ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଭ୍ରଙ୍ଗିରିଟିଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଗବଳ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣିବା ସହିତ, ସେ ତୁରନ୍ତ ନଖ, ଦାନ୍ତ, ହାଡ଼, ଓ ନାକ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ। ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେ ତୁମକୁ ଛାଡି ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ। ତୁମର ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ କ୍ରୂର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ତୁମେ ଏପରି କଥା କହିଥିଲେ, ଓ ଦେବୀ, ଭ୍ରଙ୍ଗିରିଟି ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ପ୍ରତିସ୍ପନ୍ଦନ କରିଥିଲେ। ସେ ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପକୁ ଗଲେ ଓ ତାଙ୍କ ମନ ପବିତ୍ର କରି, ଦୃଢ଼ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ସମ୍ସାର ଜଳିଉଠିଲା। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶକ୍ର ଦେବମାନେ ସହିତ ଆସିଥିଲେ। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ମନ୍ତ୍ରଣା କରିଥିଲି। ତୁମର ଅବସ୍ଥାରେ, ତିନି ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଅଚେତନ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ମୁଁ କହିଥିଲି, “ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ବିନୟ କର, ପୁତ୍ର; ସେ ତୁମକୁ ଏକ ଵର ଦେବେ।” ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀ, ତୁମେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ। ତୁମେ କହିଥିଲା, “ପୁତ୍ର, ମୋ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଯାଉ।” ତୁମେ ଆଉଥରେ କୈଳାସକୁ ଯିବା, ସିଦ୍ଧ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ ମାତ୍ର ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧି ଉପଜାଏ। ଅକୃତଜ୍ଞ, ନାସ୍ତିକ, କ୍ରୂର ବା ବିଶ୍ୱାସଘାତକ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି ଶ୍ୱର୍ଗର ଉପଭୋଗ କରିପାରନ୍ତି। କେଶିହା କ୍ରୂର ନିଶ୍ଚୟ ନେଇ କଂସକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସେ ବଡ କାଳ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ ଓ ମହେଶ୍ୱରକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ। ତୁମର ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଭ୍ରଙ୍ଗିରିଟି ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀ, ତୁମେ ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭୁତ ହେଲେ; ଅର୍ଧ ଚୂଡ଼ା ସର୍ପରାଜା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ଥିଲା। ତୁମର ଅର୍ଧ ଶରୀର ଶାଶ୍ୱତ ଚାନ୍ଦ୍ର ଓ ପତ୍ର-ଲତା ମାଳାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା। ସେହି ଦେବୀ ରୂପକୁ ଦେଖି, ଭ୍ରଙ୍ଗିରିଟି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇଥିଲେ। ଉମା ଓ ଶଂକର ଏକ ଶାଶ୍ୱତ ଶରୀର ଭାବରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ। ଭ୍ରଙ୍ଗିରିଟି ଏହି ଚିନ୍ତା କରି, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପାଖରେ ଭକ୍ତିରେ ନମନ କରିଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ମାତା, ମହାଦେବୀ, ଯଦି ଆପଣ ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ, ଏହି ଦେବତାକୁ ‘ଅକ୍ରୁରେଶ୍ୱର’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।” “ଆପଣ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି, ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ। ଏଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମହାପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯିବ।" ତୁମେ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ, "ତଥା" କହି ଅନୁମୋଦନ କରିଥିଲେ। “ସୁନା ରୂପର ପୁତ୍ର, ତୁମପାଇଁ କିଛି କରିବା ମୋ ପାଇଁ ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଲିପ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଆସି ଦେଖିପାରିବେ।” ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ଏହି ଦେବତାର ନାମ ଓ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇବେ। ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଯଥାଯଥ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ, ଓ ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇବେ। ମନ୍ଦାକିନୀ କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି ଅକ୍ରୁରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଲୋକ, ଚାରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଉଡ଼ିବା ଅଫଳ ପାଇବେ। ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଉପଚାରକ ଦେବୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ। ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଏହି ପାପନାଶି ଶକ୍ତି ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ମାତ୍ର ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରିଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୋଇଥାଏ। ଦେବୀ, ତୁମର ଅନୁରୋଧରେ, ମନ୍ଦାରା ଗୁହାରେ ମୁଁ ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା କଥା କହିଛି। ଋଷିମାନେ ସହିତ, ବିଦ୍ୱାନ ଜନ ରବି ସମ ପ୍ରଭା ଦେଇ ଚମକିଉଠନ୍ତି। ତୁମର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ମୁଁ ତୁମେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲି। ଏକାସାଥି, ଶୌର୍ୟଶାଳୀ ଶିଶୁ ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରି, ମୋ ଅନ୍ତ:ସ୍ଥଳରେ ନିପଲ୍ସ ସହିତ ଅସ୍ଥିତ୍ୱ ପ୍ରଦାନ ହୋଇଥିଲା।