ପୀଡିତ, ଏବଂ ସେ ଶାନ୍ତି ମିଳୁନାହିଁ।'
ଔଷଧୈର୍ଵର୍ଦ୍ଧତେ କସ୍ମାଦେତଦାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
'ଏତେ ଔଷଧ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ରୋଗ କାହିଁକି ବଢ଼ୁଛି? ଆପଣ ଏହାର କାରଣ କହିବାକୁ ଉଚିତ।'
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଲୁଂପାଧୀଶସ୍ଯ ନାରଦଃ
ରାଜା ଲୁମ୍ପଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ନାରଦ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ତତଃ ସଭାର୍ଯୋ ନୃପତିଃ ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସ ନାରଦମ୍
ତାପରେ ରାଜା, ତାଙ୍କର ରାଣୀ ସହିତ, ନାରଦଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଲୁମ୍ପେନ ନାରଦୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ
ଲୁମ୍ପଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପୂଜ୍ୟ ଋଷି ନାରଦ କହିଲେ।
ମହାକାଲଵନେ ରାଜଁଲ୍ଲିଂଗଂ କୁଷ୍ଠହରଂ ପରମ୍
ହେ ରାଜା, ବଡ଼ କାଳବନରେ ଏକ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା କୁଷ୍ଠରୋଗ ନାଶ କରେ।
ଶିପ୍ରାଯାଶ୍ଚ ତଟେ ରମ୍ଯେ କେଶଵାର୍କସ୍ଯ ପୂର୍ଵତଃ
ସେଠାରେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଶିପ୍ରା ନଦୀର ସୁନ୍ଦର କୂଳରେ, କେଶବାର୍କର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଲୁଂପୋଽସୌ ହ୍ଯାଜଗାମ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ
ନାରଦଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଲୁମ୍ପ ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଯାଇଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ୍ଵର୍ଗୋପମଂ ଭୂପଃ ଶିପ୍ରଯା ପରିଶୋଭିତମ୍
ରାଜା ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯାହା ଶିପ୍ରା ନଦୀରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଶିପ୍ରାଜଲେ ପୁଣ୍ଯେ ମହାପାତକନାଶନେ 5.2.41.
ଶିପ୍ରା ନଦୀର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯାହା ମହାପାପ ନାଶ କରେ,
କୁଷ୍ଠରୋଗେଣ ମୁକ୍ତସ୍ତୁ ମୁକ୍ତୋ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ସେ କୁଷ୍ଠରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।
ସ ତତ୍ର ତାମୁଷିତ୍ଵୈକାଂ ରଜନୀଂ ପୃଥିଵୀପତିଃ
ସେଠାରେ ରାଜା ଏକ ରାତି ରହିଲେ।
ତତଃ କୃତସ୍ଵସ୍ତ୍ଵଯନସ୍ତାପସୈସ୍ତୈର୍ମହାତ୍ମଭିଃ
ତାପରେ ସେ ମହାତ୍ମା ତାପସମାନେ ଶୁଭ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।