ଏହି କଥା ଆମେ ବିଶ୍ୱାସରେ ଶୁଣିବାକୁ ପାଉଛୁ, ଯେଉଁଠି ମହାଦେବୀ ଚକ୍ଷୁବିଶାଳା ନିଜ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପୁତ୍ର, ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ ଯାଉ।” ତାଙ୍କୁ ଏହି ଭବିଷ୍ୟତ ଦେଲେ—ତୁ ଏକଥା କାଇଳାସକୁ ଆଉଥରେ ପହଞ୍ଚିବୁ, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେବା କରିବେ; ଏଠି ଦର୍ଶନ କରିଲେ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧି ଉଦୟ ହୁଏ। ଏଠି ଦର୍ଶନ କରିବାରେ ଅକୃତଜ୍ଞ, ନାସ୍ତିକ, କ୍ରୂର ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗର ଉପଭୋଗକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କ୍ରୂର ନିଶ୍ଚୟ ନେଇ, କେଶିହା କଂସକୁ ବଧ କଲେ। ସେ ବଡ କାଳ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ। ତୁମ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଭୃଙ୍ଗିରିଟି ନିଜେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍କଟ ତପସ୍ୟାରେ ଉପାସନା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀ, ତୁମେ ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ହେଲେ; ରାଜା ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧା ଅର୍ଧ ବେଣୀ ରେ ତୁମେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ। ତୁମ ଅର୍ଧ ଶରୀର ତାଳପତ୍ର ଓ ଲତାମାଳା, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଭୃଙ୍ଗିରିଟି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ଉମା ଓ ଶଙ୍କର ଏକ ଏକାତ୍ମ ଶାଶ୍ୱତ ଦେହ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେ ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପାଖରେ ଭକ୍ତିରେ ନମିଲେ; ଏବଂ କହିଲେ, “ମା, ମହାଦେବୀ, ଯଦି ତୁମେ ମୋପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଏହି ଦେବତା ଅକ୍ରୁରେଶ୍ୱର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଗୁଣର ମୂର୍ତ୍ତି, ଧର୍ମପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ନିବାସ। ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପିତ କର, ଯାହା ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା ପରି ପାପକୁ ନାଶ କରେ।” ତୁମେ ସେତେବେଳେ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ “ତଥାସ୍ତୁ” କହିଲା। ତୁମେ କହିଲା, “ସୁନା ରଙ୍ଗର ପୁତ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ କିଛି କଷ୍ଟ ନୁହେଁ; ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରବୃତ୍ତିରେ ଲିନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଦର୍ଶନ ପାଇପାରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ନାମ ଓ ଲିଙ୍ଗର ଉପାସନା କରିବେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରି ସମ୍ୟକ ଉପାସନା କରିବେ, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ, ଧନ, ଏଠି ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇବେ। ମନ୍ଦାକିନୀ କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି ଅକ୍ରୁରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଲୋକ, ଚାରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବେ।” ଏପରେ, ଏହି ଉପାସକ ଦେବୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଲେ। ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଏହି ପାପନାଶିନୀ ଶକ୍ତି ତୁମେ ଶୁଣିଛ। କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରେୟସ୍ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ତୁମ ଅନୁରୋଧରେ, ମନ୍ଦାର ପ୍ରାସ୍ତର ଗୁହାରେ, ମୁଁ ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ବିବର୍ଣ୍ନ କଲି। ଋଷିମାନେ ସହିତ, ଜ୍ଞାନୀ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ତୁମେ କହିଥିବା ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହେଲି। ଏକାକ୍ଷଣରେ, ମୁଁ ଶୂର ପୁତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ମୋ ଅଂଚଳରେ ମାଂସପିଣ୍ଡର ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ମୋ ଚିନ୍ତା ଜାଣି, ସେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ସେ ତୁରନ୍ତ ନିଜ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କର କଣ୍ଠାଳି ଓ ଗୁଙ୍ଗୁର ଭରିତ ଭୁଜ ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରାଯାଇଥିଲି। ଏହି ସମୟରେ, ମୁଁ ଏବଂ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ବୃଷଭକୁ ଆଣିଲି। ମୁଁ ଏବେ ଥକିଗଲି, ମହାଦେବ, ଏହି ତ୍ୱରାରେ ଭୟ ଲାଗୁଛି। ଏକ କ୍ଷଣ ପାଇଁ ଚାଲିବି; ଏହି ବଡ ପାହାଡ଼ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ। ଏକ କ୍ଷଣ, ମୋର ମନୋହର କଟିକୁ ବିଶ୍ରାମ ଦେଇ, ପାହାଡ଼ ପାଦରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲି। ଚଳନ ସୁବିଧା ପାଇଁ ଏହି ପଥ ଖୋଜିବାକୁ କହିଲି; ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନି ଏକ ସେବକ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛି। ଏଭଳି କହି, ଦେବୀ, ସେ ସହଯୋଗୀମାନେର ରକ୍ଷକକୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ତାପରେ, ଚାରିପାଖ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ, ବଡ ପାହାଡ଼ ଅତି ରମ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।