ବାମଦେବ ମହାର୍ଷିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ଆଜ୍ଞାରେ କହିଲେ, “ମହା କାଳବନକୁ ଯାଉ, ରାଜନ।” ସମସ୍ତ ବେଦରେ ଏହି କାଳବନର ବିଶେଷ ଗୁଣ ବଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଏହା ଅନେକ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥାଏ। ବାମଦେବଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ସେଠାକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ଚରା ଚୁଡ଼ା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦେବଦେବ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛି। ରାଜା ଶିବଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କଲେ—ବିଶ୍ଵରୂପ ଶିବଙ୍କୁ, ଚରା ଚୁଡ଼ାଧାରୀ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ରାମଙ୍କୁ, ମାୟାରେ ବ୍ୟସ୍ତ କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ, ଭୋଗକୁ ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା, ଧୂମ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଆକାଶ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଟୁଟ ରୂପ ଅଛି, ଅନ୍ଧକାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୂପ, ଶତ୍ରୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଭ୍ରମିତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରୁଥିବା, ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରୁଥିବା ସୁନ୍ଦର ଶିବଙ୍କୁ, ବିକଳ୍ପ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ପ୍ରକୃତିରୁ ପରେ ଅଛି। ଏଭଳି ଶିବଙ୍କୁ ସେ ସମୟରେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଥିଲା, ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ। ତାଙ୍କ ସରା ଶରୀର ଭସ୍ମରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲା, ସର୍ପର ଦାନରେ ତାଙ୍କର ତେଜ ଦୀପ୍ତି ଥିଲା। ଚରା ଚୁଡ଼ା ପୁଷ୍ପମାଳା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ସର୍ପର ରାଜାଙ୍କର ଫଣାରେ ପାଣ୍ଡୁ, ହଳଦିଆ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରଙ୍ଗରେ ବନ୍ଧା ଥିଲା। ପର୍ବତ କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀ ଏ ସମୟରେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମର ମନରେ ଜଟିତ ପାପ ମୋତେ ଦେଖିବାରେ ନଶ୍ଟ ହେଇଛି।” ଦେବଦେବଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ବୀରଧନ୍ବନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଇ, ଇଚ୍ଛାରେ ନିର୍ମିତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରିଲେ। ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ‘ଜଟେଶ୍ୱର’ ନାମରେ ପରିଚିତ କରାଯାଇଛି; ଯେଉଁମାନେ ମନରେ ଜଟିତ ପାପ ରହିଛି, ଏଠି ଦେଖିଲେ ତାହା ମୂଳେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ସମୟ ସମୟରେ ଦେବଦେବ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଚାହିଁଥିବା ଦୁର୍ଲଭ ଇଚ୍ଛା ମିଳିପାରିବେ। ସେମାନେ ଅପରାଜିତ ଶତ୍ରୁମୁକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ; ପାପ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ଦିନେ ଦିନେ ଭକ୍ତିରେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ରୋଗୀ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ, ଦୁଃଖି ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ଯେଉଁମାନେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ପାର୍ବତୀ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ଶେଷରେ ମୋର ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସୁସ୍ଥ ପୁତ୍ର ପାଇବେ, ଯେଉଁଠି ବେଦର ଅଳଙ୍କାର ରହିଥାଏ। ଏହି କଥା ଶୁଭ, ଜୀବନଦାୟୀ, ଧର୍ମ ଓ କାମର ମହା ଆଧାର। ଯେଉଁ କିଛି ଦୁଃଖଦାୟୀ ଖାଦ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ, କିମ୍ବା ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ଦେଇଥାଏ, ଏହି ଜଟେଶ୍ୱର ଉପାଖ୍ୟାନ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେମାନେ ପାପ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବେ। ଏହାର ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ କହିଛି, ଦେବୀ, ଏହା ପାପ ନଶ୍ଟ କରିଥାଏ। କେବଳ ଦେଖିବାରେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନ ପାର୍ବତୀ, ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ରାମ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ରେଣୁକାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ତାଙ୍କ ପିତା ଜମଦଗ୍ନି ଋଷି ତାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ; ତାଙ୍କ ପିତା, ଭାଇ ଓ ମା ଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ମହାରାଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ହେବା। ଆଗ୍ନିର ତେଜରୁ ଜନ୍ମିତ, ଦୃଢ଼ କୃପାଣ ନେଇବା।” କିଛି ସମୟ ପରେ, ରାଜା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ଆସିଲେ...