ପୁରାଣ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରମାଣିତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହିପରି କହାଯାଇଛି ଯେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ନଶ୍ୱ ହୁଏ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ନିଜ ନିଷ୍ଠୁରତାରେ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଛି । ସ୍ତ୍ରୀ, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ନିଜ ମାଆଁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହତ୍ୟା କରିଛି । କିଛି ଖ୍ଷଣ ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ପରେ ରୈବତକ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ । ତଥାପି, ଅନେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିବା ପାପ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ । ସେ ସାହ୍ୟ, ଶୋଭାମୟ ହିମାଳୟ ଓ ପବିତ୍ର ବଦରିକାଶ୍ରମର ଆଶ୍ରମରେ ଯାଇଥିଲେ । ଯମୁନା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ଏବଂ ତ୍ରିପଥଗା ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ଯାଇଥିଲେ । ବିଶାଳା, କପିଳା, ଦୁର୍ଗା ଓ ଶୁଭ୍ର ଗୋମତୀ ନଦୀରେ ଯାଇଥିଲେ । ଗୟା, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ନୈମିଷ ଓ ପୁଷ୍କର ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ ସେ ଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ଏପରି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଭାର୍ଗବ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କଲେ—"ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ମୋତେ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ; ମୋ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ଫଳହୀନ ହେଲା । ଏହି ଯଦି ସତ୍ୟ, ତେବେ ମୋର ନାଶ କିପରି ହେଲା?" ଏହି ସମୟରେ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରମୁଖ ଋଷି ନାରଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ଭାର୍ଗବ ମୁଁହ ନମାଇ, ଦୁଃଖିତ ଓ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ଭାବେ ପୁନଃପୁନଃ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ । ସେ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ—"ହେ ଦିବ୍ୟ ମୁନି, ମୋର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା ଶୁଣ । ମୋ ବାପାଙ୍କର ପରାଜୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନୋକୁ ହତ୍ୟା କରିଛି । ଦୟା ଓ ଦୁଃଖ ବିନା, ମୁଁ ନିରନ୍ତର ଏହି ସଂସାରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଛି । ଯଜ୍ଞ କରିଛି, ଅଶ୍ୱମେଧ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି, ଅନେକ ଦାନ ଦେଇଛି । ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା, ହବିଷ୍ୟ ଦାନ, ନିରନ୍ତର ଜପ—ଏସବୁ କରିଛି, ତଥାପି ଯଦି ହତ୍ୟା ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳହୀନ ହୁଏ ।" ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ପୂଜ୍ୟ ଋଷି ନାରଦ କହିଲେ—"ହେ ରାମ, ଏବେ ତୁମେ କାହିଁକି ତୁମ ସ୍ୱରୂପ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁନାହଁ?" ତୁମେ ନିଜେ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ନାଶ କଥା କହିଥିଲ । ସେଠାରେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ଥିବା ଏକ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ନଶ୍ୱ ହୁଏ । ସେଠି ରହନ୍ତି ଜଟେଶ୍ୱର, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦାତା । ନାରଦଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ଓ ସେହି ପରମ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର କାଳବନକୁ ଗଲେ । ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଁ ଦୟାକରି ଉଦ୍ଭବ ହେଲି । ମୁଁ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲି—"ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାହିଁଥିବା ବର ଦେଉଛି ।" ସେ କହିଲେ—"ହେ ଦେବୀ, ତୁମର କମଳ ପାଦପଦ୍ମରେ ମୋର ଭକ୍ତି ସଦା ବଢ଼ୁ ।" ଏପରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେମାନେ ମୋତେ କହିଥିଲେ, ହେ ପାର୍ବତୀ, ଏହି ଦିନଠାରୁ ଏହି ଦେବ ତୁମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭିବେ । ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପରମ ଦେବ ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଜନ୍ମଜାତ ପାପ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ୱ ହୁଏ । ସେ ଏକମାତ୍ର ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଓ ପୂଜ୍ୟ, ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ । ଯେମାନେ ଦେବଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପ୍ରକାର ଦୁଷ୍କର ପାପ, ଯଥା ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱ କରିପାରନ୍ତି । ଏବଂ ଯେଉଁ ଫଳ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବଡ଼ଯଜ୍ଞ ବା ବଜପେୟ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ମାନନ୍ତି, ସେହି ଫଳ ଏଠାରେ ମିଳେ । ଯେଉଁ ବୀରମାନେ ଗାଁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରାଣ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ସଂସାର ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ରାମ ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରିଥିଲେ । ଏହିପରି, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସେହି ପାପ ନାଶକ ମହିମା କହିଛି । ଶ୍ରୀ ବିଶ୍ୱନାଥ କହିଲେ—"ଯାହାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରରେ ଲୋକ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପତିତ ହୁଏନାହିଁ, ହେ ପାର୍ବତୀ, ସେ ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁଅ ଚ୍ୟବନ ନାମରେ ପରିଚିତ । ସେ ବିତସ୍ତା ନଦୀର ସୁନ୍ଦର କୂଳରେ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ । ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବିତିଗଲାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ସେ ପୂରା ଜିଉଁଟି ଉପରେ ପିପିଲିକା ଢାଙ୍କି ଦେଲେ ।