ଏହି ଦିନ, କିଛି ଭକ୍ତ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିଲେ, ଅନ୍ୟେ ଭକ୍ତିମୟ ଷ୍ଟୁତି ରଚନା କରିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭୃଙ୍ଗିରିଟି ନିଜ ମନକୁ କଠୋର କରି, ଅତ୍ୟଧିକ ଅହଂକାର ଓ ଗର୍ବରେ ଆବୃତ ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, “ମହାଦେବ ଏକମାତ୍ର ଦେବତା, ଏହି ମହିଳା ପାଇଁ ମୋତେ କ’ଣ ଆବଶ୍ୟକ?” ପରେ ସେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ତୁମେ ବନ୍ଦନା, ପରିକ୍ରମା କିମ୍ବା ପୂଜା କାହିଁକି କରୁନାହଁ? ଓ ଗଣେଶ, ଏତେ ଲୋଭ କାହିଁକି?” ଭୃଙ୍ଗିରିଟିଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସେ ଦୁଃଖିତ ଓ ଗର୍ବିତ ହେଇ ତୁମେ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, “ସେ ମୋର ମା, ସେ ମୋର ବାପା। ଓ ପାର୍ବତୀ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛ। ଏହି ଭୃଙ୍ଗିରିଟିଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ତୁମେ କ୍ରୋଧିତ ହେଇ କହିଲେ—‘ପୁତ୍ର ହୋଇ, ମୋତେ କାହିଁକି ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ କଥା କହୁଛ?’” ତୁମେ ଏହି ଦିନ, ଭୃଙ୍ଗିରିଟିଙ୍କୁ ଦୂଃଖ ଦେଇ, ତାଙ୍କର ନଖ, ଦାନ୍ତ, ହାଡ, ଜନନେନ୍ଦ୍ରିୟ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଶବ୍ଦ ଦେଲେ। ତୁମେ ଯୋଗ ଶକ୍ତିରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲା ପରେ, ଭୃଙ୍ଗିରିଟିଙ୍କର ନଖ, ଦାନ୍ତ, ହାଡ ଓ ନାକ ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ଆସିଲା। ଦୁଃଖରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଇ, ସେ ତୁମେ ଛାଡି ମହାଦେବଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଲେ। ତୁମେ ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଓ କଠୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଦୂଃଖ ଦେଲେ। ତୁମେ ଏହିପରି କହିଲେ, ଭୃଙ୍ଗିରିଟି ଶୁଣି, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ନେଇ, ପୁଷ୍କର ଦ୍ବୀପକୁ ଯାଇ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କଲେ। ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦଗ୍ଧ ହେଇଗଲା। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶକ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଏକଠା ହେଇ, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲି। ତୁମେ ଏତେ ଦୁଃଖିତ ହେଇଥିବାରୁ ତିନି ଲୋକ ଅପସ୍ମୃତି ହେଇଗଲା। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ପୁତ୍ର; ସେ ତୁମେ ଉପକାର କରିବେ।” ଏପରି କହାଯାଇ, ତୁମେ ମହାଦେବୀ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ତୁମେ, ଚକ୍ଷୁଷ୍ମାନ୍ୟ ମହିଳା, କହିଲେ—“ପୁତ୍ର, ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ଯାଉ।” “ତୁମେ ଆଉଥରେ କୈଳାସକୁ ଯିବା, ସିଦ୍ଧ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତୁମେ ସହ ରହିବେ, ଏଠା ପ୍ରାପ୍ତିରେ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧି ଆସିବ।” “ଅକୃତଜ୍ଞ, ନାସ୍ତିକ, କଠୋର ଓ ବିଶ୍ୱାସଘାତକମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରଦର୍ଶନରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବେ।” ଏହିପରି କଠୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ, କେଶିହା କଂସକୁ ବଧ କଲେ। ସେ ବଡ କାଳବନକୁ ଯାଇ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ। ତୁମେ କହିଥିବା ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଭୃଙ୍ଗିରିଟି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ଓ ପୂଜା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମହାଦେବୀ, ତୁମେ ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭିତ ହେଲେ, ମହାପାଶ ରାଜା ନାଗ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ଅର୍ଦ୍ଧ ଚୁଟି ଥିଲା। ତୁମର ଅର୍ଦ୍ଧ ଶରୀର ତାଳପତ୍ର ଓ ଲତା ମାଳା, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଭୃଙ୍ଗିରିଟି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ଉମା ଓ ଶଂକର ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଶରୀର ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଭୃଙ୍ଗିରିଟି ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପାଖରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ ଓ କହିଲେ, “ମା, ମହାଦେବୀ, ଯଦି ଆପଣ ମୋପରି ଖୁସି, ଏହି ଦେବତାକୁ ‘ଅକ୍ରୁରେଶ୍ୱର’ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ। ଆପଣ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି, ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଶରଣ। ଏଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ, ଯାହା ଦୂଷ୍ଟ କର୍ମ ଦୂର କରିବ।” ତୁମେ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, “ଏହିପରି ହେବ।” “ଓ ସୁନ୍ଦର ପୁତ୍ର, ମୋ ପାଇଁ କିଛି କଷ୍ଟ ନୁହେଁ; ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଆସି ଦେଖିପାରିବେ।” “ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଦେବତାର ନାମ ଓ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବେ, ସେମାନେ, ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଯଥାର୍ଥ ପୂଜା କରିବେ, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ, ଓ ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇବେ।