ପଟ୍ଟନେଶ୍ୱରର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୋର କଥା ଶୁଣି, ଆପଣ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମଙ୍କୁ କହିଥିଲେ— "ଏଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କଲେ ଆପଣ ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ପାଇବେ।" ଆପଣଙ୍କ ଉଦ୍ବୋଧନାରେ, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ସେଠାରେ, ସେ ମହାଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ—ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପୁତ୍ରଦାତା ଓ ପାପନାଶକ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲି। "ମୁଁ ଶର୍ବ ଅଟୁଛି, କହ, ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ?"—ଏହିପରି କଥା ମୁଁ କହିଲି। "ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଁଛ, ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି," ମୁଁ ଆଉ କହିଲି। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ହୃଦୟରୁ କଥା କହିଲେ। ତାପରେ, ମୁଁ କହିଲି, "ମୃକଣ୍ଡ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧନ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାନବାନ୍।" ଏହି ସମୟରେ, ମହାତ୍ମା ତପସ୍ବୀ ମୃକଣ୍ଡେୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ ଜନ୍ମକାଳରୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ତପସ୍ଵି ଭାବେ ରହିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ଆପଣ ଆରମ୍ଭରୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇଥିଲେ। "ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଯିବେ, ସଦା ଦୁଃଖମୁକ୍ତ ରହିବେ,"—ମୁଁ କହିଲି। ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ଭୂତଗଣାଧୀଶ ଓ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ଗନ୍ଧ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବେ, ସେମାନେ ମୋର କୃପା ପାଇବେ। ଏପରି କଥା କହି, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ସହିତ, ମହାତ୍ମା ମୃକଣ୍ଡେୟ ତପସ୍ୟା କଲେ। ହେ ଦେବୀ, ଏହି ମୃକଣ୍ଡେୟ ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଆସେ— ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଯୁଗରେ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରିପୁଂଜୟ। ସେ ଦେବତା ପୂଜା, ବ୍ରତ, ଦାନ, ଧ୍ୟାନ, ଓ ଶ୍ରବଣ-ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିଲେ। ସେ ନିଜ ପ୍ରଜାକୁ ନିଜ ସନ୍ତାନଭଳି ଦେଖୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭଲ ଦେଖିଥିଲେ। ସେମାନେ ସନ୍ତାନବାନ୍, ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ଭଳି ରାଜ୍ୟ କରୁଥିବାବେଳେ, ହେ ପାର୍ବତୀ, ରିପୁଂଜୟଙ୍କ ମନ ଉଜ୍ଜୟିନୀକୁ ଯିବା ବ୍ୟତିତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜିନିଷରେ ଆନନ୍ଦ ମାନୁଥିଲା ନାହିଁ। ତାପରେ ମୁଁ, ଶିବ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗଣେଶଙ୍କୁ କହିଲି— "ମୋ ପୁଅ, ତୁମେ ମୋ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।" ମୋ କଥା ଶୁଣି, ଗଣେଶ ହସ୍ତ ଯୋଡି 'ଯଥାସ୍ତୁ' କହିଲେ। ଶିବଙ୍କ ଗଣ ଯିବା ପରେ, ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି। ତାପରେ, ଏକ ଭିକ୍ଷୁକ ରୂପେ ଅନେକ ଔଷଧ ସହିତ ମୁଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲି। ଯେଉଁମାନେ ଭୂତ-ପିଶାଚ, ବିଷ, ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମୋର ମନ୍ତ୍ର ଶକ୍ତିରେ ସନ୍ତାନବାନ୍ ହେଲେ। ମୋର କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତେ କୁତୁହଳିତ ହେଲେ। ସେ ରାଜା ସୁନ୍ଦର ତରଳ ହୃଦୟରେ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣ, ମଣି, ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର, ଧାନ, ଗ୍ରାମ, ପୁର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ ଦେଇ ଲୋକଙ୍କର ଦୁର୍ଲଭ ରୋଗ ନାଶ କରିଥିଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ଚଉଦ ଅବଧି ବର୍ଷ ରହିଥିଲେ। ଏହି ଭଳି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ ଏକ ରାଜା ପାଇଁ କେତେ ଦୁର୍ଲଭ! ସେ ଲୋକମଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କେତେ ଦେଖାଶୁଣା କରୁଥିଲେ! ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ଶିବ ଭିକ୍ଷୁକ ରୂପେ ତାଙ୍କର ଗଣ ସହିତ ଦେଖାଦେଲେ। ଏହି ରାଜା ଲୋକମଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ନିୟୋଜିତ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ ଯେଉଁଠାରେ ପୁତ୍ର ନଥିଲେ, ସେ ଏହି ଲୋକରେ ଥିଲେ ଓ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶା କରୁଥିଲେ। ନାଗକନ୍ୟାମାନେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରିପାରିବେ ବୋଲି ଜାଣି, କୁତୁହଳରେ ଆସିଲେ। ଭିକ୍ଷୁକଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ରାନୀ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ, ଭିକ୍ଷୁକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ସହ କଥା ହେଲେ।