ଏହି ସମୟରେ, ମହାମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଗତରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ନାହିଁ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ, ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ ଭାବେ ଘୋଷିତ ହେଲା। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଏକ ଶିଶୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବି; ତୁମର ଦୁଃଖ ଏଠାରେ ଛାଡିଦିଅ।” ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ପିତା ଓ ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ତାପରେ, ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱର ନିସ୍କ୍ରମିତ ହେଲା, “ହେ ପାର୍ବତୀ, ତୁମେ ଦୁଃଖର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା; ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଲାଭ କର। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଶିଶୁର କଥା ଶୁଣି, ଲିଙ୍ଗର ସାମ୍ନାରେ କିଛି କହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସଦା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ ରହିବେ। ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ ଓ ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ।” ଏହିପରି ବର ପାଇ ନେଇ, କଂଥ ହାତ ଜୋଡି ଲିଙ୍ଗ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲେ। ଏପରି ବର ଦେବତା, ଦାନବ, ଯକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଏହି ସମୟରେ ଶିଶୁ ମହାଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯଦି ଆଉ ଏକ ବର ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଥାଏ—” ଏହା ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀ ଲିଙ୍ଗ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କହିଲେ, “ତଥାସ୍ତୁ। କେବଳ ଦର୍ଶନ କଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଯେଉଁଠି କଂଥଡେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନ ହୁଏ, ସେଠି ଲୋକ ତା’ର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଓ ମୋର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସୁଯୋଗ ନେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ନିଷ୍ଫଳ। ହେ ଦେବୀ, ଏହି ହେଉଛି ପାପ ନାଶକ ଶକ୍ତିର ବିବରଣୀ।” “ଏହା ମହାସିଦ୍ଧି ଦେଉଛି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧର ପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନାଶ କରେ। ପ୍ରଜାପତି ତ୍ୱଷ୍ଟା ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ କୁଶଧ୍ୱଜ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ହତ୍ୟା ହେବାର ଖବର ଶୁଣି, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, ‘ଆଜି ତିନି ଲୋକ ଓ ଦେବତାମାନେ ମୋର ଶକ୍ତି ଦେଖନ୍ତୁ!’ ଯିଏ ମୋର ପୁଅକୁ ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନିମିତ୍ତେ ହତ୍ୟା କରିଛି, ସେଉଁଠି ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ବୃତ୍ର ଅଗ୍ନିମାଳା ପିନ୍ଧି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବୃତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେଲେ, ତିନି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ। ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ଏହାକୁ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ଭାବିଲେ। ସେଇ ସମୟରେ ବୃତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କ ଶରୀର ଓ କବଚ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଗଲା, ପୃଥିବୀ କ୍ରୋଧର ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗିଗଲା। ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସେନା ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ଆକାଶ ଚାରିଦିଗ ରକ୍ତ ଧାରାରେ ରଙ୍ଗିଗଲା। ବୃତ୍ର ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) କୁ ବାନ୍ଧି ଦେଉଥିବାବେଳେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ। ତାପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବନ୍ଧିତ ଥିବା ବେଳେ, ବୃହସ୍ପତି, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇ କହିଲେ, “ଏହି ସମୟ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ନୁହେଁ, ମୁଁ ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବମାନେ ଦେଖିଛି। ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକାକୀ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ହରାଇପାରିବେ, ମୁଁ ଏଭାବେ ଭାବୁଛି। ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ।” ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ର ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ, “ଏଠି କଣ କରିବି, କହ, ହେ ବୃହସ୍ପତି? ସେମାନେ ଆସିବେ, ବୃତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।” ତାପରେ ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, “ଖଣ୍ଡେଶ୍ୱରର ଦକ୍ଷିଣେ ଥିବା ସୁନ୍ଦର ମହା କାଳବନରେ ଯାଅ, ସେଠି ଏକାଗ୍ରତାରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ସେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ। ଏହି ମହା କାଳବନରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରି, ‘ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବତା, ଶଙ୍କର, ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ସଦା ନମସ୍କାର’—ଏମିତି ପୂଜା କର।” ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଘଟଣା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଶିବ ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ଓ ତାହାର ପୂଜା ଜଗତରେ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ, ମହାସିଦ୍ଧି ଦେଉଛି, ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦିଏ।