ହରି ଏହି ପୁଣ୍ୟାତ୍ମାଙ୍କୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ବସାଇ ସ୍ୱୟଂ ସ୍ଵର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଇଗଲେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ହେ ପ୍ରିୟ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ମହିମା କରନ୍ତି, କାରଣ ସେ ନରକରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିବା ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ନରକରେଶ୍ୱର ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି— ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ପାର୍ବତୀ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଦଶ ହଜାର ପୁର୍ବଜ ଓ ପରଂପରା ସହିତ ଉଦ୍ଧାର ପାଆନ୍ତି। ବିଶେଷ କରି, ଯେଉଁ ଚତୁର୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଶିବଯୋଗ ହୁଏ, ଏହା କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ଏହି ଦିନରେ ଯେଉଁମାନେ ନରକରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଦିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଯେପରି ଅପରାଧ କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ, କିମ୍ବା ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ସଂଚିତ ହୋଇଥାଏ, ସେସବୁ ମୁଚିଯାଏ। ଏହି ଭଗବାନଙ୍କର ପାପନାଶିନୀ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି, ହେ ଦେବୀ। କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ରଥଂତର କଳ୍ପରେ, ବୀରଧନ୍ୱନ୍ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ସେ ମୃଗ ଶିକାର କରିବାକୁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭାଇମାନେ ଥିଲେ। ସେଇଁ ପାଞ୍ଚ ଭାଇ ଅରଣ୍ୟରେ କିଛି ଶାବକ ହରିଣ ଦେଖି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ଏକ ହରିଣ ଧରିଲେ। ଏହାର ଫଳରେ ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଭାଇମାନେ ଏହି ଦୁଃଖରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋକାକୁଳ ହେଲେ। ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବାକୁ ସେମାନେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ବସିଥିବା ସଂବର୍ତ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ପାଞ୍ଚଟି ନବଜାତ ହରିଣ ମାରିଦେଇଛୁ।" ଋଷି କହିଲେ, "ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ, ଯିଏ ତପସ୍ୟା କରେ ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଏବଂ ପାପ ଦାତାଙ୍କୁ ଚଳିଯାଏ।" ଦ୍ୱିଜମାନେ ବେଦ ରୂପୀ ତଳୱାର ଧାରଣ କରି ଧର୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥାନ୍ତି। ଯଦି କୌଣସି ଚରିତ୍ର ଦୋଷ, ଅପଠନ ଦୋଷ, କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞରେ ଦୋଷ ଥାଏ, ପୃଥିବୀର ଦେବତାମାନେ ଯଦି କହନ୍ତି "ଏହା ଦୋଷମୁକ୍ତ", ତେବେ ଏହା ଶୁଦ୍ଧ। ଏପରି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏହିପରି କଥା କହିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ଘଟଣା ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ସେମାନେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଯଥାଯଥିକ ଉପାୟ କଥା କହିଲେ। ବୟସ ୮୦ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ବା ୧୬ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବାଳକ ଯେଉଁ ହେଉନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ଥାନ, କାଳ, ବୟସ, ଶକ୍ତି ଓ ପାପକୁ ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରି, ହରିଣ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବ୍ରତ ଧାରଣ କଲେ। ଏହିପରି ଏକ ବର୍ଷ କଟିଗଲାପରେ, ରାଜା ବୀରଧନ୍ୱନ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଗଛ ତଳେ ହରିଣମାନେ ଯେପରି ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ରହିଲେ। ସେଠାରେ ରାଜା ଏକ ମହାର୍ଷିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ହେ ମୁନି, ମୋପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଦୋଷ ଆସିଗଲା।" ତୀବ୍ର ଶୋକରେ ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଭାରି ହୋଇଗଲା, ସେ ବିପୁଳ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ। ମୁନି କହିଲେ, "ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହେ ରାଜା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରିଦେବି।" ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବରାହ ରୂପୀ ବିଷ୍ଣୁ, ସେଇ ଜନାର୍ଦନ ନିଜେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ। ଏପରି କହିବା ପରେ ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ଏକ କଠୋର କଥା କହିଲେ— "ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ କି କାମର? ସେ ଅଶକ୍ତ ଓ ଦୁଷ୍ଟ।" ଏହି କଥା କହି ତାଙ୍କୁ ତଳୱାରରେ ଆଘାତ କଲେ। ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ଅନେକ ପାପରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ଭୂଖ ଓ ତିର୍ଷ୍ଣାରେ କ୍ଷୁଦ୍ରତା, ମୂର୍ଖତା ଓ ଅବିବେକରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ପାପର ଭାରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଘନ ଅରଣ୍ୟରେ ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।