ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରୁତ୍ର ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଉଠିଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼ ହୋଇଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ବ୍ରୁତ୍ର ଅପାର ଏବଂ ଅଜଣା ସ୍ୱଭାବର ଦେଉଳ ଥିଲେ। ବ୍ରୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ମହା ଦାନବ ଭାବରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁ ର କାରଣ ଭାବିଲେ। ସେହିଠି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ବ୍ରୁତ୍ର ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ବ୍ରୁତ୍ର, ଅତି ବଡ଼ ଆକାରର ଦେଉଳ, ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ଶରୀର ଓ କବଚ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଭୂମି ରିସି ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗିତ ହୋଇଗଲା। ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ ବିହୀନ ଦେହ ଏକଠା ହେଲା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେନା ଏକତ୍ରିତ ହେଲା। ଆକାଶର ଦିଗ ରକ୍ତର ଝାଲରେ ଲାଲ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ବ୍ରୁତ୍ର ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ। ତାପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବାନ୍ଧି ଯିବା ସମୟରେ, ଜ୍ଞାନୀ ବୃହସ୍ପତି ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶୁଭ ଶୁଭାଶିଷ ଦେଇ କହିଲେ, "ଏହି ସମୟ ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ, ମହାଦେବତା। ମୁଁ ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମହାଦାନବମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଛି।" ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, "ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନବ ଏକା ଏକା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଜିତିପାରିବେ, ମୁଁ ଏହି ଭାବରେ ଭାବୁଛି। ମୁଁ ଯେଉଁ ଦାନବ ଦେଖିଛି କିମ୍ବା ଶୁଣିଛି, ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏପରି।" ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ର ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ। "ଏଠି କି କରିବା ଉଚିତ, ବୃହସ୍ପତି? ସେମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବେ, ବ୍ରୁତ୍ର ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ।" ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନରେ ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, "ଖଣ୍ଡେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ମହା କାଳ ଅରଣ୍ୟ ଅଛି।" "ସେଠାରେ ଶ୍ରମ କରି ଉପାସନା କର; ସେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ।" "ମହା କାଳ ଅରଣ୍ୟରେ, ମହାଦେବଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି—" "ଏ ଦେବାଦିଦେବ, ଶଙ୍କର, ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ସଦା ନମସ୍କାର।" "ତୁମେ ଏକା ନିଜେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆଦି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା; ତୁମେ କାଳ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ନାଶ କରୁଥିବା।" "ତୁମେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାୟୁ; ତୁମେ ପାଳକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରାଚୀନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମେ ମହାକାଳ, ବୃଷ, ବିଘ୍ନ ନାଶକ ଓ ଗୁପ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥିବା।" ଏପରି ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣି, ଲିଙ୍ଗ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ: "ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ରୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ପାର୍ବତୀ, ଏହି ଲିଙ୍ଗର ମହିମାରେ, ଜଳର ଝାଲରୁ—ଦାନବମାନେ ବଧ ହେବା ପରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ଏହି ଦେଉଳ ସହଜରେ—ମୋ ଶକ୍ତିରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତି ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ମହିମାରେ, ବ୍ରୁତ୍ର ମହାଦାନବ ବଧ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ ବୋଲି—ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗର—ଯେଉଁଠି ଦିନ ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରୀ ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଥିବେ—ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତିଭାବରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଉପାସିତ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିଥିବେ—ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଦେବତାକୁ ଉପାସନା କରାଯିବେ, ତାହାରେ ମୁନିମାନେ ଓ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହେବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏପରି ଦେବତାମାନେ କହିବା ପରେ, ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଏପରି ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତିର ବିବରଣ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ଦେବତାକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ ଏକ ପୁରୁଷ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ସମର୍ଥ ହେଉଥିବା। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୋତ୍ରରେ ଏକ ମୁନି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ମୃକଣ୍ଡୁ। ପୁତ୍ର ଆଶାରେ, ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ମୁଁ କିପରି ପୁତ୍ର ପାଇପାରିବି?" ତେଣୁ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ, "ମୁଁ ଏପରି ତପସ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୁତ୍ର ପାଇପାରିବି।" ତାପରେ, ସେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ସେଠି ବାସ କରିଲେ, ମନ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଗଲା। ସେ ଶାକ, କନ୍ଦ, ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କଲେ, କେବେ ଏକ ପତ୍ର, କେବେ ଦୁଇ ପତ୍ର ଖାଇ ଥିଲେ।