ସେ ସମୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବଡ଼ ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କ ସରା ଶରୀର ଭସ୍ମରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲା, ଏବଂ ସର୍ପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଗର ଦାନରେ ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତି ବିକାଶିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ପ୍ରଭୁ ମାଟିଏଇଥିବା ଜଟାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ, ସେହି ଜଟାମାଳା ମୁକ୍ତାମାଳା ପରି ଚମକୁଥିଲା। ସର୍ପରାଜାଙ୍କର ଫଣିରେ ତାଙ୍କର ଜଟା ବନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ସେଠାରେ ଧଳା, ହଳଦିଆ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣର ସର୍ପମାନେ ମିଶିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମ ଭିତରେ ଯେଉଁ ପାପ ଜଟା ଭଳି ଜମିଯାଇଥିଲା, ମୋତେ ଦେଖିବା ସହିତ ସେହି ପାପ ଦୂର ହୋଇଗଲା।" ଏପରିଭାବରେ ଦେବଦେବଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ବୋଧିତ ହୋଇ, ରାଜା ବୀରଧନ୍ୱନ ଦେବମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ ହେଇ, ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଜଟେଶ୍ୱର ନାମରେ ଜଣାଯାଏ; ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ପାପ ଜଟା ଭଳି ଜମିଯାଇଥାଏ, ସେହି ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଦେବଦେବ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ମାନବ ଯେ କିଏ ହେଉନାହିଁ, ଯେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ ଇଚ୍ଛା ରଖନ୍ତି, ସେହି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ। ସେମାନେ ଅପରାଜିତ ଶତ୍ରୁମୁକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଯାହା ଚାହିଁଥିବେ ତାହା ପାଇବେ; ସେମାନେ ପାପ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇଯିବେ। ଯେଉଁମାନେ ଦିନେ ଦିନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ରୋଗୀ ହେଲେ ରୋଗମୁକ୍ତ, ଦୁଃଖୀ ହେଲେ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ ହୋଇଯିବେ। ଯେଉଁମାନେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମାକୁ ପାଠ କରନ୍ତି, ହେ ପାର୍ବତୀ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ଶେଷରେ ମୋର ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଗର୍ଭବତୀ ଜନନୀ ଏହା ଶ୍ରବଣ କରିଲେ ବେଦ ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ ଏକ ସୁସ୍ଥ ସନ୍ତାନ ପାଇଥାନ୍ତି। ଏହା ଶୁଭ, ଆୟୁଦାୟକ ଓ ଧର୍ମ-କାମର ମହା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ। ଯାହା ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ଦୁଷ୍ଟ ସଂସ୍ପର୍ଶ କିମ୍ବା ଅଲ୍ପ ଆୟୁ ଆଣେ, ଯେଉଁମାନେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ଏହି ଶୁଭ କଥାକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରିପାରନ୍ତି। ମାତ୍ର ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ପୁରୁଣା ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ହେ ଦେବୀ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ, ରେଣୁକାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଗୋଟିଏ ସମୟରେ, ତାଙ୍କୁ ଋଷି ଜମଦଗ୍ନି ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ପିତା, ଭାଇ ଓ ମାଆଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଏହି ଭାବରେ କହିଥିଲେ, "ତୁମେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ହେବ। ହେ ପୁତ୍ର, ଅଗ୍ନିର ତାପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ପରଶୁ ଧର।" କିଛି ସମୟ ପରେ, ଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣା ଗାଈ ପାଇଁ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ଏହା ଦେଖି ଭୃଗୁବଂଶୀ ରାମ କହିଲେ, "ମୋର ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରତାପ ତିନି ଲୋକ ଦେଖୁନ୍ତୁ। ମୋର ପିତା ସଦା ଧର୍ମକ୍ରିୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ସେ ହତ୍ୟା କଲେ।" ଏପରି କହି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ଭୃଗୁବଂଶୀ ରାମ ମହାରାଜ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ପତିତ କରି, ତାଙ୍କର ହଜାରଟି ବାହୁ କାଟିଦେଲେ, ତାଙ୍କୁ ରଥରୁ ଫିଙ୍ଗି ମାରିଦେଲେ। ଏହିପରି ଭାର୍ଗବ ରାମ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଠାରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଶୂନ୍ୟ କଲେ। ବୃହତ୍ ଯଜ୍ଞରେ, ମହାଦାନର ସମୟରେ, ଭୃଗୁବଂଶୀ ରାମ ଶୁଦ୍ଧ ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ ରଥ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାରଥି ଥିଲେ। ଏହିପରି ମହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ, ସେ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭୃଗୁବଂଶୀ ରାମ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।