ଯେଉଁଠି ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାଠ କରାଯାଏ, ସେଠି ମହାପାପ ନଶ୍ୱର ହୁଏ—ଏହି ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି, ଯାହା ପାପକୁ ଧ୍ୱଂସ କରେ। ମାନ୍ୟବରେ, ଏହି ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି ଯେଉଁଠି ଅଛି, ତାହା ଶ୍ରବଣ କିମ୍ବା କଥା କହିବା ମାତ୍ରେ ମହାପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ କୁହାଯାଏ, ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କେବଳ ଦର୍ଶନ କଲେ ମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ହେ ଦେବୀ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରାମ, ରେଣୁକାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏକଥିରେ ଦିନେ ତାଙ୍କ ପିତା ମହାର୍ଷି ଜମଦଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ପିତା, ଭାଇମାନେ ଓ ମାଆଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ କହିଥିଲେ—“ତୁମେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଶାସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ହେବ। ଏହି ଅଗ୍ନିର ତାପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କୃପାଣ (ପରଶୁ) ଧାରଣ କର।” ସମୟ କେତେକ ବିତିଗଲାପରେ, ଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତ ରାଜା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ କାମଧେନୁ ଗାୟ ପାଇଁ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ତାପରେ ଭାର୍ଗବ ରାମ କହିଲେ, “ମୋ ଶାଶ୍ୱତ ପରାକ୍ରମକୁ ତିନି ଲୋକ ଦେଖନ୍ତୁ। ମୋ ପିତା, ଯିଏ ସଦା ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହୋଇଛନ୍ତି।” ଏପରି କହି, ରାମ ରୋଷରେ ଲାଲ ଦୃଷ୍ଟିରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ପତିତ କରି, ତାଙ୍କର ହଜାର ହସ୍ତ କାଟିଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ ରଥରୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇ ରାଜାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ। ଏହିପରି ଭାର୍ଗବ ରାମ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପୃଥିବୀରୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ। ପରେ ଏକ ମହାୟଜ୍ଞ ଅବସରରେ, ଭାର୍ଗବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ଯେଉଁଠି ନିର୍ମଳ ଘୋଡ଼ା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଲାଭ କଲେ। ପୁରାଣ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହି କଥା ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି—ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ନଶ୍ୱର ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ଭାର୍ଗବ ରାମ କହିଲେ, “ମୁଁ ନିର୍ଦୟ ଭାବେ ଅନେକ ଜୀବକୁ ହତ୍ୟା କରିଛି, ସେଥିରେ ନାରୀ, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ, ଏବଂ ମୋ ମାଆ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।” ଏପରି ଚିନ୍ତା କରି ରାମ ରୈବତକ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ, ତଥାପି ଅନେକ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା, ସହ୍ୟାଚଳ, ହିମାଳୟ, ବଦରିକାଶ୍ରମ, ଯମୁନା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ତ୍ରିପଥଗା ଗଙ୍ଗା, ବିଶାଳା, କପିଳା, ଦୁର୍ଗା ଓ ଶୁଭ୍ର ଗୋମତୀ, ଗୟା, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ନୈମିଷ, ପୁଷ୍କର—ଏସବୁ ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ମନର ପାପ ଦୂର ହେଲା ନାହିଁ। ଭାର୍ଗବ ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟରେ ବିଚାର କରିଲେ—“ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ମୋତେ ଛାଡ଼ୁନାହିଁ, ମୋ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ସବୁ ଫଳହୀନ ହେଲା। ଏହା ଯଦି ସତ୍ୟ, ତେବେ ମୋର ବିନାଶ କେମିତି ହେଲା?” ଏହି ସମୟରେ, ମହାମୁନି ନାରଦ ଆସିଲେ। ଭାର୍ଗବ ଚିନ୍ତା ଓ ଦୁଃଖରେ ମୁଁହ କମ୍ଳାଇ ନିରାଶ ହୋଇ ବସିଥିଲେ। ତେଣୁ ଭାର୍ଗବ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ଦେବର୍ଷି, ମୋର ପିତାଙ୍କ ଅନ୍ୟାୟ ହାନି ପାଇଁ ମୁଁ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଛି। ମୁଁ ନିରନ୍ତର ନିର୍ଦୟ ଭାବେ ଏହି ଲୋକକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଛି, କୌଣସି ଦୟା କିମ୍ବା ଶୋକ ନଥିଲା। ମୁଁ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ କରିଛି, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ସଫଳ କରିଛି, ଅନେକ ଦାନ ଦେଇଛି। ପର୍ବତରେ କଠିନ ତପସ୍ୟା, ଅନେକ ହବି ଦାନ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାଠ ଅବିରତ କରିଛି—ତଥାପି ଯଦି ହତ୍ୟା ହୋଇଥାଏ, ଏସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ନେଇଯିବେ ନାହିଁ, ଏହିପରି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ଥହୀନ ହୁଏ।