ଏଉଁ ଜଙ୍ଗଲରେ, ଏକ ରାଜା ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ବିନ୍ଦ୍ରା ହୋଇ, ଏକ ମହା ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଓ ମହା ଋଷି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ମୋ ଉପରେ ଆସିଛି।" ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଦୁଃଖରେ ବିନ୍ଦ୍ରା ହୋଇଗଲା, ତିନି ତୀବ୍ର ଦୁଃଖରେ ଅଶ୍ରୁପାତ କରିଥିଲେ। ଋଷି ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ, "ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ, ଓ ରାଜା; ମୁଁ ତୁମର ପାପକୁ ଦୂର କରିଦେବି।" ଏହି ସମୟରେ ଋଷି ଏହିପରି କହିଲେ: "ଦେବଦେବ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ଶୂକର ରୂପେ ଅବତାର ନେଇଛନ୍ତି, ସେ ଜନାର୍ଦନ ସ୍ୱୟଂ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତି ଦେବେ।" ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଚିଡ଼ି ଯାଇ ଏକ କଠୋର କଥା କହିଲେ: "ଏହି ଦ୍ୱିଜ, ଯିଏ ଅଶକ୍ତ ଓ ଦୁଷ୍ଟ, ତାଙ୍କର କଣ ଉପଯୋଗ?" ଏହା କହି, ରାଜା ତାଙ୍କୁ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ। ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ, ଦେବୀ, ରାଜା ଅନେକ ପାପରେ ମୁହଁ ଦେଇ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ। ତିନି ଭୋକ ଓ ତିଆରିରେ ପୀଡିତ, ଅବିବେକ, ମୂଢତା ଓ ଅସତର୍କତାରେ ଉତ୍ପିଡିତ ହେଇ ଡ଼େଉଁ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜୀବନ ପାପର ଭାରେ ଭରିଗଲା। ସେ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଡ଼େଉଁ ଚାଲିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବାଘ, ସିଂହ, ହାତୀ, ହରିଣ ଓ କୃଷ୍ଣସାର ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି ବୁଲୁଥିଲେ। ଏଉଁ ସମୟରେ ଶିକାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ମାଲିକଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ସୂଚନା ଦେବାକୁ ଗଲେ। ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ରାଜାଙ୍କର ଶରୀର ଶ୍ୱେତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ସେଉଁଠାରେ ଦେବୀ ବନ୍ଧୁକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହେଇ, ରାଜା ଏହି ସମୟରେ ସଚେତନ ହେଲେ। ଏଉଁ ଜଙ୍ଗଲରେ ଗୋ-ହତ୍ୟା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ-ହତ୍ୟା ଏକ ଭୟଙ୍କର ପାପ ଭାବରେ ଅନୁଭୂତି ହେଲା। ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି ରାଜା ପୁନିପୁନି ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ କଲେ। ଏହି ଦୁଃଖ ଅବସ୍ଥାରେ ରାଜାଙ୍କୁ ମହା ଋଷି ବାମଦେବ ଦେଖିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ରାଜା ଦୁଃଖରେ ଏକ ଦୟନୀୟ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ବାମଦେବ ଋଷି ଚିନ୍ତା କଲେ: "ମୁଁ ଏହି ରାଜା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୀରଧନ୍ଵନକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି।" ତିନି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଓ ରାଜା, ପୃଥିବୀର ନାଥ, ବୀରଧନ୍ଵନ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ତୁମେ ଏକ ଶିକାରୀ ଭାବେ ଜଙ୍ଗଲରେ ହରିଣ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା।" "ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀରେ ତୁମେ ଲୋକମାନେ କରୁଥିବା ପୂଜାକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦେଖିଥିଲା। ସେହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ବଳିଅଂଶୀ ଏକ ରାଜା ହେଲା। ତୁମ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେଲେ; ତୁମେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇବା।" "ମୁଁ ତପସ୍ୟା ଓ ଯୋଗ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ବୁଝିଛି। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବି; ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ଶୁଣ।" ବାମଦେବ ଋଷି ଏହିପରି କହିଲେ। ଏତେ ଉପଦେଶ ପାଇ ବୀରଧନ୍ଵନ ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଗୋ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ କିପରି ମୋଠୁ ଦୂର ହେବ?" ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି ବାମଦେବ ଋଷି କହିଲେ, "ଓ ରାଜା, ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ବଡ଼ କାଳ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଅ। ସେଠାରେ ପ୍ରଚୁର ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ବିଶେଷ ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ବେଦରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।" ବାମଦେବ ଋଷିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ସେଠାକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ତିନି ଜଟାଧର, ଦେବଦେବ ଶିବଙ୍କୁ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ପୂଜା କରେ, ଦେଖିଲେ। ରାଜା ଶିବଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କଲେ: "ଶିବଙ୍କୁ, ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ, ଜଟାଧରଙ୍କୁ, ରାମଙ୍କୁ, ମାୟାରେ ବିମୋହିତ କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ, ଭୋଗୀଙ୍କୁ, ଧୂମ୍ର ରୂପୀଙ୍କୁ, ଖ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଅବସ୍ଥିତଙ୍କୁ, ମହା ଅନ୍ଧକାର-ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁନାଶକଙ୍କୁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ, ମୂଢ଼ମାନେ ମୂଢ଼ କରୁଥିବାଙ୍କୁ, ସୁନ୍ଦର ଦେବତାପୂଜିତଙ୍କୁ, ବିକୃତ ରୂପୀଙ୍କୁ, ପ୍ରକୃତିରୁ ଅତୀତଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।" ଏଭଳି ରାଜାଙ୍କ ପାପ ଶିବଙ୍କ ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଦୂର ହେଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଉଦ୍ଧାର ହେଲା।