ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ଦୁର୍ଲଭ ଇଛା ରହିଛି, ସେଇ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ। ସେମାନେ ଅପରାଜିତ ଶତ୍ରୁମୁକ୍ତି ଓ ଯାହା କିଛି ଚାହାଁନ୍ତି, ସେହି ସବୁ ଲାଭ କରିବେ; ଏହିପରି ଭାବେ ସେମାନେ ପାପ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ଯେମାନେ ଭକ୍ତିସହିତ ଦିନେ ଦିନେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ରୋଗୀ ରୋଗ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ, ଦୁଃଖିତ ଲୋକ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ। ଯେଉଁମାନେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କର ମହିମାକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ଏ ପାର୍ବତୀ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶେଷରେ ମୋର ଧାମକୁ ପହଞ୍ଚିବେ। ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀ ଶୁଭ୍ର, ବେଦର ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି କଥା ମଙ୍ଗଳମୟ, ଆୟୁ ଦାୟକ, ଧର୍ମ ଓ କାମର ପ୍ରବଳ ସମର୍ଥନ। ଯେଉଁ କାରଣରୁ ଦୁର୍ବଳ ଭୋଜନ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍ଗ ସଂସ୍ପର୍ଶ କିମ୍ବା ଅଲ୍ପ ଆୟୁ ହୁଏ, ଯେଉଁମାନେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କର ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ କଥାକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାଳରେ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଶକ୍ତିର ଲାଭ କରନ୍ତି, ଯାହା ପାପକୁ ନାଶ କରେ। ମାତା, କେବଳ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ, ହେ ଦେବୀ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ, ରାମ ନାମକ ଶୂରବୀର ରେଣୁକାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏକଦା, ତାଙ୍କ ପିତା ଜମଦଗ୍ନି ଋଷି ତାଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ପିତା, ଭାଇ ଓ ମାତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ସେ ଜାଣିଲେ—ସମସ୍ତ ଭୂମିପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅପରାଜିତ ହେବା। ହେ ପୁତ୍ର, ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପରଶୁ ତୁମେ ଧାରଣ କର। କିଛି ସମୟ ପରେ, ଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ନାମକ ରାଜା କାମଧେନୁ ଗାଁ ପାଇଁ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ତାପରେ ରାମ କହିଲେ, “ତିନି ଲୋକ ମୋର ଶାଶ୍ୱତ ଶୂରତାକୁ ଦେଖନ୍ତୁ। ମୋର ପିତା, ଯିଏ ସଦା ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେ ତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ବଧ ହେଲେ।” ଏପରି କହି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ଭୃଗୁବଂଶଜ ରାମ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ପତିତ କରି, ତାଙ୍କ ହଜାର ହସ୍ତ କାଟି ଦେଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ତା’ପରେ ଭାର୍ଗବ ରାମ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରୁ ନିକାଳିଦେଲେ। ଏହି ମହାଦାନ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଭୃଗୁବଂଶଜ ଶୁଦ୍ଧ ଅଶ୍ୱ ଓ ଭଲ ରଥ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଯାହା ବରୁଣଙ୍କର ଦେୟ। ଏହି ମହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ, ପୁରାଣ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର କହେ—ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧର ପାପ ନଶ୍ୱର ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ନିଜେ ଦୟାହୀନ ଭାବରେ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀକୁ ହତ୍ୟା କରିଛି, ମହିଳା, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ ଓ ନିଜ ମାତାଁକୁ ମଧ୍ୟ। ଏହି ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ରାମ ରୈବତକ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ତଥାପି, ଅନେକ ପ୍ରାଣୀବଧ ଜନିତ ପାପ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ। ସେ ସାହ୍ୟ, ଶୁଭ୍ର ହିମାଲୟ, ପବିତ୍ର ବଦରିକାଶ୍ରମ, ଯମୁନା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ତିନି ପଥର ଗଙ୍ଗା, ବିଶାଳା, କପିଳା, ଦୁର୍ଗା, ଗୋମତୀ ନଦୀ, ଗୟା, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ନୈମିଷ ଓ ପୁଷ୍କର ଦିଗକୁ ଗଲେ, ତଥାପି ସେହି ପାପ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ।