ଏହି ଉତ୍କଳ ଗଥାରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦିବ୍ୟ କଥା ବିବୃତ ହେଉଛି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଭକ୍ତିସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଲିଙ୍ଗକୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ମୁନିଗଣ ଓ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହେବାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଦେବଗଣଙ୍କର ଉପଦେଶ ପାଇଁ ଶକ୍ର, ଭାଇକୁଣ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବଗଣ ଏକାଠି ହେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଏପରି ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ବର୍ଣ୍ନନା ହୋଇଛି। ଏଠାରେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ପୁରୁଷ ପୁତ୍ର ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କୁଳରେ ଏକ ମହାମୁନି ମୃକଣ୍ଡୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ଆଶାରେ ଚିନ୍ତା କରିଲେ—“କିପରି ମୁଁ ପୁତ୍ର ପାଇପାରିବି?” ତେଣୁ, ସେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ ଯେ, “ମୁଁ ଏପରି ତପସ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୁତ୍ର ପାଇପାରିବି।” ସେ ତପସ୍ୟାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିଜ ନିବାସ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ମନ ଶୁଦ୍ଧ କରି। ଶାକ, କନ୍ଦ, ଫଳ ଖାଇ, କେବେ ଏକ ଶାକ, କେବେ ଦୁଇ ଶାକ ଖାଇ, ତପସ୍ୟା କରିବାରେ ଲଗିଲେ। ଏହି ମହାମୁନି ଏଠାରେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କଲେ। ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ପତ୍ତି ବୁଝି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ସମୟରେ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିଲି। ତାଙ୍କ ତେଜରେ ପାହାଡ଼ ଉଜାଗର ହେଲା, ଜଳାଶୟ ଶୁଖିଗଲା। ସମସ୍ତ ସାଗର ଉତ୍ତଳିତ ହେଲେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ; ହେ ଦେବ, ଏହାରେ ସମୟ ପୂର୍ବ ଅନ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟିବ। ଏହି ମୁନି ମୃକଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ଦିଅ। ହେ ବିଶାଳ ନୟନବତୀ, ସେ ଅମର ହେଉ, ଅନ୍ୟ ଏକ ହଜାର ନୟନବତୀ ଭଳି। ହେ ଦେବୀ, ଏହି ମହାମୁନି ମୃକଣ୍ଡୁ ନୀଳ କମଳ ପତ୍ରର ରଙ୍ଗ ଓ ନୀଳ କମଳ ନୟନ ଥିବା ପୁତ୍ର ଆଶା କରୁଛନ୍ତି। ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବୀ, ଦୟାବଶତାରେ ପୁନି କଥା କହିଥିଲେ, ହେ ଭକ୍ତିର ପ୍ରେମୀ। କିପରି ତୁମେ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ପ୍ରଦାନକାରୀ ଭାବେ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି? ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦାନବ ଓ ଦେବଗଣ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ଥିରତା ଆଣିଦେଉଛ। ମୋ ପାଇଁ ଦୟା ଦେଉଥିବା ପରାମ ବର କେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ଦେଇପାରିବ? କାରଣ ମହାଦେବ ମହେଶ ଦୟାଳୁ ଓ ଭକ୍ତିପ୍ରତି ଆଶ୍ରୟୀ। ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ପାପ ଶେଷ ହେଲେ ଓ ମନ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଶବ୍ଦରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛି। ହେ ମା ମହାସ୍କନ୍ଦ, ତୁମର ମୁହଁ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରର ଶୋଭା ଭଳି। ହେ ଗଜଗାମିନୀ, ତୁମେ କହିଥିଲେ—“ମୁଁ ତୁମ କଥା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଦେବି।” ତୁମେ ମାୟା, ଶ୍ରୀ, ତେଜ, ଶୋଭା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ଧାରା। ତୁମେ ଅନେକ ରୂପରେ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ଚମକୁଛ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଭ୍ରମିତ କରିଛ। ଏହି ତପସ୍ୟାରେ ଶରୀର ଶିଅଁ ହୋଇଯାଇଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ କହିଛି, ହେ ବିଶାଳ ନୟନବତୀ, ମୋ କଥା ଶୁଣ। ପଟ୍ଟନେଶ୍ୱରର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ପରମ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି। ମୋ କଥା ଶୁଣି, ତୁମେ ଦ୍ୱିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଥିଲେ—“ଏଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ଉପାସନା କରି, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ପାଇପାରିବ।” ତୁମ ଉପଦେଶରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରି, ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ସେଠାରେ, ଶିବଲିଙ୍ଗ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ପୁତ୍ର ଦେଇଥାଏ ଓ ପାପ ନାଶ କରିଥାଏ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ମୁଁ ତୁମେ ସହିତ ଏଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲି। ଜାଣ, ମୁଁ ଶର୍ବ; କହ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ କଣ କରିବି? ତୁମେ ଯେଉଁ ବର ଚାହୁଁଛ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ଆଜି ଦେଇଦେବି। ଭକ୍ତି ସହିତ, ଏହି ମୁନି ହୃଦୟରୁ ଆନନ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ। ଏପରି, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ କହିଲି: “ମୃକଣ୍ଡୁ, ମୁନିମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧନ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ।” ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ମହାତପସ୍ବୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।