ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ମାଧ୍ୟମରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ।" ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ମନୁଷ୍ୟ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରେ। ଯେ କେହି କଂଥଡେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ଲୋକ ଦେବାଦିଦେବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି। ଗୌରୀ, ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ଜନ ଏହି ପାପର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ମୋର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେମାନେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଭାଗା; ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ନିର୍ଥକ। ମହାଦେବୀ, ଏହିପରି ପାପ ନାଶକ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ମହାସିଦ୍ଧି ଦେଉଛି ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପକୁ ନାଶ କରେ। ପ୍ରଜାପତି ତ୍ୱଷ୍ଟୃଙ୍କର ପୁତ୍ର କୁଶଧ୍ୱଜ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ହତ୍ୟା ହେବା ସମ୍ବାଦ ଶୁଣି, ପ୍ରଜାପତି ତ୍ୱଷ୍ଟୃ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ଆଜି ତିନି ଲୋକ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମୋର ଶକ୍ତି ଦେଖନ୍ତୁ।" ଯେଉଁ ଲୋକ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରକୁ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଇଁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧ ଦେଖିଲେ। ତା ପରେ, ତ୍ୱଷ୍ଟୃଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବିକାଶିତ ଅଗ୍ନିମାଳାରେ ଭୂଷିତ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ବୃତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ଗଭୀର ଚିତ୍ତ ଧାରଣ କରି, ତ୍ୱଷ୍ଟୃଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ଭାବିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବୃତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ, ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ବୃତ୍ର ଅତି ବଡ଼ ଆକାରରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶରୀର ଓ କବଚ ଭଙ୍ଗ ହେଲା, ପୃଥିବୀ କ୍ରୋଧର ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗିତ ହେଲା। ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହ ଏକଠା ହେଲା ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସେନା ଏକତ୍ରିତ ହେଲା। ଆକାଶର ଦିଗ ରକ୍ତ ଝରରେ ଲାଲ ହେଲା। ବୃତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର ବାନ୍ଧା ହେବା ପରେ, ବୃହସ୍ପତି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଲେ। ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, "ଦେବାଦିଦେବ, ଏହି ସମୟ ତୁମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ନୁହେଁ। ମୁଁ ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବମାନେ ଦେଖିଲି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନବ ଏକା ଏକା ତୁମକୁ ହରାଇପାରିବେ, ମୁଁ ଏହିପରି ଭାବିଛି। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦେଖିବା ଏବଂ ଶୁଣିବା ପରେ, ଏହି ମତ ଆସିଛି।" ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ର ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ। "ଏଠାରେ କଣ କରିବା ଉଚିତ, ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ କହ। ସେମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବେ, ବୃତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।" ବୃହସ୍ପତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଖଣ୍ଡେଶ୍ୱରର ଦକ୍ଷିଣରେ ମହା କାଳବନରେ ଯାଅ। ସେଠାରେ ଉଦ୍ୟମ କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା; ସେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ। ମହା କାଳବନରେ, ଦେବୀ, ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିବା।" ଏହିପରି ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲେ—"ଦେବାଦିଦେବ, ଶଙ୍କର, ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ସଦା ନମସ୍କାର।" "ତୁମେ ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା; କାଳ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ନାଶ କରୁଥିବା।" "ତୁମେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାୟୁ; ତୁମେ ଧାରଣକର୍ତ୍ତା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରାଚୀନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମେ ମହାକାଳ, ବୃଷ, ବିଘ୍ନନାଶକ, ଗୁପ୍ତ ଦାନ ଦେଇଥିବା।" ଏହିପରି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଲିଙ୍ଗ ଇନ୍ଦ୍ର (ଶତକ୍ରତୁ) କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ବୃତ୍ର, ଶତ୍ରୁ ନାଶକୁ ହତ୍ୟା କରିବା; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ଏହି ଲିଙ୍ଗର ମହିମାରେ, ପାର୍ବତୀ, ଜଳର ଝାଗରୁ—ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିନା ପ୍ରୟାସରେ ହତ୍ୟା ହେଲେ। ମୋର ଶକ୍ତିରେ, ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ଆଧିପତ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ମହିମାରେ, ବୃତ୍ର ଦାନବ ହତ୍ୟା ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଦେଖାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗର ଉଜ୍ୱଳ ହେଲା। ଯେ କେହି ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରୀ ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖନ୍ତି...