ବଳାନି ହନ୍ତା ଦେବତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧେଶି ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ସୋମପାନ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେବାକୁ କୁହିଲେ । ତାପରେ ଶକ୍ର, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ବିନୟସହିତ କହିଲେ, “ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ସୋମପାନ କରିବେ, ହେ ଭାର୍ଗବ । ତୁମେ ତାଙ୍କର ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇଥିବାରେ କୌଣସି କ୍ରୋଧ ରଖିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ହେ ତପୋଧନ; ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବଶୀଭୂତ ହୋଇଛି । ଏହି କାରଣରୁ, ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ନାମ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବ । ଏହି ସ୍ଥାନ ତିନି ଲୋକରେ ‘ଚ୍ୟବନେଶ୍ୱର’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା; ଏଠାରୁ ଯେଉଁମାନେ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଜନ୍ମଜନିତ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ । ଯେଉଁମାନେ ନିତ୍ୟ ଚ୍ୟବନେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମନର ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ସେ ସଫଳ ହୁଏ । ଯେଉଁମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଚ୍ୟବନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, କିମ୍ବା ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ, ପୁଣ୍ୟମୟ ଏବଂ ପାପ ନାଶକ କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୁଏ । ଯଦି କେହି ଭକ୍ତି ବା କୌଣସି କ୍ରିୟା ଛାଡ଼ି ମାତ୍ର ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରିଥାଏ, ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ହୁଏ । ଯେଉଁମାନେ ଚ୍ୟବନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନାନା ସୁନ୍ଦର ଫୁଲରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପାର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି । ହେ ଦେବୀ, ଏହି ତାଙ୍କର ପାପ ନାଶକ ଶକ୍ତି ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଦେଲି । ଏଠି ଦର୍ଶନ କଲେ, ଦାନ, ବ୍ରତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ । ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ । ଏକ ସମୟରେ, ମହାନ ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆସିଲେ । ରାଜା ଶିର ନମାଇ କୁହିଲେ, “ଦୟାକରି ବସନ୍ତୁ” । ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କର ତେଜ ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲା । ପ୍ରତିଦିନ ରାଜା ଓ ରାଣୀ ସେମାନଙ୍କ ସେବା କରୁଥିଲେ । ରାଣୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ମୁହଁରେ ଅବିଚଳିତ ଥିଲା; ଏହା ଦେଖି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ, “ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ବିଶ୍ୱନାଥ!” ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ, ଅତି ତେଜସ୍ୱିନୀ ରାଣୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଓ କହିଲେ, “ହାୟ, ଅଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ ଲିଙ୍ଗର ପରମ ମହିମାକୁ ଜାଣନ୍ତିନାହିଁ । ମାତ୍ର ଦର୍ଶନ କରିଲେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ । ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶ୍ୱନାଥ! ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ, ତୁମେ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ଅଛ ।” ସପ୍ତମ ଦିନ ରାଜା ଓ ରାଣୀଙ୍କୁ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖି, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ; “କଣ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭକ୍ତଙ୍କ ନୃତ୍ୟର ଆନନ୍ଦର କାରଣ?” ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୋହିତ ଅବାକ ହେଲେ—ଏ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଜାଣିନଥିବା ଲୋକମାନେ । ଏପରି ରାଜାମାନେ ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରି ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । “ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତୁମର ଇଚ୍ଛା କ’ଣ ଆମେ ଜାଣିନାହିଁ । ହରିଦତ୍ତନଗରରେ ତୁମେ ତାଙ୍କର ପତି ଥିଲ । ସେ ବଣିକ ମହାକାଳକୁ ଗଲେ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ । ଘରେ ଥିବା ସମୟରେ ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ରହିଥିଲ । ସେହି ପୁଣ୍ୟରେ ପ୍ରିୟବ୍ରତଙ୍କ ଘରେ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଲ । ଅନ୍ୟ ସଙ୍ଗରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ପ୍ରାଚୀନ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି ।” ମହାତ୍ମା କୁମ୍ଭୟୋନିଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ରାଜା ତାଙ୍କ ସହ ଏବଂ ଋଷିମଣ୍ଡଳୀ ସହ ଦେଶ ଛାଡ଼ିଲେ । ପୁନର୍ବାର ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଦର୍ଶନ କଲେ । ତେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟସମ ତେଜସ୍ୱୀ ଦେବତା ଖୁସି ହୋଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବଂଶ, ଶକ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ରୋଗମୁକ୍ତି ତୁମେ ପାଇବ ।” ଏପରି ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ ରାଜା ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଫେରିଗଲେ ।